Ντιρκ Νοβίτσκι: Από θύμα bullying, κορυφαίος Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας

Στα 12 ήθελε να γίνει τενίστας. Όλοι στα κορτ τον έλεγαν "φρικιό". Το γύρισε στο μπάσκετ, όπου ένιωθε να ανήκει. Δεν ένιωθε όμως, πως θα κάνει καμια σοβαρή καριέρα. Ελάτε μαζί μας στα παιδικά χρόνια του Dirk Nowitzki και θα καταλάβετε γιατί έγινε αυτός που είναι.

Ντιρκ Νοβίτσκι: Από θύμα bullying, κορυφαίος Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας

 

Το Würzburg είναι μια μικρή πόλη, που βρίσκεται μεταξύ της Φρανκφούρτης και της Νυρεμβέργης. Στην Βαυαρία. Ο πληθυσμός φτάνει τους 124.698 ανθρώπους. Εκεί γεννήθηκε ο άνθρωπος που εμπνεύστηκε τις αχτίνες "Χ" (Wilhelm Conrad Röntgen) και ο Tilman Riemen­Schneider -γνωστός γλύπτης τον Μεσαίωνα. Ενδεχομένως αυτό να είναι κάτι που δεν γνωρίζουν οι 120.000 εξ όσων κατοικούν σε αυτή τη γωνιά της γης. Σίγουρα όλοι γνωρίζουν "το καλύτερο εξαγώγιμο προϊόν της Γερμανίας στις ΗΠΑ, μετά το VW Beetle": τον Dirk Werner Nowitzki.

Ως παιδί, δεν τον ενδιέφερε να γίνει μπασκετμπολίστας (όπως η μητέρα του και η αδελφή του, Silke που ήταν και διεθνείς). Μηδέ να ασχοληθεί με το χάντμπολ (σπορ, στο οποίο διέπρεψε ο πατέρας του). Σίγουρα δεν τον ενδιέφερε το ποδόσφαιρο "που είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στη Γερμανία. Μπορείς να παίξεις παντού. Παντού υπάρχουν παιδιά που κλωτσούν μπάλες. Για όλα τα άλλα σπορ, χρειαζόταν... προσπάθεια να βρεις γήπεδο και συμπαίκτες ή αντιπάλους". Παρ' όλα αυτά, πήρε τη ρακέτα του τένις και βγήκε στους δρόμους, ενθουσιασμένος από τον Boris Becker. Μέχρι που είχε "κοπιάρει" το χτένισμα του. Όπως θα αντιλαμβανόταν πολύ σύντομα -σε ένα πρωτάθλημα νέων-, το "θέλω" δεν συμβάδιζε με το "μπορώ". Επιπροσθέτως, ένιωθε άσχημα για το ύψος του. "Έριχνε" σε όλους τους συνομήλικους του, από τουλάχιστον ένα κεφάλι. Όλοι τον αποκαλούσαν "φρικιό" και αυτό ήταν κάτι που δεν τον έκανε να αισθάνεται ιδιαίτερα καλά. Στα 12 είχε ξεπεράσει τα... όρια κατά πολύ. Τόσο που η μητέρα του, Helga τον πήγε στο γιατρό να δει τι έχει το παιδί.

Ο ειδικός της είπε πως δεν θα ολοκληρωνόταν κάπου εκεί η ανάπτυξη. Είχε δρόμο. Σιγά, σιγά άρχισε να συμβιβάζεται (!) με την ιδέα ότι ήταν ο ψηλός της παρέας. Ένας δάσκαλος του στο σχολείο, του πρότεινε να δώσει μια ευκαιρία στο μπάσκετ -"όπου όλοι είναι ψηλοί, οπότε δεν θα νιώθεις άσχημα", του είχε πει. "Από εκείνη την ημέρα, αποφάσισε πως το σπορ του θα ήταν το μπάσκετ και κάπως έτσι το ύψος του έπαψε να είναι πρόβλημα" θυμάται ο πατέρας του, Jörg-Werner. Θυμήθηκε και ότι "για να χωρέσει στο πρώτο του αυτοκίνητο, ένα VW Rabbit,... κόλλησε το κάθισμα του οδηγού στην πίσω θέση".

Πώς γλίτωσε την... μπυροκοιλιά

Στα 14 παρακολούθησε την Dream Team στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης. Δεν μπορούσε να "χορτάσει" όσα έκαναν οι Magic Johnson, Michael Jordan, Charles Barkley, Larry Bird και Scottie Pippen ("πραγματικά λάτρεψα τον Pippen , όπως φυσικά και τον Jordan που ήταν ο ηγέτης, αλλά ο Pippen ήταν all around παίκτης και μπορούσε να κάνει τα πάντα στο παρκέ. Αυτό έγινε ο στόχος μου: να μπορώ να τα κάνω όλα και να παίζω σε όλες τις θέσεις").

