Ο φανατισμός περνά μέσα στο παρκέ

Άλλωστε στην ΕΟΚ εξακολουθούν να προσυπογράφουν τα όσα είπε τα ξημερώματα ο Γιώργος Βασιλακόπουλος στον Φιλέρη και να διαβεβαιώνουν πως δεν συντρέχει κανένας τέτοιος κίνδυνος, δεδομένου ότι το φιλικό διοργανώθηκε από την ελληνική ομοσπονδία και καμία σχέση δεν έχει η FIBA. Άρα δεν θα φτάσει ποτέ το φύλλο αγώνα σε αυτή και δεν μπορεί να επιληφθεί αυτεπάγγελτα ούτε και με βάση το βίντεο.

Το πρόβλημα πέρα απ' όλα αυτά είναι πως υπάρχουν ανοικτοί λογαριασμοί στο ελληνικό μπάσκετ. Και δυστυχώς δεν περιορίζονται στην εξέδρα. Ο τυφλός φανατισμός που εκπορεύεται από τον ανταγωνισμό Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού και συντηρείται από όσους έχουν συμφέρον να τον συντηρούν, μεταξύ των οποίων και συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης, δυστυχώς έχει δηλητηριάσει και αυτούς που επιβάλλεται να παραμείνουν έξω απ' όλη αυτή την ιστορία: τους παίκτες και τους προπονητές.

Όσο κι αν προσπαθήσει κανείς να δει ψύχραιμα την κατάσταση, όσο κι αν θελήσει να επικαλεστεί την ένταση του αγώνα και την κακή την ώρα, δεν μπορεί να μη σημειώσει ότι όλα άρχισαν όταν ο Τεόντοσιτς προκάλεσε τον Φώτση. Κι ο Φώτσης, που ως άνθρωπος είναι γενικώς... στον κόσμο του, δεν έχει προκαλέσει ποτέ πρόβλημα και μπορεί να γίνεται γύρω του χαμός και αυτός να μένει ατάραχος, αντέδρασε επειδή τον προκάλεσε ο Τεόντοσιτς. Ο οποίος είχε προηγούμενα με τον συμπαίκτη του Φώτση στον Παναθηναϊκό, Διαμαντίδη, που τον έφτυσε πριν μερικούς μήνες σε ένα ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού. Γι΄αυτό κι ο Διαμαντίδης αναρωτιόταν μετά τον καυγά φωναχτά στα αποδυτήρια αν οι δημοσιογράφοι "θα γράφετε τώρα για το καλό παιδί τον Τεόντοσιτς". Και λίγο αργότερα ο Τσαρτσαρής έλεγε πως "είναι κρίμα κάποιοι που τρώνε ψωμί στην Ελλάδα να μη σέβονται και να προκαλούν". Οι μόνοι παίκτες της Σερβίας που "τρώνε ψωμί στην Ελλάδα" παίζουν στον Ολυμπιακό.

Πάμε και λίγο παραπέρα. Σε όλη τη διάρκεια του τουρνουά ο Ντούσαν Ίβκοβιτς ήταν κύριος στον πάγκο, παρά το γεγονός ότι και στα άλλα παιχνίδια σφύριζαν Έλληνες διαιτητές και παρότι το ένα παιχνίδι το έχασε και το άλλο το κέρδισε στον πόντο. Στο παιχνίδι με την Εθνική μας, όμως, έδωσε σόου. Διαμαρτυρόταν συχνά, κάποια στιγμή έδωσε τα... γυαλιά του στον ένα διαιτητή, Ηλία Κορομηλά, για να βλέπει καλύτερα (!) και στο τέλος είχε την περίφημη λογομαχία με τον άλλο διαιτητή, Χριστοδούλου, που οδήγησε στην αποβολή του. Στον οποίο Χριστοδούλου αρέσει βέβαια να κλέβει για λάθος λόγους την παράσταση, γι' αυτό και εξάντλησε όλη του την αυστηρότητα δίνοντας και δεύτερη τεχνική ποινή και αποβάλλοντας τον Ντούντα, ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να κάνει τα στραβά μάτια, να συνεχίσει και να τελειώσει το παιχνίδι χωρίς να δημιουργήσει περαιτέρω εκνευρισμό. Στο κάτω κάτω ένα απλό φιλικό ήταν.

Όμως και ο Ίβκοβιτς δεν στάθηκε στο ύψος του. Κι όσο καλόπιστος και να είναι κανείς, δεν θα μπορεί να μην του πέρασε από το μυαλό ότι ο Ντούντα επιστρέφει φέτος στην Ελλάδα ως προπονητής του Ολυμπιακού. Και ότι θα ήθελε να στείλει τα δικά του μηνύματα ενόψει των αναμετρήσεων με τον "αιώνιο" αντίπαλό του.

Όλα αυτά άναψαν τη σπίθα. Όσα εκτυλίχθηκαν, η απίστευτη κλωτσοπατινάδα και η εγκληματική ενέργεια του Κρστιτς, που έθεσε σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα του Μπουρούση και όσων βρέθηκαν στην τροχιά της καρέκλας που εκτόξευσε, δεν είχαν φυσικά σχέση με την αντιπαλότητα Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Όμως όλα άρχισαν εξαιτίας της. Κι αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το αγνοήσει κανείς.

Κυρίως διότι η αντιπαλότητα και ο φανατισμός δείχνει να περνά και μέσα από τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Κι αυτό είναι επικίνδυνο. Όσο η καφρίλα αποτελεί προνόμιο των χούλιγκαν της κερκίδας, υπάρχει τουλάχιστον ένας στόχος: να τους διώξουμε από το γήπεδο, για να σώσουμε το άθλημα. Όταν όμως ο φανατισμός δηλητηριάζει και τους πραγματικούς πρωταγωνιστές του, που είναι οι αθλητές και οι προπονητές, τότε η κατάσταση γίνεται πραγματικά επικίνδυνη. Και δεν υπάρχει σωτηρία...