Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Έντεκα χρόνια στα σύννεφα

Έντεκα χρόνια στα σύννεφα

Το βάσανο των προκριματικών του EURO 2016 τελείωσε και ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης μετράει τις ευκαιρίες που χάθηκαν τη δεκαετία που πέρασε για να γίνει η Ελλάδα πραγματικά υπολογίσιμο μέγεθος στο ποδόσφαιρο και όχι μόνο αποδέκτης χορηγιών.

Το χειρότερο που μπορεί να ζήσει μια ομάδα είναι να μην ασχολείται κανένας μαζί της. Το χειρότερο που μπορεί να ζήσει η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου είναι να επιστρέψει ξανά αυτός ο (προ 2004) εφιάλτης. Δεν τον έχουν ζήσει αυτοί που φοράνε τώρα τη φανέλα της ομάδας, το έχουν ζήσει ίσως κάποιοι από τους παράγοντες της ομοσπονδίας αλλά δεν ξέρω αν ασχολούνταν από τότε με το ποδόσφαιρο. Το κανονικό εννοώ, όχι αυτό με το σκορ των... Ενώσεων. Πόσες έχει καθένας για να κερδίσει τις εκλογές.

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτό το σημείο. Μην αρχίσετε τα κλισεδάκια για το μέλλον μετά τη νίκη με την Ουγγαρία. Τα ζητήματα παραμένουν ακριβώς τα ίδια, όπως μετά το ματς της Πέμπτης που μας έβαλαν τρία γκολ οι Βορειοιρλανδοί και πρέπει να το είχε ποντάρει ένας άνθρωπος σε ολόκληρο το Μπέλφαστ. Το ότι οι Ούγγροι έχουν τα ίδια χάλια με εμάς και είναι επίσης στη φάση “και διηγώντας τα να κλαις” για τα δικά τους μεγαλεία, που είχαν προηγηθεί κατά πολύ (χρονικά) των δικών μας, δεν επιτρέπει ενθουσιασμούς και μεγάλες κουβέντες. Όποιος είδε το βράδυ της Κυριακής, φωτιές και πάθος στο Καραϊσκάκη μπορεί να είχε πιει κανένα ποτηράκι το μεσημέρι.

Όχι δεν γουστάρω τον δρόμο της απαξίωσης. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει παίκτης που μπαίνει στο γήπεδο να παίξει και δεν του καίγεται καρφάκι αν χάνει. Πόσω μάλλον, όταν αυτό γίνεται κατ εξακολούθηση και είναι ταπεινωτικό. Επίσης δεν μου καίγεται καρφάκι αν αυτοί οι παίκτες πάνε διακοπές στη Μύκονο ή τη Σαλαμίνα και βγαίνουν στα μπουζούκια. Υπάρχουν άνθρωποι να τους ελέγξουν αν όλα αυτά είναι παραβίαση κάποιοι κανονισμού. Κατά τα άλλα δεν θα είχαμε πρόβλημα αν κέρδιζαν. Πιστέψτε με και οι προηγούμενοι, που κέρδιζαν, δεν πήγαιναν διακοπές στον Άγιον Όρος και λαϊκή απογευματινή στο θέατρο.

Η διαφορά είναι ότι με εκείνους, ακριβώς επειδή κέρδιζαν ήθελες να βγεις φωτογραφία στα μπουζούκια και στη Μύκονο. Χώρια που οι ίδιοι δημοσιογράφοι που τους κράζουν τώρα, για τους λάθους λόγους, ήθελαν όχι μόνο να έχουν σχέση μαζί τους, αλλά να είναι στον στενό κύκλο των...κολάκων. Και στο μπουζούκι και στο κλαρινογαμπριλίκι.

Μας απασχολεί η εθνική ομάδα για τους λάθους λόγους. Πολύ απλά γιατί πέσαμε από τα σύννεφα, όταν το “ειδικό” μοντέλο που μας έφερε από το 2004 και μετά και σε άλλα μεγάλα ραντεβού δεν μπορούμε να το υπηρετήσουμε πια. Σιγά το περίεργο! Γιατί να μην γίνει; Αυτό που συζητάμε όμως είναι αν την ψώνισαν οι παίκτες και όχι αν πραγματικά όλα αυτά που κερδίζαμε αντιστοιχούσαν σε μια πραγματική εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν μιλάω μόνο για την γνωστή κουβέντα “ΕΠΟ, διαπλοκή κ.λ.π” εκτός και αν πιστεύετε ότι το 2004 που πήραμε το EURO πετούσαν αγγελάκια πάνω από την ομοσπονδία. Για να δούμε όμως...Από ποια παραγωγική διαδικασία βγαίνουν οι παίκτες σε αυτή τη χώρα, που βρέθηκε (ως εθνική ομάδα) και στο πάνω ράφι της Ευρώπης; Πως φτάνουν μέχρι τις εθνικές ομάδες; Πως λειτουργούν τα -όποια- “κλιμάκια και το φίλτρο για να βρουν τα ταλέντα; Υπάρχει “εθνική σχολή” ποδοσφαίρου; Υπάρχει τεχνική επιτροπή στην...οικεία ομοσπονδία;

