Πιστεύετε στη μοίρα;

Οι Pelicans δεν ξέρουν να σου πουν πώς είναι να ζεις χωρίς προβλήματα. Όχι από αυτά που περνάνε. Από εκείνα που αφήνουν σημάδια στις ψυχές. Αλλά και σε αυτά που έχουν γιατρειά (βλ. τραυματισμοί), η δόση θα έλεγες πως είναι υπερβολική.

Πιστεύετε στη μοίρα;

 

Ο Jrue Holiday ενημέρωσε την περασμένη Κυριακή (4/9) πως δεν θα παρουσιαστεί στην εκκίνηση της νέας αγωνιστικής περιόδου, στο ΝΒΑ. Ζήτησε και πήρε άδεια από τους Pelicans, προκειμένου να μπορεί να είναι δίπλα στην έγκυο γυναίκα του, στον τοκετό, αλλά και στην επέμβαση που θα υποβληθεί έξι εβδομάδες αφότου η Lauren φέρει στον κόσμο την κόρη τους. Η σύζυγος του και πρώην διεθνής μέσος της εθνικής ποδοσφαίρου των ΗΠΑ, διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο. Αυτή είναι η τελευταία σημείωση σε μια μακροσκελή λίστα με γεγονότα που έχουν ζήσει στη Νέα Ορλεάνη (ο τυφώνας Katrina βρίσκεται σε περίοπτη θέση) και δεν θα ευχόσουν ούτε στο χειρότερο εχθρό σου. Δεν αξίζει να τα περνά κανείς -και δη το ένα μετά το άλλο.

 

Στις 6 Αυγούστου του 2012, φόργουορντ των Pelicans, Ryan Anderson είχε έναν διαπληκτισμό με τη σύντροφο του, έφυγε από το σπίτι εκνευρισμένος, ώσπου δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τη μέλλουσα πεθερά του. Τον ενημέρωσε ότι η κόρη της δεν απαντούσε στο τηλέφωνο. Είχε αγχωθεί και του ζήτησε να τσεκάρει τι συμβαίνει. Αυτό που συνέβη ήταν ότι η Gia είχε αυτοκτονήσει. Το καλώδιο της ηλεκτρικής σκούπας ήταν τυλιγμένο στο λαιμό της και κρεμόταν από την κορυφή της εσωτερικής σκάλας.

Ο παίκτης τα παράτησε όλα, κλείστηκε στον εαυτό του και ένιωθε πως εκείνος την είχε ωθήσει στο θάνατο. Τον Σεπτέμβριο η μητέρα της αυτόχειρα μίλησε για το ψυχολογικό πρόβλημα που είχε η κόρη της και το οποίο δεν κατάφερε να διαχειριστεί από όταν ήταν παιδί -και είχαν πάρει οι γονείς της διαζύγιο. Είχε αποπειραθεί και άλλες φορές να αφαιρέσει τη ζωή της, ήταν καταθλιπτική και πίστευε πως κανείς άνδρας δεν μπορεί να την αγαπήσει.

Εκεί που είχε παραιτηθεί -ουσιαστικά- από τη ζωή ο Anderson, δέχθηκε την επίσκεψη του Monty Williams. Είχε προηγηθεί συζήτηση του κόουτς με τους γονείς του παίκτη, για να τους πει ότι έπρεπε να επιστρέψει -για το καλό του, για να βρει την ειρήνη στο μυαλό του, γιατί, όπως του είπε, η επιστροφή σε μια συγκεκριμένη ρουτίνα θα τον θεράπευε. Χρειάστηκαν πολλά ακόμα τηλεφωνήματα και επισκέψεις, για να πειστεί ο Ryan να βγει από το "καβούκι" του. Μια εβδομάδα αργότερα, πέρασε το κατώφλι των εγκαταστάσεων, συνοδεία της αδελφής και του γαμπρού του.