Πήγε στη DJK Würzburg και εντάχθηκε στο πρόγραμμα των εφήβων. "Στο πρώτο μου τουρνουά, πήραμε τον τίτλο. Μην φανταστείτε. Παιδιά της περιφέρειας αντιμετωπίσαμε, αλλά η επιτυχία μου άρεσε. Ήθελα κι άλλες". Ένα χρόνο μετά, άρχισε να εμφανίζεται στις εξέδρες ο ίδιος τύπος. Σε κάθε ματς, ήταν εκεί. Ήταν ο Holger Geschwindner, ο άνθρωπος που έχει ακόμα και σήμερα δίπλα του, εκείνος που τον βοήθησε να γίνει αυτός που είναι. Κατ' αρχάς, τον πήγε στην πρώτη ομάδα της Würzburg  -στα 16 του-, στο ΝΒΑ, στις... κινηματογραφικές αίθουσες (Nowitzki: The perfect shot") και... στο Θεό.

 

Ο "Hodge", όπως τον αποκαλεί ο Nowitzki, θυμάται ακόμα εκείνη την ημέρα που πλησίασε τον ατσούμπαλο, ψηλό, νεαρό, ο οποίος προσπαθούσε να παίξει μπάσκετ. Θυμάται έως και την ώρα. Οι θύμησες του Γερμανού σταρ σταματούν... στο τετ α τετ. "Γνωριστήκαμε έπειτα από έναν αγώνα εφήβων. Ήλθε και μου είπε πως έχω πολύ ταλέντο, για αυτό θα ήθελε να με προπονήσει. Πότε ήταν αυτό, Hotsch;".

HG: "Το 1994, στο Schweinfurt. Τον ρώτησα αν θα ικανοποιούνταν με την ιδέα να γίνει ο καλύτερος παίκτης στη Γερμανία ή προτιμά να παίξει μεταξύ των καλύτερων. Διάλεξε το δεύτερο".

DN: "Δεν θυμόμουν καν το όνομα του. Νόμισα πως είναι τρελός"

HG: "Δεν ήσουν ο μόνος"

DN: "Έως τότε, πίστευα πως το μπάσκετ είναι άθλημα για γυναίκες. Η μητέρα μου έπαιζε, όπως και η αδελφή μου (σ.σ. τον πείραζε και ο -πάλαι ποτέ παίκτης του χάντμπολ- πατέρας του, λέγοντας του "μα καλά, θα ασχοληθείς με γυναικείο σπορ;")... Τέλος πάντων. Τους είπα για τη συνάντηση μας και μου εξήγησαν ότι κάτι θα ξέρεις "αφού υπήρξε αρχηγός της εθνικής Γερμανίας -στους Ολυμπιακούς του '72"!

Δέχθηκε λοιπόν, τη βοήθεια και αυτή δεν έμελλε να περιοριστεί στο μπάσκετ. Ο ίδιος ο Nowitzki, είχε πει το 2012 στο Spiegel πως "αν δεν τον είχα γνωρίσει, ίσως να γινόμουν ένας βαρετός επιχειρηματίας ή μπογιατζής στην εταιρία των γονιών μου. Ενδεχομένως να έπαιζα λίγο μπάσκετ, μια φορά την εβδομάδα, για να αποφύγω την μπυροκοιλιά". Το 1998 ο Don Nelson, προπονητής των Dallas Mavericks και ο τότε ιδιοκτήτης του οργανισμού, Ross Perot Jr. βρήκαν το Würzburg στο χάρτη. Και το επισκέφτηκαν. Ο Nelson θα έλεγε χρόνια μετά ότι "δεν έκανα σκάουτ στα high schools. Το έκαναν οι ειδικοί που έχουμε στην ομάδα. Μια φορά έτυχε να δω σχολικό αγώνα. Ήταν στο San Antonio και οι καλύτεροι Ευρωπαίοι έπαιζαν με τους καλύτερους Αμερικανούς. Ο Donnie (Nelson) είχε ακούσει για τον Dirk. Κανόνισε να εξασφαλίσουμε πρόσβαση στο γήπεδο -δεν είχαμε αυτό το δικαίωμα- και... τον ερωτευτήκαμε. Ήταν ο καλύτερος νέος παίκτης που είχα δει ποτέ". Έτσι, διέσχισε τον Ατλαντικό, μίλησε μαζί του και τον... κατέκτησε, αφού προηγήθηκε η ανταλλαγή με τους Bucks που τον επέλεξαν στο Νο9. Μετά, τον σύστησε ως το "German wunderkind".