Ωχ μωρ΄ αδερφέ ποιος ασχολείται με αυτά τώρα... Σωστό. Κανένας δεν ασχολείται. Και όταν ένας πήγε να ασχοληθεί και έκανε και συνέντευξη Τύπου, ορεξάτος και έτοιμος να προσπαθήσει να τα φτιάξει όλα αυτά, τα έφαγε η μαρμάγκα και δεν τα ξανακούσαμε ποτέ.

Στο τέλος και ο ίδιος ο Φερνάντος Σάντος έφυγε και ξενερωμένος με τα όσα αντιμετώπισε στον οργανισμό της εθνικής ομάδας. Όχι δεν τον ξέρω προσωπικά, ούτε είμαι προσωπολάτρης και -για να λέμε την αλήθεια- και εμένα κατά διαστήματα μου την έδινε η μπάλα που έπαιζε η ομάδα με αυτόν. Αλλά τη δουλειά του την έκανε μια χαρούλα και ήθελε να την κάνει και συνολικά καλύτερα. Ακριβώς γι αυτό μιλάμε. Γιατί κάποια στιγμή ο κύκλος της πολύ καλής εθνικής ομάδας θα έκλεινε. Μέσα σε αυτό τον κύκλο έπρεπε να κατακτήσουμε την επόμενη ημέρα για να παραμείνουμε σε καλό επίπεδο. Αντε στο δεύτερο “ράφι”. Την εμπειρία αυτή να την κάνουμε τεχνογνωσία και ανάπτυξη, όχι μόνο χορηγίες για να καλύπτουμε το μπάτζετ και την αποζημίωση για επιλογές τύπου Ρανιέρι. Όταν είσαι σε προνομιακή θέση για να θέτεις όρους στους συνεργάτες σου πρέπει να βρίσκεις αυτούς που σου ταιριάζουν

Έχουμε ταλαντούχους ποδοσφαιριστές. Πάντα είχαμε. Αν υπήρχε “ταλαντουχόμετρο” μπορεί κάποιος να έλεγε ότι οι τωρινοί έχουν καλύτερη βαθμολογία σε αυτό και από την γενιά του 2004. Και λοιπόν; Από μόνο του δεν λέει τίποτα. Ούτε το ότι έχουν συμβόλαια και σε ομάδες στην Ευρώπη τους κάνει πιο συνεπείς στην εθνική. Ποιους, ποιον θα σεβαστούν; Ποιος θα τους αναγκάσει να σέβονται την ομάδα και να την γουστάρουν πραγματικά; Ποιος θα δείξει την πόρτα σε όποιον δεν τα υπηρετεί αυτά; Σε μια πραγματικά προηγμένη ποδοσφαιρικά χώρα αυτά θα ήταν τακτοποιημένα και δεν θα έψαχνες όχι μόνο προπονητή αλλά και παιδονόμο. Τώρα αυτό που σου μένει να κάνεις είναι να βρεις αυτόν που θα τους εμπνεύσει και θα καθοδηγήσει αυτούς που ο ίδιος θα επιλέξει για να κάνουν τη δουλειά. Πέρα από “υποχρεώσεις” σε παίκτες και συλλόγους και σε κολλήματα άλλων και όχι του προπονητή. Αλλά πως να τον βρεις αν εσύ που επιλέγεις δεν έχεις την υποδομή να το κάνεις; Δεν είναι μομφή, είναι η πραγματικότητα. Αν το θεωρείς μομφή (ως ΕΠΟ) τότε βάζεις τον εγωισμό σου πάνω από την εθνική ομάδα.