Ο πρώτος που τον είδε ήταν ο Al-Farouq Aminu. Το μόνο που του είπε ήταν "what's up man?". Την επομένη, ο Ryan μίλησε σε όλη την ομάδα, στην αίθουσα του video. Κοίταξε τα πρόσωπα όσων ήταν μπροστά του, του φίλου του Jason Smith -του ανθρώπου που τον πήγε στο νοσοκομείο την επομένη της απόπειρας που είχε κάνει η Gia-, του Anthony Davis, του Jrue Holiday. Τους μίλησε για τη Gia, τους εξήγησε ποια ήταν και τι σήμαινε για εκείνον. Τους είπε και κάποια πράγματα για το μοιραίο βράδυ. Δεν του ήταν εύκολο. Έκανε πολλές παύσεις. Στο τέλος, τους ευχαρίστησε "γιατί μου συμπεριφέρεστε σαν να είναι όλα φυσιολογικά". Οι συμπαίκτες του, έγνεψαν, κάποιοι τον αγκάλιασαν. Το επόμενο βήμα ήταν να αντιμετωπίσει τον κόσμο.

Σκεφτόταν πως όλοι θα πουν "αυτός είναι ο τύπος που φταίει για την αυτοκτονία της κοπέλας του". Όταν λοιπόν, έπαιξε εναντίον του Dallas, στις 7/10, διαπίστωσε ότι η πραγματικότητα είναι άρδην διαφορετική. Μόλις επανήλθε πλήρως (Γενάρης), τραυματίστηκε σοβαρά, σε ματς με τους Celtics. Όπου "σοβαρά", ήταν καθαρά θέμα τύχης ότι δεν έμεινε ανάπηρος.

Τότε αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει όσα είχε ζήσει. Δεν είχε πια, τη δυνατότητα να απασχολεί το μυαλό του με το μπάσκετ και τις υποχρεώσεις του. Ενημερώθηκε για την κατάθλιψη, συζήτησε με τις φίλες της Gia, κατάλαβε με τι "δαίμονες" πάλευε από παιδί. Άρχισε να μετέχει σε δραστηριότητες που αφορούσαν την ενημέρωση του κόσμου, για την αρρώστια που του στέρησε τη γυναίκα του. Άρχισε να πιστεύει ότι έχει μέλλον.

Μια γυναίκα, μπορεί

Στις 21 Ιανουαρίου του 2015, ο Tom Benson, ο τύπος που αγόρασε τους New Orleans Pelicans το 2012 (είχε ήδη τους Saints, στο NFL) ανακοίνωσε πως αφαιρεί το δικαίωμα διαχείρισης των αθλητικών οργανισμών από την κόρη που είχαν υιοθετήσει με την πρώτη του σύζυγο, ονόματι Renee και τα παιδιά της (Rita και Ryan ) και το εκχωρεί στην τρίτη (παντρεύτηκαν το 2004), την 66χρονη Gayle -για την οποία επίσης αυτός ήταν ο τρίτος γάμος. Αποκάλυψε και ότι είχε αποξενωθεί με την απόγονο του, στην οποία είχε μεταφέρει πολλά από τα υπάρχοντα του, για να γλιτώσει φόρους περιουσίας. Εκείνη είχε δημιουργήσει ένα ταμείο αρωγής στο Texas, για την... περίσταση.



Ο Benson με την Gayle

Ο Benson εξήγησε πως "είχα το χρόνο να σκεφτώ τα της διαδοχής μου, μετά το θάνατο μου. Η Gayle είναι επίσης, οικογένεια μου και ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Πρέπει να ξέρεις πότε έρχεται η σωστή στιγμή, για να τακτοποιήσεις τις υποθέσεις σου, ώστε να είναι όλοι όσοι αγαπάς καλυμμένοι. Η κόρη μου και τα εγγόνια μου έχουν πάρει ένα μεγάλο κομμάτι της περιουσίας μου (έχει εκτιμηθεί στα 2.2 δισεκατομμύρια δολάρια), συμπεριλαμβανομένων των δύο ομάδων. Η απόφαση μου αφορά την κληρονομιά όσων δημιούργησα στη ζωή μου. Για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής μου, δημιουργούσα επιχειρήσεις και ήμουν αρκετά τυχερός να κάνω δωρεές ώστε να βοηθήσω την κοινότητα μου, την πόλη της Νέας Ορλεάνης. Για την επόμενη ημέρα, ήθελα να είμαι σίγουρος πως θα υπάρχει συνέχεια και σταθερότητα στους οργανισμούς που δημιουργήσαμε. Η Gayle θα το διασφαλίσει αυτό".