Ανέκαθεν ήμουν πεσιμιστής, ένιωθα πως δεν είμαι αρκετά καλός

"Από τα 15 που ξεκίνησα τη δουλειά με τον Geschwindner, έως την ημέρα που έγινα pick στο NBA draft, ούτε που κατάλαβα πώς πέρασαν τα χρόνια. Τελείωσα το σχολείο, πήγα στο στρατό και το επόμενο που μου συνέβη ήταν... η καριέρα στο ΝΒΑ. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα παίξω εκεί. Αμφέβαλα πως είμαι αρκετά καλός, για αυτό το πρωτάθλημα, ενώ είχα φτάσει έως τη δεύτερη κατηγορία στη Γερμανία. Από εκεί να πας στο ΝΒΑ, είναι ένα τεράστιο άλμα, που το λες και απίστευτο. Ανέκαθεν ήμουν πεσιμιστής. Οπότε πάντα ένιωθα ότι όλοι οι άλλοι ήταν καλύτεροι. Ώσπου πήγα στην Αμερική...".

Μια στάση εδώ, για να σας περιγράψουμε ένα σκηνικό πριν παρουσιαστεί στο στρατό. Για την ακρίβεια, θα σας το περιγράψει ο Charles Barlkey, στο video που ακολουθεί και αφορά την πρώτη τους συνάντηση, όταν ο Nowitzki ήταν 19 και ο Sir Charles βρέθηκε στη Γερμανία, για το Nike Hoope Heroes Tour. "Ο Dirk με κλώτσησε στον κώλο. Είχε 25 πόντους έως το ημίχρονο και είχα γυρίσει με τον Jordan προς τον Pippen, για να τον τσιγκλήσουμε να κάνει κάτι με αυτόν τον τύπο. Μας είπε να μην αγχωνόμαστε. Θα το τακτοποιούσε. Τι έγινε; Ο Dirk έβαλε άλλους 25 πόντους στο β' μισό. Τον πλησιάζω και του λέω "dude, ποιος στο διάβολο είσαι;". Αργότερα, πήρα τηλέφωνο τη Nike και τους ζήτησα να μου βρουν αυτό το παιδί και να του πουν ότι θα του δώσω ό,τι θέλει, για να πάει στο Auburn. Όταν μίλησα μαζί του, με ενημέρωσε πως δεν μπορεί να έλθει στις ΗΠΑ, γιατί έχει να πάει στο στρατό. Του απάντησα "αδελφέ, δεν γίνεται αυτό που λες. Ποιος στρατός; Είναι 2.13. Δεν γίνεται να πάει στο στρατό, δεν γίνεται να κρυφτεί πουθενά". Απολαύστε όμως, τον Barkley.

 

Από εκείνη την ημέρα, του 1994 έως και το 2012, ο Geschwindner απέφευγε τα φώτα της δημοσιότητας. Ώσπου τον Οκτώβριο του 2012 κυκλοφόρησε το βιβλίο "Nowitzki: The story", που είχε την υπογραφή του. Τι είχε... πάθει; "Ήθελα να περιγράψω τι απαιτείται, για να στρώσεις το δρόμο έως την κορυφή, για έναν πολύ ταλαντούχο νεαρό αθλητή".

Και τι χρειάζεται; Τι έκαναν στις τετράωρες καθημερινές προπονήσεις; "Προσπάθησα να προωθήσω τις ατομικές ικανότητες κάθε παίκτη. Σε ό,τι αφορά τον Dirk, ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι με ύψος 2.13 δεν επρόκειτο να γίνει μαραθωνοδρόμος. Ούτε να ασχοληθεί με την άρση βαρών και την ενόργανη γυμναστική. Έπρεπε να εκμεταλλευτεί αυτά που του έδωσε η φύση. Οπότε... το μπάσκετ έδειχνε να είναι το σωστό άθλημα για εκείνον. Βέβαια, οι φυσικές δυνατότητες δεν σε κάνουν από μόνες τους καλό μπασκετμπολίστα. Πρόκειται για επιθετικό άθλημα. Και για αυτό επικεντρωθήκαμε στην τεχνική των σουτ (σημείωση: από την αρχή δούλευε και με τα δυο χέρια). Αποτέλεσμα αυτού, ήταν να γίνει ένας από τους πρώτους παίκτες που ήταν +2.10 και είχαν +50% στα σουτ -με 40% από το τρίποντο- και 90% στις βολές, στη διάρκεια μιας σεζόν".

