Τα ρίσκα των κουμπάρων δεν βγαίνουν

Για τον Παναθηναϊκό τα έχουμε ξαναπεί από εδώ σε ανύποπτο χρόνο, όταν ακόμα δεν είχαν αρχίσει τα δύσκολα. Η διοίκηση και το τεχνικό επιτελείο, αυτοί τέλος πάντων που είναι αρμόδιοι για τον μεταγραφικό σχεδιασμό, πήραν ένα σημαντικό ρίσκο το καλοκαίρι. Επί της ουσίας δεν αντικατέστησαν τους Σπανούλη και Γιασικεβίτσιους, δύο παίκτες με μεγάλη κλάση και συγκεκριμένα αγωνιστικά χαρακτηριστικά, και άφησαν μόνο του τον Δημήτρη Διαμαντίδη στην περιφέρεια.

Ενδεχομένως το ρίσκο αυτό βασίστηκε στη λογική μιας διαφοροποίησης του αγωνιστικού προσανατολισμού σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, υπό την έννοια ότι προτιμήθηκαν ψηλά γκαρντ, που δίνουν συγκεκριμένα πλεονεκτήματα σε άμυνα και επίθεση (αυτά τα περίφημα ποσταρίσματα των περιφερειακών, για τα οποία τόσα ακούσατε αυτές τις μέρες). Δεν παύει, όμως, να είναι ρίσκο. Και αποδείχθηκε περίτρανα στο ντέρμπι.

Όχι, διότι η λογική είναι λανθασμένη. Αλλά διότι οι παίκτες που καλούνται να την κάνουν πράξη δεν είναι επαρκείς. Δυστυχώς για τον Ομπράντοβιτς, όσο κι αν επιμένει, ο Τέπιτς δεν πρόκειται να γίνει πλέι μέικερ. Δεν ξέρω καν αν μπορεί να γίνει παίκτης μεγάλης κλάσης, αλλά πλέι μέικερ δεν είναι με τίποτα. Και δεν είναι τυχαίο ότι στο ΟΑΚΑ έπαιξε όλα κι όλα 7 λεπτά. Όσο για τον Καλάθη, προς το παρόν μόνο ταλέντο διαθέτει. Το αν θα γίνει κι αυτός μεγάλος παίκτης παραμένει υπό συζήτηση, ωστόσο για την ώρα δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στα δύσκολα. Στα σχεδόν 10 λεπτά που έπαιξε στο ντέρμπι πέρασε απαρατήρητος.

Τι μένει, λοιπόν; Ο Διαμαντίδης, από τον οποίον ο Παναθηναϊκός εξαρτάται πλέον στο μέγιστο βαθμό. Και ως γνωστόν οι εξαρτήσεις βλάπτουν. Ο Ομπράντοβιτς μπορεί να ανέλαβε δημοσίως την ευθύνη για την επιμονή του στον Μήτσο, παρότι αυτός ήταν εμφανές από το πρώτο λεπτό ότι είχε καταβληθεί από την πρόσφατη ασθένειά του, όμως κατά βάθος γνώριζε πως δεν είχε άλλη επιλογή.

Την ώρα που οι επίσης κακοί στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, Σπανούλης και Παπαλουκάς, έκαναν τα σωστά πράγματα με τη μπάλα στα χέρια τους στα κρίσιμα τελευταία λεπτά φανερώνοντας την κλάση τους (ο πρώτος με τις ασίστ στον Νεστέροβιτς και ο δεύτερος με τα καθοριστικά καλάθια του), ο Ζοτς έβλεπε πως δεν είχε στη διάθεσή του άλλον τέτοιον παίκτη πλην του Διαμαντίδη, που αγκομαχούσε. Πόνταρε, λοιπόν, αναγκαστικά πάνω του κι έχασε.

Την επόμενη φορά ο Διαμαντίδης πιθανότατα θα είναι καλός και ο Παναθηναϊκός θα κερδίσει. Αλλά το μπάσκετ δεν είναι τζόγος. Και μεσοπρόθεσμα το δομικό κενό στην περιφέρεια το πιο πιθανό είναι ότι θα κοστίσει στους "πράσινους".

Ένα "3άρι" και γρήγορα...

Πάμε και στον Ολυμπιακό, ο οποίος έβγαλε ένα ολόκληρο ντέρμπι χωρίς ουσιαστικά να έχει σμολ φόργουορντ. Ο αποκτηθείς το καλοκαίρι Μάρκο Κέσελ δεν έπαιξε καθόλου (μάλλον λόγω του πρόσφατου τραυματισμού του, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έχει πείσει ως τώρα), ο δε Κώστας Παπανικολάου πρέπει να φάει αρκετά ψωμιά ακόμα για να γίνει (αν γίνει) παίκτης υψηλών προδιαγραφών. Το ότι έπαιξε μόλις 7 λεπτά χωρίς να κάνει σχεδόν τίποτα είναι χαρακτηριστικό.

Δυστυχώς για τον Ντούσαν Ίβκοβιτς αυτά είναι τα "3άρια" του. Ή καλύτερα, αυτά είναι τα "3άρια" που επέλεξε να έχει στην ομάδα του αντί για τον Τσίλντρες, που έπαιζε σε αυτή τη θέση πέρυσι. Και ο Βασιλόπουλος. Ο οποίος, είναι ο τύπος παίκτη που χρειάζεται για να καλύψει τη νευραλγική θέση του σμολ φόργουορντ. Αρκετά γρήγορος για να μαρκάρει κοντύτερους παίκτες, αρκετά δυνατός για να τα βάλει με ψηλότερους, με επιθετικές ικανότητες όχι εξαιρετικές, αλλά ούτε και αμελητέες.

Δεν παύει, όμως, να είναι ανέτοιμος. Έχει επτά μήνες να παίξει μπάσκετ και θέλει ακόμα δουλειά για να φτάσει στο προ του τραυματισμού του επίπεδο. Και είναι και μόνος. Και όσο δεν θα παίζει πολύ, οι εναλλακτικές λύσεις στη θέση "3" θα είναι ο Παπαλουκάς και ο Χαλπερίν. Οι οποίοι δεν μπορούν να παίξουν σε αυτή τη θέση, άσχετα αν το βράδυ της Τετάρτης ο Ολυμπιακός αυτό δεν το πλήρωσε. Τι θα γίνει, όμως, αν οι "ερυθρόλευκοι" βρουν μπροστά τους στη συνέχεια έναν παίκτη τύπου Πιτ Μάικλ για παράδειγμα; Ή ακόμα και αυτόν τον Σάτο, που σίγουρα μπορεί να παίξει πολύ καλύτερα απ' όσο στο ντέρμπι;

Γι' αυτό ο Ντούντα απένειμε δημοσίως τα εύσημα στον Βασιλόπουλο, παρότι εν τέλει τον χρησιμοποίησε ως "4άρι" στα τελευταία λεπτά του αγώνα με τον Παναθηναϊκό. Διότι έχει αντιληφθεί πόσο πολύ τον χρειάζεται. Επειδή κι ο ίδιος (ο Ίβκοβιτς) ρίσκαρε το καλοκαίρι ποντάροντας στο δίδυμο Κέσελ-Παπανικολάου. Και το ρίσκο δεν του βγαίνει...