Η εγγονή του, Rita δεν κατάφερε να τον πείσει πως μπορεί να κάνει τη δουλειά και για αυτό την απάλλαξε από τις ευθύνες της στους Saints, το 2012. Είχαν μαζευτεί πολλές οι ανησυχίες για τον τρόπο που διοικούσε την ομάδα -είχε αλλάξει 30 προπονητές, σε έξι χρόνια. Περιοδικά, ο Benson απέλυσε όλους τους συγγενείς του που εργάζονταν σε διάφορες επιχειρήσεις του και εξήγησε πως "όταν οι αποφάσεις που παίρνεις αφορούν μέλη της οικογένειας σου, είναι πάντα δύσκολες. Αλλά τους φρόντισα όλους".



H κόρη του Benson, Renee

Η αντίδραση είναι αυτή που προφανώς φαντάζεσαι. Η κόρη του θύμισε πως δεν μιλά με τον πατέρα της, εξαιτίας της Gayle και κατέθεσε αγωγή, στην οποία επισήμανε ότι δεν είναι πνευματικά ικανός να πάρει αποφάσεις. Πρόσθεσε πως η σύζυγος του τον χειραγωγούσε και ότι "τον ταΐζει κυρίως γλυκά, παγωτό και κόκκινο κρασί". Εκείνος απάντησε με ανακοίνωση, στην οποία τόνιζε "είμαι μια χαρά και έχω την ικανότητα να διαχειρίζομαι τις υποθέσεις μου. Νιώθω σαν να είμαι 50 χρόνων" αν και ήταν 87. Επισήμανε πως θα αμφισβητήσει την αγωγή, η υπόθεση πήρε τη δικαστική οδό και στις 18 Ιουνίου του 2015, δικαστής της Νέας Ορλεάνης απεφάνθη πως έχει σώας τας φρένας. Το αυτό αποφάσισαν και δυο ανώτερα δικαστήρια. Εκκρεμούσε όμως, η δίκη για την κληρονομιά. Δύο ημέρες πριν τη δικάσιμο που είχε οριστεί για τον Ιούνιο του 2016, βρέθηκε συμβιβαστική λύση. Η κόρη του συμφώνησε να αποσύρει την αγωγή, με το αζημίωτο: έγινε διαχειρίστρια περιουσίας αξίας 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων.

 

Πιο πάνω θα διάβασες πως ο Monty Williams ήταν εκείνος που έπεισε τον Anderson να ξαναβγεί στον κόσμο. Να έλθει αντιμέτωπος με την πραγματικότητα και να τη διαχειριστεί. Τον Μάρτιο του 2016 ο assistant coach των Pelicans βρέθηκε στη θέση του παίκτη του. Δηλαδή, αντιμετώπισε ένα αιφνίδιο, τραγικό περιστατικό: όπως κάθε άλλο πρωί, εκείνο της Τρίτης 9 Φεβρουαρίου, η σύζυγος του, Ingrid είχε πάρει τα τρία από τα πέντε παιδιά τους, για να τα πάει στο σχολείο, με το αυτοκίνητο. Όπως διένυε την South Western Avenue, ένα αυτοκίνητο που ερχόταν από τα αριστερά έπεσε με μεγάλη ταχύτητα πάνω στο δικό της SUV, προσπαθώντας να βγει σε έξοδο της λεωφόρου.

Η 44χρονη Ingrid τραυματίστηκε σοβαρά και διεκομήσθη σε νοσοκομείο, σε κρίσιμη κατάσταση. Εκεί υπέκυψε στα τραύματα της. Τα παιδιά είχαν κάποιες γρατζουνιές. Ακαριαίος ήταν ο θάνατος της οδηγού που έφταιγε για το δυστύχημα, την οποία συγχώρησε ο Williams στον επικήδειο λόγο της επί 26 χρόνια συντρόφου του. Ζήτησε οι προσευχές του κόσμου να μην περιοριστούν για τη δική του οικογένεια, αλλά να επεκταθούν σε όσες εμπλέκονταν στο περιστατικό (υπήρχε και τρίτο όχημα που ανετράπη). Εξυπακούεται πως όλα τα μέλη της ομάδας, ήταν σε κατάσταση σοκ.