 

Θα κάνουμε μια στάση στις βολές, γιατί αξίζει να σας θυμίσουμε... πώς άρχισε να σκοράρει βολές ο Nowitzki. Τι ήταν αυτό που τον είχε βοηθήσει. "Ο Holger με έβλεπε αγχωμένο και μου πρότεινε να τραγουδώ πριν πάω στη γραμμή. Αρχικά, το τραγούδι που με είχε "βολέψει" ήταν το Mr. Jones" των Counting Crows".

DN: "Αυτό όμως, είναι μόνο ένα μέρος της επιτυχίας. Είμαι λίγο τεμπέλης και συνήθως επιλέγω αυτό που δεν θα μου κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή. Ο Holger με έκανε να αλλάξω τακτική. Με πίεζε από την πρώτη ημέρα"

HG: "Tο να παραιτηθείς, δεν ήταν επιλογή"

DN: "Ω Θεέ μου. Αυτή η πρόταση πάντα μου θυμίζει την εποχή που υπηρέτησα την στρατιωτική μου θητεία. Προσπάθησα να την αποφύγω, γιατί ήδη είχα χαράξει πορεία για να γίνω επαγγελματίας μπασκετμπολίστας. Ο Holger μου πρότεινε να ολοκληρώσω τη βασική προετοιμασία και μαζί με τον συμπαίκτη, φίλο και... επίσης ταλαίπωρος, Robert Garret περάσαμε ενδεχομένως τους πιο δύσκολους μήνες της ζωής μας. Ο Holger έβρισκε πάντα έναν νέο τρόπο για να μας κρατά σε καλή διάθεση. Θυμάσαι την έκφραση που πήρε το πρόσωπο μου, όταν ο φίλος σου, ο Ernie ξεκίνησε να παίζει σαξόφωνο, κατά τη διάρκεια προπόνησης και εγώ έπρεπε να κινούμαι, βάσει του ρυθμού της μουσικής του;".

Το μπάσκετ έγινε χορός, η ποίηση αγαπημένη συνήθεια και η κιθάρα σύντροφος

HG:"Δεν ήθελα να έχεις στο μυαλό σου το μπάσκετ σαν ένα... διάγραμμα συγκεκριμένων κινήσεων που έπρεπε να γίνουν"

DN: "Ξέρω, ξέρω. Το μπάσκετ είναι χορός. Δεν καταλάβαινα βέβαια, τότε τη σημασία αυτού του τύπου της προπόνησης. Ή του γιατί έπρεπε να διαβάζω ποιήματα...".

HG:"(απαγγέλλει ο Geschwindner) Εκείνος, ο οποίος έχει απελευθερωθεί από τη μεγάλη τρέλα, κοιτά στο κενό μάτι σφίγγας"

DN: "Είχα να διαβάσω και βιβλία φυσικής αγωγής και έμαθα να παίζω μουσικά όργανα και πήγα να δω παραστάσεις. Σε κάποιο σημείο, διαπίστωσα πως ήταν χρήσιμο να διευρύνω τους ορίζοντες μου. Επιπροσθέτως, όλα αυτά είχαν ως συνέπεια να παίξω κιθάρα, με ένα γκρουπ, στο γάμο της αδελφής μου στο Las Vegas. Οπότε... έβγαλα και κάτι!”.

HG: "Του έλεγα πως δεν έχει κάποιο νόημα να ακούει rap όλη μέρα. Αυτά τα τραγούδια είχαν από 100 λέξεις και οι 50 ήταν "fuck". Δεν μπορείς να λύσεις προβλήματα, με αυτό το λεξιλόγιο"!

Η καλύτερη συμβουλή που έδωσε ποτέ, ο μεν, στο δε "δεν αφορούσε το μπάσκετ. Μου είπε "κράτα ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά σου. Να προσπαθείς πάντα να μαθαίνεις, να βελτιώνεσαι". Ο Geschwindner κατηγορήθηκε -μεταξύ άλλων- πως απέτρεψε το... θετό του γιο (ναι, τον Nowitzki) από το να εξελιχθεί, σε ατομικό επίπεδο -ως άνθρωπος. “Είμαι ενήμερος. Έχω ακούσει πολλές κριτικές, μαζί με καλές συμβουλές. Μια συμβουλή μπορεί επίσης, να είναι επιβλαβής. Αν έπρεπε να δείχνουμε προσοχή σε αυτά που ο κόσμος λέει “καλές συμβουλές”, θα είχαμε χωρίσει εδώ και πολλά χρόνια”.

