Οι... τελικοί ταιριάζουν καλύτερα στην Ελλάδα

Η ατυχία του Πορτογάλου τεχνικού σχετικά με τις απουσίες που είχε στον αγώνα με τη Λετονία, ήταν πως του έλειπαν βασικά δημιουργοί. Νίνης, Κατσουράνης, Τοροσίδης και Καφές είναι παίκτες που μπορούν να σου φτιάξουν παιχνίδι και να βοηθήσουν ιδιαίτερα στον οργανωτικό τομέα.

Αν κάποιος μας έλεγε πριν από αυτό το ζευγάρι των δύο εκτός έδρας παιχνιδιών πως θα παίρναμε τέσσερις πόντους, μάλλον θα ήμασταν ευχαριστημένοι. Επειδή όμως προηγήθηκε το τρίποντο σε συνδυασμό με την εξαιρετική εμφάνιση στο Ισραήλ, μάλλον μας πίκρανε αυτή η ισοπαλία στη Λετονία. Η οποία θα έχει αντίκρισμα αν νικήσουμε τους Κροάτες, αφού θα μας δίνει το πλεονέκτημα να μας αρκεί και η ισοπαλία στην Τυφλίδα με τη Γεωργία.

Το καλό είναι πως πλέον τα πράγματα ξεκαθάρισαν, και γνωρίζουμε σίγουρα πως είμαστε στην πρώτη δυάδα, συνεπώς στη χειρότερη έχουμε εξασφαλίσει τη συμμετοχή μας στα μπαράζ. Απλά αν νικούσαμε, ενδεχομένως να περνούσαμε απ΄ ευθείας ακόμα και αν τερματίζαμε δεύτεροι, ως η καλύτερη δεύτερη ομάδα των προκριματικών.

Έστω ο Κυριάκος Παπαδόπουλος έσωσε την παρτίδα, αλλά η χαρά του γκολ μετριάστηκε από την κάρτα που θα του στερήσει τη συμμετοχή από τον "τελικό" με τους Κροάτες. Ήταν και πάλι από τους κορυφαίους. Αν και η διαφορά κλάσης ήταν φανερή (στο χειρότερό μας πρώτο ημίχρονο κάναμε 2-3 κλασσικές φάσεις σε αντίθεση με τους γηπεδούχους που είχαν μόνο το γκολ σε μια στιγμιαία αδράνεια της άμυνάς μας) πετάξαμε σχεδόν μια ώρα παιχνιδιού και αυτό μας στοίχισε το "διπλό".

Ο Φερνάντο Σάντος αντέδρασε, έκανε την ομάδα πιο επιθετική (ίσως μπορούσε να το δοκιμάσει και λίγο νωρίτερα, δεδομένου πως χάναμε από νωρίς), στο τελευταίο τέταρτο ανέβασε ακόμα πιο ψηλά την επίθεση, αλλά την πατήσαμε τελικά σε ματς...καρμπόν με αυτό κόντρα στη Γεωργία στην πρεμιέρα στον Πειραιά.

Η κλάση αυτών των παιδιών όμως, είναι υψηλή σε βαθμό που να τους επιτρέπει να κερδίσουν ένα... μπαράζ, είτε το απ’ ευθείας με τους Κροάτες, είτε αυτό σε διπλούς αγώνες αργότερα.