Οι αναμάρτητοι και η διπλή υποχρέωση της Εθνικής

Διαφορετικά, γιατί να εξοργιστεί; Άλλωστε φάνηκαν οι προθέσεις του στο πρώτο ημίχρονο όταν: α) έκανε τη μια αλλαγή μετά την άλλη, β) δεν χρησιμοποίησε ούτε μια φορά τη ζώνη, που συνηθίζει να χρησιμοποιεί και αποδεδειγμένα δυσκολεύει την Εθνική μας ομάδα σε αυτή τη διοργάνωση, γ) δεν αντιδρούσε όταν οι παίκτες του έχαναν τη μεγάλη διαφορά που πήραν στο ξεκίνημα του αγώνα με αποτέλεσμα το ημίχρονο να λήξει ισόπαλο.



Χώρια που μετά από όλη αυτή τη φασαρία που έκανε, η τύχη του τα έφερε έτσι ώστε όχι την Ισπανία δεν θα αντιμετωπίσει στο πρώτο νοκ άουτ, πράγμα που ο ίδιος το προεξοφλούσε ως βέβαιο όντας εν εξάλλω καταστάσει στη μικτή ζώνη, αλλά ούτε καν τη Γαλλία. Με τη Νέα Ζηλανδία θα παίξει η Ρωσία! Και ο Ντέιβιντ Μπλατ εκτέθηκε ανεπανόρθωτα. Με άλλα λόγια... είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα...



Όσο για τη δική μας Εθνική, είναι προφανές πως κόντρα στη Ρωσία έπαιξε χαλαρά και επέλεξε αντίπαλο. Όχι όμως στο πρώτο νοκ άουτ, στη φάση των "16". Επέλεξε να αποφύγει τους Αμερικανούς στα προημιτελικά. Το σκεπτικό προφανώς ήταν το εξής: Αφού δεν πήραμε την πρώτη θέση στον όμιλο, το παιχνίδι μας στους "16" θα είναι δύσκολο. Είτε με την Ισπανία, που είναι ο κακός μας δαίμονας, αλλά παίζει και χωρίς Γκασόλ, Καλντερόν, είτε με τη Γαλλία, που έχει δείξει πολύ καλά στοιχεία σε αυτό το Μουντομπάσκετ, άσχετα αν με αυτήν μας ευνοεί η παράδοση.



Εν ολίγοις για να προκριθεί η Εθνική στα προημιτελικά, θα πρέπει να κερδίσει μια καλή ομάδα. Από εκεί και πέρα κρίθηκε σκόπιμο να αποφευχθεί η σύγκρουση με τους Αμερικανούς στη συνέχεια. Και κρίθηκε προτιμότερη μια ενδεχόμενη αναμέτρηση με τους Σέρβους, παρότι με αυτούς υπάρχουν πρόσφατοι ανοικτοί λογαριασμοί.



Όσοι κατακρίνουν παίκτες και προπονητές της Εθνικής επειδή επέλεξαν αντίπαλο, ας βάλουν τον εαυτό τους στη θέση τους. Ας σκεφτούν τι θα έκαναν αν καλούνταν να υλοποιήσουν ένα στόχο με περισσότερους από ένα θεμιτούς τρόπους. Διότι δεν είναι δα και κανένα έγκλημα να χάσεις ένα παιχνίδι, που δεν έχει κανένα ουσιαστικό βαθμολογικό ή άλλο όφελος. Δεν διακυβευόταν πρόκριση ή μετάλλιο στον αγώνα με την Ρωσία. Περί ενός απλού πλασαρίσματος επρόκειτο. Ας μπουν όσοι κατακρίνουν στα παπούτσια των διεθνών και αν παρ' όλα αυτά τους κρίνουν καταδικαστέους, τότε... ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω.



Πάντως καμία Ελλάδα δεν ντροπιάστηκε, κανένα ελληνικό μπάσκετ και κανένα... Μουντομπάσκετ. Αυτά είναι για όσους θέλουν να κάνουν ντόρο και να πουλάνε εθνική ευαισθησία.



Από την άλλη βέβαια, οι παίκτες και όσοι επέλεξαν να μην παίξουν στο 100% με τη Ρωσία είναι πλέον υπεύθυνοι των επιλογών και των πράξεών τους. Διότι είναι θεμιτή η επιλογή, αλλά πλέον το βάρος της απόδειξης είναι διπλό. Η Εθνική ομάδα πρέπει πια να αποδείξει αφενός ότι είναι καλή ομάδα, ξέρει να παίζει καλό μπάσκετ (που δεν το έχουμε δει ακόμα) και μπορεί να κερδίσει κάθε μεγάλο αντίπαλο και να φτάσει ως το μετάλλιο, που είναι ο στόχος. Και αφετέρου ότι μπορεί να ξεπεράσει τα συγκεκριμένα εμπόδια που διάλεξε να μπουν στο δρόμο της. Διότι αν δεν τα καταφέρει, η κριτική που θα δεχθεί θα έχει τη διπλάσια ένταση. Και δικαιολογημένα.