Ήταν η σχέση τους, όπως αυτή που χαρακτηρίζει έναν τενίστα με τον προπονητή του, με τον αθλητή να μην μπορεί ποτέ να βγει από τη συγκεκριμένη πορεία; Ήταν η σχέση γεμάτη συμβουλές και οδηγίες; “Όχι” απαντά ο Nowitzki “ακόμα θυμάμαι τα πρώτα μου χρόνια στο ΝΒΑ, αρκετά καθαρά. Κάποιες φορές, μου έλειπε πάρα πολύ το σπίτι μου. Ως νεόφερτος, περίμεναν από εμένα να κουβαλάω της τσάντες των μεγαλύτερων παικτών, να τους πηγαίνω burgers. Αυτή η διαδικασία μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς πολύ κακομοίρης”.

Έκανε ο ίδιος αυτά που του έκαναν, όταν πια είχε μεγαλώσει; “Όχι. Δεν λειτουργώ έτσι. Συχνά τηλεφωνούσα στον Hogen να ζητήσω τη συμβουλή του. Αρκετές φορές, έφτασα κοντά στο να τα παρατήσω. Αλλά όπως με δίδαξε από την πρώτη στιγμή, τα σπορ δεν μπορούν να είναι τα πάντα στη ζωή. Πρέπει να μάθεις να παίρνεις αποφάσεις και να τις στηρίζεις. Όταν φτάνεις σε ακραίες καταστάσεις, είναι πάντα πολύ χρήσιμο να 'χεις κάποιον που να μπορείς να τον εμπιστευτείς, έναν έμπειρο τύπο που μπορεί να σε βοηθήσει. Είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις την άκρη με όλα, μόνος σου”.

Όταν... μισούσε τους Ευρωπαίους που πήγαιναν στο ΝΒΑ

HG: “Δεν ήταν καθόλου εύκολα τα πράγματα, για έναν καλό χαρακτήρα, όπως είναι ο Dirk. Πάντα ένιωθα πως ήταν δουλειά μου να του προσφέρω επιλογές. Αλλά στο τέλος της ημέρας, εκείνος έπρεπε να αποφασίσει, αν θα αλλάξει ομάδα, αν θα μείνει στο Dallas, αν θα πάει διακοπές το καλοκαίρι, αν θα παίξει με την εθνική, αν θα μείνει στις ΗΠΑ για να δουλέψει. Και πιστέψτε με, υπήρξαν φορές που ήλπιζα να έχει πάρει άλλη απόφαση. Όταν ήταν ξεκάθαρο πως βρίσκεται σε λάθος δρόμο, εξέφραζα πιο δυναμικά τις ενστάσεις μου. Ως αθλητής, πρέπει να είσαι ικανός να ζήσεις ανεξάρτητη ζωή, να παίρνεις αποφάσεις που δεν αφορούν τη δουλειά σου”.

Τι εννοεί; “Αν δεν προσέξεις, μπορείς πολύ εύκολα να ξεφύγεις. Να παρεξηγηθείς. Αρκεί να δείτε τι μπορεί να συμβεί στους stars του Hollywood. Όταν βλέπω κάποιον να κάνει κάτι καλό, απορώ αν η απόφαση είναι δική του, αν έχει δεσμευτεί γιατί το θέλει ή αν λειτουργεί ως μαριονέτα για συμφέροντα άλλου. Στις ΗΠΑ δεν είναι αφύσικο οι star των αθλημάτων και της κινηματογραφικής βιομηχανίας να στηρίζουν έναν υποψήφιο πρόεδρο. Πολλοί ζήτησαν από τον Dirk να τοποθετηθεί”.

Δέχθηκε; “Όχι, γιατί δεν κρίναμε πως ήταν καλή ιδέα, αλλά και επειδή δεν ταίριαζε στο πρόγραμμα του”.

DN: “Ακόμα δεν ξέρω πολλά για την πολιτική. Δεν θα ήμουν ειλικρινής”.

Yπήρξε μια περίοδος που... είχε τα θέματα του με τους άλλους Ευρωπαίους παίκτες. Και δη αυτούς που είχαν ξεχωρίσει. Ήθελε να είναι ο μόνος! "Αρχικά, δεν ήμουν μαζί τους, δεν τους υποστήριζα. Σκεφτόμουν πως ο χώρος είναι δικός μου. Όταν τους έβρισκα απέναντι μου, έδινα το 200% του εαυτού μου. Μετά, σκέφτηκα ότι όλο αυτό δεν έχει νόημα και άρχισα να βοηθώ. Όποτε είχαν μια ερώτηση για εμένα, την απαντούσα και πλέον θέλω να επιτύχουν. Απλά... όχι στην πλάτη των Mavs"!

