Από τον Εφραίμ στον Σαββόπουλο

Από Αγιορείτης, τραπεζίτης ο Εφραίμ, και με το δικαστικό συμβούλιο να διατάσσει την προφυλάκισή του. Σε αντίθεση με το δεξί του χέρι, το μοναχό Αρσένιο, που τη σκαπούλαρε με διακόσια χιλιάρικα εγγύηση. Όχι δραχμές. Ευρώ. Όπως επίσης 200.000 ευρώ θα ήταν η εγγύηση του Εφραίμ, αν είχε γίνει δεκτή η πρόταση του εισαγγελέα να αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.

Πού βρήκε λοιπόν τα διακόσια χιλιάρικα της εγγύησής του ο μοναχός Αρσένιος; Έχουν οι καλόγεροι εισοδήματα; Έχουν καβάτζες; Έχουν προσωπική περιουσία; Κι αν ναι, πώς την απέκτησαν; Με νηστεία και προσευχή; Και μόνο το γεγονός ότι ο Αρσένιος βρήκε αυθημερόν τα λεφτά, τα λέει όλα. Ο λαός έχει πει: "Ή παπάς ή ζευγάς". Μαλακίες. Ο σύγχρονος μοναχισμός μπορεί να τα κάνει και να τα προλαβαίνει όλα. Και να υπηρετεί και να δοξάζει τον Κύριο και να ανταλλάσσει οικόπεδα και να έχει κάνει τη διαδρομή Άγιον Όρος - Μέγαρο Μαξίμου, Κολιάτσου - Παγκράτι.

Και Αγιορείτης και τραπεζίτης λοιπόν ο Εφραίμ και το σινάφι του. Και καλόγερος και μπίζνεσμαν. Και "δόξα τω Θεό" και "εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν". Σκεφτείτε δηλαδή να μην είχε ακολουθήσει το μοναχικό βίο ο Εφραίμ και να είχε σταδιοδρομήσει στην ελεύθερη αγορά. Ποιος Κόκκαλης και ποιος Βγενόπουλος; Θα τους είχε πάρει και τα σώβρακα. Αν, δηλαδή, σαν καλόγερος έκανε αυτές τις δουλειές, τι θα είχε κάνει σαν επιχειρηματίας; Αν είχε αφιερωθεί δηλαδή ψυχή τε και σώματι στην κονόμα, κι όχι να την είχε σαν πάρεργο μετά το "Κύριε ελέησον" και τις αναγνώσεις των επιστολών του Αποστόλου Παύλου.

Τέλος πάντων. Όποιος έχει αμφιβολίες για την υπόθεση, μπορεί να ανατρέξει στο πανάρχαιο ρητό των Μάγια: "Πες μου το φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι". Ποιος έτρεξε πρώτος και καλύτερος να συμπαρασταθεί στον Εφραίμ; Δεν λέμε για τον εθνικόφρονα Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο. Συνάδελφοι είναι, στον ίδιο κλάδο ανήκουν, εύλογο ήταν να πει ο Άνθιμος μια καλή κουβέντα. Λέμε για τον Κώστα Μητσοτάκη και τον Γιώργο Καρατζαφέρη, που με δηλώσεις τους, στάθηκαν στο πλευρό του Εφραίμ. Λες κι έχουν διαβάσει τη δικογραφία για να έχουν γνώμη και άποψη. Πράγματι. Πες μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι.

Να μην γκρινιάζουμε όμως μέρες που είναι. Ειδικότερα μάλιστα όταν υπάρχουν κάποιες φωνές, που στέλνουν μηνύματα δίνοντας φωτεινό παράδειγμα. Όπως η παρακάτω άποψη-πρόταση σχετικά με την κρίση: "Όποιος έχει εισόδημα πάνω από 50-60.000 ευρώ, μπορεί να δίνει το 10% σε μία φτωχή οικογένεια". Πράγματι. Αν βγάζει κάποιος πενήντα χιλιάρικα, δεν θα πτωχεύσει αν δίνει τις πέντε χιλιάδες σε κάποιον φτωχό. Ποιος καλός άνθρωπος λοιπόν κατέθεσε δημόσια και μετά παρρησίας αυτήν την πρόταση;

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος; Η Δέσποινα Μοιραράκη; Ο πρεσβευτής της UNESCO, Γιώργος Νταλάρας; Το ζεύγος Λιάγκα - Σκορδά; Για να μην σας κουράζω λοιπόν, το παίρνει το ποτάμι. Ο Διονύσης Σαββόπουλος. Ένας ακόμα "επαναστάτης" της δεκαετίας του '60, που μπήκε στον ίσιο δρόμο. Που στα εβδομήντα του χρόνια μπήκε στο δρόμο του Θεού κι ανακάλυψε τις μεγάλες αξίες της φιλανθρωπίας και της ελεημοσύνης.

Ιδού λοιπόν πως λύνεται μέσα σε πέντε λεπτά, όχι μόνο το πρόβλημα της Ελλάδας με το χρέος, αλλά της Ευρωζώνης και του πλανήτη ολόκληρου. Αν οι πλούσιοι έδιναν λίγα από τα λεφτά τους στους φτωχούς. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ. Στας δυσμάς του βίου του, ο Σαββόπουλος ήρθε κοντά στον Χριστό. Δεν έφτασε, βέβαια, ακόμα στο "ο έχων δύο χιτώνες, να δίνει τον έναν", αλλά και το 10% για ξεκίνημα καλό είναι.

Η πολιτική, οι πολιτικοί, τα κοινωνικά συστήματα, η οικονομία, είναι τρίχες κατσαρές. Η Ελλάς θα σωθεί δια της ελεημοσύνης. Ιδού λοιπόν πως αντιστρέφονται οι όροι. Ο καλόγερος να κάνει μπίζνες κι ο πνευματικός άνθρωπος και πρώην επαναστάτης μουσικοσυνθέτης, να βρίσκει στην όγδοη δεκαετία της ζωής του το δρόμο του Ιησού.