Το συμπέρασμα; Σε μια χώρα που η επόμενη μέρα της εθνικής για πολύ κόσμο είχε να κάνει με τα...σημάδια που έδειχναν ότι θα ξαναπάρουμε το Euro ή θα παίξουμε τελικό με τη Βραζιλία στο Μουντιάλ και πολύ κράτησε ο “γάμος”. Κάποια στιγμή θα έχουμε πάλι αξιοπρεπή ομάδα. Μάλλον κατά τύχη και επειδή μια συγκεκριμένη φουρνιά παικτών θα βρει τις άκρες μεταξύ της και θα κάνει που θα το γουστάρει. Και πάλι για πάρτη της. Έτσι γίνονται όλα στην Ελλάδα και όχι επειδή κάποιος το οργάνωσε, το σχεδίασε και το έκανε πράξη. Η αλήθεια είναι ότι ακριβώς γι αυτό πανηγυρίζουμε σαν τρελοί όλα τα μεγάλα μας “παράλογα” επιτεύγματα. Γιατί στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως εμείς, που είμαστε χύμα σε όλα, το καταφέραμε αυτό!

SHARE:

TOP GUNS

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Γεννημένος στην Αθήνα το 1966 πέρασε τα «άγουρα» χρόνια, ως αθλητής, μέσα στο νερό και μέσα στη ρακέτα (μπας και πάρει καμιά πάσα) και εμφανίσθηκε τον Σεπτέμβριο του 1984 στον Ταύρο για να δει τα πράγματα από την άλλη πλευρά στη μεγάλη σχολή του “ΦΙΛΑΘΛΟΥ” του Νίκου Καραγιαννίδη. Από το φθινόπωρο του 1988 διένυσε δώδεκα υπέροχα χρόνια στην “Ελευθεροτυπία” σε ένα εξαιρετικό αθλητικό τμήμα, υπό την καθοδήγηση του μέγιστου Φίλιππου Συρίγου και το 2000 έκανε τα πρώτα του ιντερνετικά βήματα ως ένα εκ των ιδρυτικών “μελών” του Sportnews.gr. Από το 2002 μέχρι το 2008 υπηρέτησε την εφημερίδα “Goalnews” από διάφορες θέσεις. Την τριετία 2008-2011 ήταν διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα “ΕΞΕΔΡΑ των Σπορ”. Παράλληλα από το 1989 εργάστηκε στο ραδιόφωνο (902 Αριστερά στα FM, ΣΚΑΪ, Flash, ΕΡΑΣΠΟΡ) χρησιμοποιώντας το και ως... ψυχοθεραπεία, ελπίζοντας ότι δεν οδηγεί τους ακροατές του στον ίδιο δρόμο. Έχει συνεργαστεί με πληθώρα («ένα σωρό» που λένε) περιοδικών και εφημερίδων, αλλά δεν τα θυμάται και όλα αφού η ιστορία χάνεται μέσα στο… μύθο! Το Sport24 του οποίου είναι ο διευθυντής από τον Νοέμβριο του 2013, είναι ο νέος σταθμός και η απόδειξη πως τα πράγματα μπορούν πάντα να πάνε (ακόμα) καλύτερα...

BEST OF NETWORK

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Τρομάζει τους πάντες η πολιτική ήττα Ρέντσι

Ο Ιταλός καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Franco Panvocelli εξηγεί στο NEWS 247 τι πρέπει να περιμένει η Ευρώπη από την Ιταλία την επομένη του δημοψηφίσματος, γιατί ο Ματέο Ρέντσι ρίσκαρε το πολιτικό του μέλλον και πως μπορεί να επηρεαστεί η Ελλάδα από τη νίκη του "Όχι" (Pics)

ΜΟΥΣΙΚΗ

15 μέταλ τραγούδια που ξέρουν μέχρι κι οι μπουζουκόβιοι

Απ' το 'Trooper' και το 'Nothing Else Matters' μέχρι το 'Cowboys From Hell' αυτά τα τραγούδια τα αναγνωρίζεις απ' τις πρώτες νότες.

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Το εγκαταλελειμμένο χωριό της Κρήτης που ο χρόνος σταμάτησε το '70

Κάποτε υπήρξε ένα πυκνοκατοικημένο, όμορφο χωριό Δείτε βίντεο με εντυπωσιακές εικόνες από drone

SPECIAL EDITION

Οι Ελληνίδες MILF που αξίζουν μια θέση στο ημερολόγιο της Pirelli

To νέο ημερολόγιο της Pirelli, που μόλις κυκλοφόρησε αποτελεί και την επίσημη έναρξη της χρονιάς της MILF (Mothers I Like To Follow). Εννοείται πως δεν θα μέναμε τα χέρια σταυρωμένα.

CELEBRITY

Στο νοσοκομείο η τραγουδίστρια Αγγελική Ηλιάδη

Η τραγουδίστρια αναγκάστηκε να αναβάλει τις εμφανίσεις της σε νυχτερινό κέντρο της Αθήνας, ενώ μετήχθη στο νοσοκομείο για ιατρική παρακολούθηση

 
UNIQUE

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24