Όταν κρεμάσει τη φανέλα του, ενδιαφέρεται να γίνει μάνατζερ Αμερικανών παικτών; “Ναι. Ξέρετε την ταινία “Jerry Maguire”, με τον Tom Cruise; Συναντήσαμε διάφορους τέτοιους τύπους, για συνεντεύξεις και ήταν σαν να έβλεπα stand up κωμωδία. Χρειάστηκα μόλις λίγα λεπτά, για να ξέρω ότι δεν ήθελα έναν τέτοιον τύπο δίπλα μου. Και προτιμούσα να χάσω χορηγίες, από το να έχω την ηρεμία στο μυαλό μου”.

 

Δοκιμάστηκε άραγε, ποτέ η συνεργασία τους; “Πάρα πολλές φορές. Υπάρχουν πολλοί μάρτυρες που μπορούν να επιβεβαιώσουν πόσες φορές φτάσαμε... σε ναυάγια”, λέει ο Geschwindner.

Μια τέτοια στιγμή ήταν το 2005, όταν δικαστήριο του επέβαλε ενός χρόνου κάθειρξη, για φοροδιαφυγή εκατομμυρίων ευρώ; Ισχύει πως ο Nowitzki τον ξελάσπωσε, δίνοντας 15 εκατ. ευρώ, για την εγγύηση του μέντορα του; Πίστεψε ποτέ ότι ο Geschwindner ήταν ένοχος; “Όχι. Το συζητήσαμε και κατάλαβα πως δεν υπήρχε περίπτωση να είναι ένοχος”, διευκρινίζει ο Nowitzki. “Αυτή δεν ήταν η πιο δύσκολη στιγμή, της κοινής μας πορείας”, λέει ο μέντορας. Ποια ήταν; “Όταν εμφανίστηκε μια γυναίκα που ξεγέλασε τον Dirk”.

Η μεγαλύτερη... ρωγμή στη σχέση του με τον Geschwindner

Επρόκειτο για την Crystal Taylor, με την οποία είχε αρραβωνιασθεί ο Γερμανός και αργότερα αποδείχθηκε πως χρησιμοποιούσε ψεύτικη ταυτότητα, όπως και ότι καταζητείτο σε πολλές πολιτείες για απάτη (συνελήφθη τον Μάιο του 2009); “Υπάρχουν νομικοί λόγοι που δεν μας επιτρέπουν να μιλήσουμε για αυτήν την υπόθεση”, εξηγεί ο “δάσκαλος”. Τον ρωτούν “πώς μπορείς να πεις σε κάποιον ότι η σύντροφος του τον εξαπατά”. “Πιστέψτε με, δεν ήταν εύκολο” διαβεβαιώνει, “καθίσαμε να μιλήσουμε και σε κάποιο σημείο ένιωσα πως έπρεπε να του το πω. Ξέρουμε ο ένας τον άλλον πολύ καλά, αλλά εκείνη τη στιγμή ειλικρινά δεν μπορούσα να φανταστώ πώς αισθάνεται ή πώς θα αντιδράσει. Μπορείς να ξέρεις τα πάντα για τις νυχτερίδες, αλλά την ίδια ώρα... δεν ξέρεις πώς είναι να είσαι νυχτερίδα”.

Πώς ένιωσε ο Nowitzki; “Στην αρχή, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Μετά, διαπίστωσα πως όσα είχα ακούσει, ήταν αλήθεια. Φοβόμουν για το πώς θα αντιδράσει ο κόσμος. Μέχρι ένα σημείο, είχαμε προσπαθήσει να αποκαλύψουμε τα ελάχιστα, για την προσωπική μου ζωή και ξαφνικά δεν είχα αυτήν την επιλογή. Βρισκόμασταν στα μέσα των playoffs και έπρεπε να συγκεντρωθώ. Όταν τελείωσε η σεζόν, “πέταξα” για το σπίτι μου, το συζήτησα με τους γονείς μου και ψύχραιμα τους είπα όλα όσα είχαν συμβεί”.