"Όταν δέχθηκα το τηλεφώνημα που κανείς δεν θέλει να πάρει, ήξερα τι έχει συμβεί. Όταν μιλούσα με την κόρη μου, η οποία απάντησε στο τηλέφωνο της γυναίκας μου, ήξερα πως η ζωή μου έχει αλλάξει για πάντα. Δεν μπορώ να σας το εξηγήσω. Απλά το ένιωσα. Ένιωσα ότι όλα θα είναι διαφορετικά. Δεν γνώρισα τι γίνεται στο νοσοκομείο. Μόνο ότι η ζωή μου δεν θα ήταν η ίδια. Το ένιωσα στην καρδιά μου", αποκάλυψε ο Williams σε συνέντευξη που έδωσε τον περασμένο Ιούνιο -είχε ως κύριο θέμα την επιστροφή του στο stuff της Team USA.

Πρόσθεσε ότι "ακόμα στέλνω γραπτά μηνύματα στη γυναίκα μου. Όχι γιατί περιμένω να απαντήσει, αλλά γιατί είναι μέρος της καθημερινότητας μου. Όταν βγαίνω έξω το βράδυ, πάντα κοιτώ στον ουρανό και συζητώ μαζί της. Ήμασταν μαζί για 26 χρόνια, εκ των οποίων τα 20 ήμασταν παντρεμένοι. Θα έπρεπε να μας έχετε ζήσει, για να καταλάβετε πώς ήμασταν. Κάνω ό,τι θα ήθελε εκείνη να κάνω, ειδικά με τα παιδιά. Δεν φοβήθηκε ποτέ να μου πει την αλήθεια. Η πραγματικότητα είναι πως ζούμε σε έναν κόσμο, που είναι γεμάτος από τραγικά γεγονότα και το να παραιτηθείς δεν είναι επιλογή. Είναι η ζωή σου. Πρέπει να βρεις τη δύναμη να σηκωθείς, να δεις τα καλά και τα κακά και να προχωρήσεις, ακόμα και αν διανύεις μόνο ένα εκατοστό. Το σημαντικό είναι να προχωρήσεις".

 

Αυτήν την τελευταία ατάκα, την είχε ήδη επαναλάβει ο Williams στους συγγενείς του Bryce Dejean-Jones, του παίκτη που δολοφονήθηκε στις 28 Μαΐου, γιατί βρέθηκε στο λάθος μέρος. Ήταν 23 χρόνων. Τρεις μήνες νωρίτερα, είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο με τους Pelicans. Ήταν το πρώτο μεγάλο συμβόλαιο που είχε υπογράψει ποτέ. Ήταν η πρώτη μεγάλη ευκαιρία που του δόθηκε ποτέ. Είχε αποκτήσει ήδη ένα παιδί, ενώ είχε συλληφθεί μια φορά -ως έφηβος- όταν γείτονας παραπονέθηκε για τη φασαρία που γινόταν στο διαμέρισμα του και η αστυνομία βρήκε στην κατοχή του μικροποσότητα μαριχουάνας. Ο δικαστής τον αθώωσε, γιατί τα στοιχεία δεν ήταν αδιάσειστα. Στο δεύτερο κολέγιο που είχε πάει, το USC είχε χτυπήσει δυνατά έναν συναθλητή του και τιμωρήθηκε. "Μου είπε πως "έπρεπε να σε έχω πυροβολήσει, όταν είχα την ευκαιρία", έπειτα από την ήττα που έληξε άδοξα τη σεζόν", εξήγησε σε συνέντευξη που είχε πέρυσι. Μεταφέρθηκε στο UNLV, όπου έσπρωξε έναν συμπαίκτη του και επίσης τιμωρήθηκε.

Εν πάση περιπτώσει, έδειχνε να 'χει ηρεμήσει και να προσπαθεί να "φτιάξει" την καριέρα του. Έγινε και starter, εκμεταλλευόμενος έναν (του Tyreke Evans) από τους πολλούς σοβαρούς τραυματισμούς μελών της Νέας Ορλεάνης (θα σου πω και για αυτά), ώσπου το Σάββατο 28/5 η αστυνομία του Dallas ενημέρωσε πως ο Jones είναι νεκρός. Είχε πάει στην πόλη για να παραστεί στα πρώτα γενέθλια της κόρης του. Δεν είχε επισκεφτεί ξανά το νέο διαμέρισμα της κοπέλας του. Το έκανε όταν έσβησε και τα κεράκια της μικρής. Κατά τη διάρκεια των εορτασμών, τσακώθηκε με τη σύντροφο του, έφυγε από το σπίτι και επέστρεψε στις 3.20 τα ξημερώματα, σε έξαλλη κατάσταση, ουρλιάζοντας.

