Κωστέ, Μανόλο και Ελλάδα!

Το χειρότερο όλων είναι ότι η ΑΕΚ έχει μάθει σε αυτό το μοτίβο… Την έχει κάνει μόνιμο συνήθειο αυτή τη βιόλα, δηλαδή το να χάνει όταν είναι πολύ καλύτερη του αντιπάλου της, εν προκειμένου του ΠΑΟΚ. Η έλλειψη του ηγέτη, που για μένα παραμένει ο «σκασμένος» 37χρονος Λυμπερόπουλος, είναι εμφανής. Όπως εξίσου ξεκάθαρος είναι και ο αποπροσανατολισμός. Τι εννοώ…

Εσείς διαβάστε για το ματς του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ και την περιπέτεια του Φούντα.

Χιμένεθ και Κωστένογλου

Όταν ο Ισπανός έχανε τα ματς, ασφαλώς πολύ εμφατικότερα, υπήρχαν δύο τάσεις. Εκείνοι που τον χαρακτήριζαν «μάγειρα» και «άσχετο» (συγκεκριμένα δύο εφημερίδες) και οι άλλοι που στο όνομά του έπιναν νερό. Προσωπικά ήμουν μεγάλος φαν του Μανόλο επειδή διαπίστωσα τη δουλειά του παρακολουθώντας τον στην προετοιμασία του περασμένου καλοκαιριού. Όμως μπορούσα να αναγνωρίσω και λάθη του. Την απαξίωση που με σιχαμερό τρόπο βίωσε αυτός ο προπονητής που σήμερα θαυμάζεται στην Πριμέρα Ντιβισιόν, δεν κατάλαβα ποτέ.

Αυτό γίνεται σήμερα και με τον Κωστένογλου. Είναι ο προπονητής που έφερε την νέα πνοή, είναι συνάμα και ο προπονητής που χάνει τα ματς επειδή, όπως λένε οι περισπούδαστοι, τελικά δεν είναι και τόσο ικανός. Βέβαια οι «περισπούδαστοι» έβγαλαν άχρηστο τον Χιμένεθ, ναι αυτόν που σήμερα στην Ισπανία αναγνωρίζουν ως έναν από τους επόμενους σπουδαίους! Ίσως και αυτοί να βιάζονται… Ίσως όμως αυτοί να είναι και περισσότεροι φιλαλήθεις.

GPS και ηγέτης

Η ΑΕΚ αγωνίζεται (κι εδώ εγώ εντοπίζω το μεγαλύτερο προπονητικό σφάλμα του Κωστέ) με τερματοφύλακα που χρειάζεται GPS σε κάθε σέντρα που γίνεται. Οπότε από τη στιγμή που δεν το έχει, επιλέγει τη σιγουριά της παράλληλης κίνησης πάνω στην εστία του. Και ειλικρινά απορώ για το πώς θεωρείται ο συγκεκριμένος υποψήφιος για την εθνική ομάδα, όταν επί των ημερών του η ομάδα η ΑΕΚ δέχεται συντριπτικά περισσότερα γκολ σε συντριπτικά λιγότερες απειλές προς την εστία της.

Πάμε παρακάτω… Δεν υφίσταται ηγέτης. Το ανέφερα και νωρίτερα. Ο Λύμπε δεν μπορεί άλλο, ο Δέλλας εφέτος δεν κατάφερε ελέω τραυματισμών αλλά και της δεδομένης σωματικής επιβάρυνσης μετά από τόσα χρόνια στα γήπεδα να «ξαναγράψει» την περυσινή μαγική σεζόν του, ο Γκούντι σαν να μην αφίχθηκε ποτέ…

Τι θέλουμε λοιπόν και τι ζητάμε; Να γίνουν θαύματα στα πλέι οφ; Όχι, να μην τα περιμένετε! Δεν θα προκύψουν… Οπότε, κατά την προσωπική και ταπεινή άποψή μου, μην πυροβολείτε την ομάδα και τον προπονητή της. Ας έλθει κάποιος να τα κάνει καλύτερα. Κάποιος που θαυμάστηκε ως μάγος και απαξιώθηκε ως ανίκανος. Χμένεθ τον λένε…