 

Θύμωσαν που δεν τα είχαν μάθει νωρίτερα; “Φυσικά και όπως κάθε άλλοι γονείς, περίμεναν από εμένα να τους έχω εμπιστευτεί νωρίτερα. Αλλά έπαιζα στα playoffs. Έπρεπε να επικεντρώσω στα παιχνίδια και μάλλον δεν θα ήταν καλή ιδέα, να αποσυρθώ. Προσπάθησα να επανορθώσω, στις διακοπές που κάναμε εκείνο το καλοκαίρι. Μου έκαναν πολύ καλό οι ημέρες που πέρασα μαζί τους. Μετά, άρχισα να σκέφτομαι ότι δεν νιώθω πολύ άνετα με την ιδέα να γυρίσω στις ΗΠΑ. Φοβόμουν πως όλοι θα θέλουν να μου μιλήσουν για αυτό το θέμα. Ότι θα με κοροϊδεύουν. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Κανείς δεν έκανε το παραμικρό αστείο και όλοι προσπάθησαν να με στηρίξουν. Ενδεχομένως αυτό να ήταν το πιο ενδιαφέρον μάθημα που πήρα, επί της ωρίμανσης μου ως άνθρωπος. Τι πιστεύεις  Holger;”.

HG: “Ειλικρινά δεν ξέρω ότι θα διαχειριζόμουν το όλο θέμα, με τον εξαιρετικό τρόπο που το έκανες εσύ”.

Χρειάστηκε χρόνο, έως ότου νιώσει έτοιμος να εμπιστευτεί ξανά γυναίκα; “Δεν είμαι από τους τύπους που κυνηγούν τις γυναίκες (σ.σ. από το 1992 και για δέκα χρόνια, ήταν με μια παίκτρια της Wirzburg, ονόματι Sybille Gerer. Το 2010 έγινε ο σύντροφος της Jessica Ollson -αδελφής των Σουηδών ποδοσφαιριστών-, παντρεύτηκαν το 2012 και λέον έχουν δυο παιδιά). Εκτός αυτού, ως star δεν είσαι ποτέ σίγουρος ότι η άλλη είναι πραγματικά σοβαρή. Αν κάποιος μου έλεγε τότε πως τρία χρόνια αργότερα, θα ήμουν ένας ευτυχισμένος σύζυγος, δεν θα τον πίστευα”. Αλλά συνέβη.

Πόσο ακόμα βλέπει τον εαυτό του στα παρκέ; “Θα πάρουμε το χρόνο μας, για να σκεφτούμε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα”, λέει ο Geschwindner. “Αν ήταν στο χέρι σου, θα έπαιζα... μέχρι να πέσω από τον πάγκο”.

HG: “Αυτό που θέλω να πω είναι ότι θες να γίνεις σαν τους βετεράνους που έχουν αποφασίσει να σταματήσουν, αλλά επιστρέφουν γιατί σκέφτονται πως έβαλαν πολύ νωρίς το τέλος και δεν ξέρουν τι να κάνουν με τη ζωή τους. Έχει συμβεί με πολλούς εκπληκτικούς παίκτες”.

DN: “Αυτό θα ήταν εφιάλτης. Μια κατάσταση στην οποία δεν θα ήθελα να εμπλακώ. Και αν τυχόν φτάσω σε αυτό το σημείο, ξέρω πως ο Hotsch δεν θα μου το επιτρέψει”.

HG: “Ας σοβαρευτούμε. Μην το σκέφτεσαι καν. Όταν θα έλθει η ώρα, θα το καταλάβεις. Όταν θα καταλήξεις στο τι θες να κάνεις μετά, θα καθίσουμε να μιλήσουμε επί του θέματος”.

Δεν ξέρει, δεν απαντά... για αυτό θα παίξει μπάσκετ, για λίγο ακόμα

Ποιες είναι οι επικρατέστερες ιδέες, για την επόμενη ημέρα; Καλή ερώτηση, την οποία του έκανε ο Helmut Schmidt και τον άφησε άναυδο. "Εξεπλάγην τόσο και συν το γεγονός του άγχους που είχα, συζητώντας με έναν πρώτην καγκελάριο τα έκανα... θάλασσα. Δεν ήξερε πόσα χρήματα "βγάζουν" οι αθλητές, στις ημέρες μας, οπότε σκέφτηκε πως θα αρκεστώ στο να τα δώσω στην οικογένεια μου. Δεν ήξερα τι να πω. "Μεγάλε... δεν έχω σχεδιάσει κάτι" ήταν μια ιδέα, αλλά όχι η επικρατέστερη. Οπότε είπα "ξέρεις κάτι; Έχω ένα πλάνο" και την ίδια ώρα σκεφτόμουν πώς να συνεχίσω την πρόταση. Προσπαθούσα να βρω κάτι που είμαι καλός, πέραν του μπάσκετ. Σκέφτηκα να του πω "θα ασχοληθώ με επιχειρήσεις", αλλά είμαι ο χειρότερος με τους αριθμούς (έχει αναθέσει στην αδελφή του, το επιχειρείν, μετά την προϋπηρεσία της στα αρχηγεία του ΝΒΑ και το πτυχίο της στα οικονομικά -το 2006) και δεν ήθελα να πω ψέματα". Οπότε... έμεινε στήλη άλατος.