Μπέρδεψε τους ορόφους και αντί του τέταρτου, όπου έμενε η οικογένεια του, πήγε στον τρίτο. Άρχισε να χτυπά δυνατά την πόρτα, ο άνδρας που ζούσε στο διαμέρισμα ξύπνησε από τη φασαρία που έκανε η κλωτσιά του Jones που έσπασε την εξώπορτα και πριν προλάβει ο παίκτης να "ρίξει" και αυτή του υπνοδωματίου, ο ιδιοκτήτης τον είχε πυροβολήσει. Τον πέτυχε στην κοιλιακή χώρα και τον σκότωσε. Έγινε ο πρώτος εν ενεργεία NBAer που σκοτώθηκε, μετά τον Eddie Griffin, ο οποίος είχε "χάσει" τη ζωή του το 2007, σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Όλοι οι συμπαίκτες του ήταν συντετριμμένοι και δεν μπορούσαν να δεχθούν την είδηση. Αρνούνταν. Είχαν μαζευτεί πια, πάρα πολλά.

 

Την αγωνιστική περίοδο 2015-16 οι Pelicans "έχασαν" με σοβαρούς τραυματισμούς 9 καλύτερους παίκτες τους (ο Anthony Davis έχασε 21 ματς, ο Jrue Holiday 17, ο Tyreke Evans 57, ο Eric Gordon 37, ο Quincy Pondexter 82, ο Ryan Anderson 16, ο Norris Cole 37, ο Omer Asik 12, ο Alexis Ajinca 14), συν φυσικά, τον Jones, ο οποίος είχε χάσει 26 ματς με κάταγμα στο δεξί καρπό. Αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν 42 διαφορετικές αρχικές πεντάδες (οι δεύτερες περισσότερες, της τελευταίας δεκαετίας) και ουσιαστικά άλλαζαν "πρόσωπο" κάθε δύο παιχνίδια. Ξέρεις όμως, ποιο είναι το θέμα; Δεν ήταν η πρώτη φορά που είχαν να αντιμετωπίσουν τσουνάμι τραυματισμών. Τουναντίον, αυτή είναι η ιστορία της ζωής τους.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τη σεζόν 2013-14 οι Anthony Davis (αστράγαλος, σπασμοί στη μέση, εξάρθρωση δαχτύλου, κάταγμα στο αριστερό χέρι), Jrue Holiday (δεξιά κνήμη), Ryan Anderson (αυχένας, κάταγμα σε δάχτυλο ποδιού), Eric Gordon (τενοντίτιδα στο αριστερό γόνατο, τραύμα στο δεξί γοφό), Tyreke Evans (τραύμα στα πλευρά, ίωση, τραύμα στον αστράγαλο -επί τρία)και Jason Smith (δεξί γόνατο, αριστερός ώμος) είχαν χάσει μαζί (συνολικά) 202 παιχνίδια. Υπήρχαν και άλλοι τραυματίες, όπως για παράδειγμα ο Darius Miller που είχε πάθει κάταγμα, αλλά καταλαβαίνεις τι θέλω να σου πω. Πριν την εκκίνηση της περιόδου 2014-15, ο Gordon είχε πει πως "αν είμαστε όλοι υγιείς, είμαστε ομάδα επιπέδου playoffs".

Δεν ήταν, καθώς "χάθηκαν" 115 παιχνίδια από τραυματίες παίκτες -με το κόστος να φτάνει τα 13.1 εκατ. δολ. Ο περί ου ο λόγος είχε εξηγήσει και ότι "τα τελευταία τρία καλοκαίρια ήταν δύσκολα, αφού έκανα από μια επέμβαση". Τους χειμώνες, πήγαινε μόνο ευθεία. Στην πρώτη του σεζόν (2011-12), περιορίστηκε σε 3 συμμετοχές, στην πρώτη τριετία είχε 115 απουσίες και για να μη σε κουράζω, σε πέντε χρόνια δίνει μάξιμουμ 64 ματς. Συνολικά, την τελευταία εξαετία η Νέα Ορλεάνη έχασε 349 αγώνες, με τραυματισμούς και ασθένειες, τα περισσότερα από κάθε άλλη ομάδα του ΝΒΑ. Μόνο την περασμένη σεζόν, οκτώ εκ των μελών του ρόστερ, υπέστησαν τραυματισμούς από αυτούς που τελειώνουν χρονιές.