Ξέρει τι δεν θα κάνει.  “Δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική. Αν με ρωτάς, θα σου πω ότι το να γυρίσει στα θρανία, δεν είναι κακή ιδέα. Εκτός αυτού, μπορεί να αφιερώσει το χρόνο του στα δυο ιδρύματα που έχει και να τα βοηθήσει να γίνουν ακόμα καλύτερα. Θα δούμε”. Έχει σκεφτεί την ημέρα που ο Nowitzki δεν θα τον έχει πια ανάγκη; “Έχει έλθει εδώ και πολλά χρόνια". Από τότε που αποφάσισε να παίξει μεταξύ των καλύτερων, να δοκιμάσει να γίνει ο πρώτος στην πόλη, να μην μείνει όλη του τη ζωή ο πρώτος στο "χωριό". Και όταν έγινε πρώτος -στον πλανήτη- πάλι δεν άλλαξε μυαλά. Δεν κυκλοφορούσε με κουστωδία, δεν έκανε ξέφρενη ζωή, δεν επιδείκνυε τον πλούτο του, δεν είχε παραξενιές. Παρέμεινε ο τύπος που θα βγάλει την κιθάρα, να ψυχαγωγήσει την παρέα, το χαμογελαστό αγόρι που ξέρει να εκτιμά. Για αυτό και έμαθαν όλοι να τον εκτιμούν.

Μοιράσου το

Διαβάστε περισσότερα Top Guns

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΠΟΠΕΙΡΑΣ ΠΝΙΓΜΟΥ ΤΟΥ CARLESIMO

Μήπως ο Λάτρελ Σπριούελ ήταν το θύμα;

Όταν το ΝΒΑ φοβήθηκε πως φεύγοντας, ο Michael Jordan είχε πάρει μαζί του όλη τη διασκέδαση που μπορούσε να προσφέρει η λίγκα, εμφανίστηκε ο Latrell Sprewell να σώσει την κατάσταση. Αυτόν χρησιμοποίησε όταν θέλησε να θέσει τους δικούς του, αυστηρούς κανόνες. Ο "Spree" βέβαια, ήταν αυτός που αποπειράθηκε να πνίξει τον Carlesimo, σαν σήμερα το 1997.

ΤΟ SPORT24.GR ΣΤΑ... ΑΔΥΤΑ ΤΟΥ CURLING

Θέλεις να σε μάθω Curling;

Το ξέρετε ως το άθλημα με τις... σφουγγαρίστρες. Η μοναδική σχέση των περισσοτέρων μαζί του είναι το "αυτοί που σκουπίζουν τον πάγο". Φίλε αναγνώστη, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα και το Sport24.gr μπορεί να σε διαφωτίσει. Αν θέλετε να μάθετε πώς παίζεται το Curling και τι ακριβώς είναι αυτό το περίφημο χειμερινό σπορ, διαβάστε τα μυστικά του. Πιστέψτε μας, αξίζει μια ευκαιρία.

ΠΩΣ ΔΡΟΥΣΕ Ο ΠΑΙΔΟΦΙΛΟΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ

Ο Μπάρι Μπένελ είναι ο προπονητής-τέρας

Ο Barry Bennell κυκλοφορούσε ως ο καλύτερος προπονητής νέων της Μεγάλης Βρετανίας, τις δεκαετίες του '80 και του '90. Βάλε με το νου σου, πόσα παιδιά του εμπιστεύτηκαν το μέλλον τους. Στα 62 του βρίσκεται πάλι στη φυλακή, μετά την τρίτη καταδίκη για παιδοφιλία, με τις αποκαλύψεις να διαδέχονται η μία την άλλη.

ΓΙΑΤΙ Η ΝΤΟΡΤΜΟΥΝΤ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΜΠΑΓΕΡΝ

Ο οικονομικός στραγγαλισμός της Ντόρτμουντ από την Μπάγερν και το δάνειο του 2004

Η Μπάγερν έχασε ορισμένες μάχες, αλλά δεν ήταν δυνατόν να χάσει ποτέ τον πόλεμο από την Ντόρτμουντ. Ακόμα κι όταν της χορήγησε δάνειο για να μην καταστραφεί, ήξερε ότι είχε το πάνω χέρι για εκατομμύρια λόγους.