Στα του Davis, έχασε φέτος το career high των 21 αγώνων και συνολικά στα τέσσερα χρόνια που είναι Pelican, έχει απουσιάσει από 68 ματς. Σε τρία χρόνια, αντιμετώπισε το προεόρτιο κατάγματος κόπωσης στον αστράγαλο, τράβηγμα εσωπλαγίου συνδέσμου, κάταγμα σε δάχτυλο, τραύμα στην κλείδα και πολλά διαστρέμματα.

Ο Τyreke Evans το πήρε απόφαση το Φλεβάρη να μπει στο χειρουργείο, για να απαλλαγεί από τις ενοχλήσεις στο δεξί γόνατο. Εκεί τελείωσε και η σεζόν, για εκείνον. Προερχόταν από επτά διαδοχικές απουσίες. Σημειωτέον, αυτή θα ήταν η τρίτη επέμβαση στο ίδιο γόνατο, από τον καλοκαίρι του 2014, όταν έκανε αρθροσκόπηση -είχε συγκρουστεί με γόνατο συμπαίκτη. Τον Οκτώβριο τον "άνοιξαν" ξανά, για να αφαιρέσουν θραύσματα οστού -έχασε 17 ματς- και πέντε μήνες μετά έπαθε τενοντίτιδα. Ο "καλύτερους ρούκι" του 2010 δεν έχει τακτοποιήσει πλήρως τα θέματα του, αν σκεφτείς πως θα κάθεται με κοστούμι στον πάγκο στην αρχή της φετινής σεζόν. Ο Quincy Pondexter επιστρέφει από δυο επεμβάσεις που έκανε στον αριστερό αστράγαλο, τον περασμένο Μάιο.

Εξυπακούεται πως οι γυμναστές πέρασαν από... κόσκινο, μαζί με τις διατροφικές συνήθειες των παικτών, αλλά και τον τρόπο που γυμνάζονται. Στο team προστέθηκε το 2014 ο Jason Sumerlin, ο οποίος είχε εργαστεί τέσσερις σεζόν στους Spurs. Ο οργανισμός αγόρασε θάλαμο κρυοθεραπείας, ενέταξε τη yoga στο πρόγραμμα και έγινε μια από τις μόλις 19 ομάδες του ΝΒΑ που επένδυσαν σε φορητά GPS, για να καταγράφουν πόσο φορτίζεται ο οργανισμός κάθε παίκτη, τη δύναμη που βάζει σε κάθε άσκηση και το επίπεδο της κούρασης. Αγόρασαν επίσης, σύστημα που αξιολογεί την κίνηση και παρακολουθεί τις σωματικές αλλαγές του κάθε αθλητή, μέσα στη σεζόν, ένα άλλο που μετρά σειρά αλμάτων και κάποιο ακόμα που βοηθά στην αποθεραπεία.

 

O Holiday ήταν 23 χρόνων, όταν πήγε στη Νέα Ορλεάνη -το καλοκαίρι του 2013- και δεν είχε υποστεί ποτέ στη ζωή του κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Επίσημα. Γιατί όπως αποδείχθηκε το 2015, οι 76ers είχαν αποκρύψει από τους Pelicans μια λεπτομέρεια των εξετάσεων του, πριν τον δώσουν με ανταλλαγή. Στην τελευταία του σεζόν στη Philadelphia έπαιζε με κάταγμα κόπωσης, χαμηλά στο δεξί πόδι, γεγονός που δεν αναφέρθηκε στα σχετικά έγγραφα. Το ΝΒΑ τιμώρησε τους Sixers με το ποσό των 3 εκατ. δολ., για τη μυστικοπάθεια.

Στην πρώτη του σεζόν τώρα, στους Pelicans ο παίκτης έζησε την εξής εμπειρία. "Όλα ξεκίνησαν από ενόχληση στην κνήμη, κάτι που είχα αντιμετωπίσει στο παρελθόν και παρ' όλα αυτά έπαιζα. Αυτή τη φορά, κάθε μέρα ήμουν και χειρότερα". Έως τον Γενάρη του 2014, είχε παίξει ως βασικός και στα 37 ματς, για 32.6'' ανά αγώνα. Στις 8/1, στο εντός έδρας ματς με τους Wizards σηκώθηκε για ένα λέι απ. Από το δεύτερο βήμα ήξερε πως κάτι έχει πάει πολύ λάθος. Η ακτινογραφία έδειξε κάταγμα.

Έκανε επέμβαση, του έβαλαν μια ράβδο από τιτάνιο να κρατά όλο το κόκκαλο. Η πρώτη του σεζόν στους Pelicans τελείωσε στα 34 ματς. Ένα χρόνο και τέσσερις ημέρες μετά το παιχνίδι με την Washington, τέθηκε και πάλι εκτός. Αυτή τη φορά, είχε πάθει κάταγμα κόπωσης. "Υποτίθεται πως το τιτάνιο με προφύλασσε από το να ασκείται πίεση στην κνήμη. Ήταν περίεργο αυτό που συνέβη. Το χειρότερο ήταν ότι δεν ήξερα πώς να το αντιμετωπίσω". Η σεζόν τελείωσε στα 40 ματς και πέρυσι στα 65. Στην αρχή, οι γιατροί του επέτρεπαν να παίζει για συγκεκριμένα λεπτά, για να 'χουν το κεφάλι τους ήσυχο και από ό,τι φάνηκε, το σύστημα "δούλεψε".

Η αλήθεια είναι πως ο 26χρονος point guard ταλαιπωρήθηκε λιγάκι, αλλά φαίνεται να βρήκε τον τρόπο να κρατά το σώμα του υγιές. Παρ' όλα αυτά, θα χάσει την αρχή της φετινής αγωνιστικής περιόδου "επειδή η οικογένεια μου προηγείται του μπάσκετ".

Μοιράσου το

Διαβάστε περισσότερα Top Guns

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΠΟΠΕΙΡΑΣ ΠΝΙΓΜΟΥ ΤΟΥ CARLESIMO

Μήπως ο Λάτρελ Σπριούελ ήταν το θύμα;

Όταν το ΝΒΑ φοβήθηκε πως φεύγοντας, ο Michael Jordan είχε πάρει μαζί του όλη τη διασκέδαση που μπορούσε να προσφέρει η λίγκα, εμφανίστηκε ο Latrell Sprewell να σώσει την κατάσταση. Αυτόν χρησιμοποίησε όταν θέλησε να θέσει τους δικούς του, αυστηρούς κανόνες. Ο "Spree" βέβαια, ήταν αυτός που αποπειράθηκε να πνίξει τον Carlesimo, σαν σήμερα το 1997.

ΤΟ SPORT24.GR ΣΤΑ... ΑΔΥΤΑ ΤΟΥ CURLING

Θέλεις να σε μάθω Curling;

Το ξέρετε ως το άθλημα με τις... σφουγγαρίστρες. Η μοναδική σχέση των περισσοτέρων μαζί του είναι το "αυτοί που σκουπίζουν τον πάγο". Φίλε αναγνώστη, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα και το Sport24.gr μπορεί να σε διαφωτίσει. Αν θέλετε να μάθετε πώς παίζεται το Curling και τι ακριβώς είναι αυτό το περίφημο χειμερινό σπορ, διαβάστε τα μυστικά του. Πιστέψτε μας, αξίζει μια ευκαιρία.

ΠΩΣ ΔΡΟΥΣΕ Ο ΠΑΙΔΟΦΙΛΟΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ

Ο Μπάρι Μπένελ είναι ο προπονητής-τέρας

Ο Barry Bennell κυκλοφορούσε ως ο καλύτερος προπονητής νέων της Μεγάλης Βρετανίας, τις δεκαετίες του '80 και του '90. Βάλε με το νου σου, πόσα παιδιά του εμπιστεύτηκαν το μέλλον τους. Στα 62 του βρίσκεται πάλι στη φυλακή, μετά την τρίτη καταδίκη για παιδοφιλία, με τις αποκαλύψεις να διαδέχονται η μία την άλλη.

ΓΙΑΤΙ Η ΝΤΟΡΤΜΟΥΝΤ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΜΠΑΓΕΡΝ

Ο οικονομικός στραγγαλισμός της Ντόρτμουντ από την Μπάγερν και το δάνειο του 2004

Η Μπάγερν έχασε ορισμένες μάχες, αλλά δεν ήταν δυνατόν να χάσει ποτέ τον πόλεμο από την Ντόρτμουντ. Ακόμα κι όταν της χορήγησε δάνειο για να μην καταστραφεί, ήξερε ότι είχε το πάνω χέρι για εκατομμύρια λόγους.