Griffin: Συγγνώμη, έλα όμως να σου πω πως είναι να είσαι Clipper στο L.A

Griffin: Συγγνώμη, έλα όμως να σου πω πως είναι να είσαι Clipper στο L.A

Η συγγνώμη, το Twitter, το Baseball, ο αδερφός από την Ιταλία και το παιδί που δεν ήξερε ποιοι είναι οι Clippers και ανακάλυψε ότι στο L.A παίζουν μπάσκετ μόνο οι Lakers. Αυτά και άλλα πολλά στην απίστευτη εξομολόγηση του Blake Griffin.

Τέλη Ιανουαρίου 2016. Ο Blake Griffin βρίσκεται στην τελική ευθεία της επιστροφής του στην αγωνιστική δράση ύστερα από σχεδόν ένα μήνα απουσίας, λόγω προβλήματος στον τετρακέφαλο του αριστερού ποδιού. Ο 27χρονος power forward έχει ακολουθήσει την υπόλοιπη αποστολή των Los Angeles Clippers στο Τορόντο του Καναδά για τον αγώνα απέναντι στους Raptors.

Ωστόσο την ύστατη στιγμή ο Griffin αποφασίζει να χύσει την καρδάρα με το γάλα. Σε διαπληκτισμό που είχε με φίλο του, που κατέχει θέση στο staff της ομάδας, έριξε μια γροθιά τραυματίζοντας το δεξί του χέρι.

Αποτέλεσμα;

Πέραν της αυτονόητα κακής επίδρασης του περιστατικού στη χημεία της ομάδας, ο Griffin παρέμεινε στα pitch για κάτι παραπάνω από δύο μήνες ακόμα. Επέστρεψε στις αρχές Απριλίου, για να φύγει τραυματίας οριστικά για την περσινή σεζόν λίγο αργότερα. Ο Griffin ήταν ένας από τους πολλούς τραυματίες της περασμένης σεζόν, με συνέπεια οι Clippers ποτέ να μην βρουν τα πατήματα τους και ο αποκλεισμός στον πρώτο γύρο των playoffs να έρθει ως λογικό επακόλουθο.

Ο Griffin εξαρχής είχε φροντίσει να ζητήσει συγγνώμη για το περιστατικό με τη μπουνιά που σημάδεψε τους περσινούς Clippers. Στις 23 Σεπτεμβρίου όμως το νο1 draft του 2009 επανήλθε και έστειλε επιστολή, που δημοσιεύτηκε στο theplayestribune, προς όλους του φανς της ομάδας, στην οποίο λέει πολλά.

Πρώτα από όλα ζητά, για τελευταία όπως φαίνεται φορά, συγγνώμη, κάνει επίσης τον απολογισμό της περσινής σεζόν, γράφει για την ψυχική δύναμη που απέκτησε μέσα από όλη αυτή την περιπέτεια, εξηγεί πώς είναι να είσαι μπασκετμπολίστας στο Los Angeles, όχι για χάρη των αγαπημένων της πόλης Lakers. Ακόμα περιγράφει το τηλεφώνημα από… την Ιταλία που τον έκανε να το σκεφτεί διαφορετικά, αλλά και το… Baseball που λέει πολλά για την αξία των Clippers.

H επιστολή του Blake Griffin

Τώρα έχω αρχίσει να το ξεπερνάω.

Η τελευταία σεζόν ήταν σκατά.

Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη. Ό,τι έγινε στο Τορόντο ήταν 100% δικό μου λάθος. Τα έκανα θάλασσα.

Δεν περνάει μέρα που να μην το σκέφτομαι. Και δεν εννοώ, το κλισέ του τύπου "καμία μέρα δεν πέρασε".

Το σκεφτόμουν πραγματικά κάθε μέρα, και νιώθω ότι απογοήτευσα όλους όσους μας υποστήριζαν από την αρχή.

Αν μπορώ να κρατήσω κάτι θετικό από την προηγούμενη σεζόν, αυτό είναι ότι πολλοί άνθρωποι απογοητεύτηκαν από μένα, και μου το είπαν, αλλά εξακολούθησαν να με στηρίζουν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι έκαναν αυτοί οι άνθρωποι όταν εγώ αναγκάστηκα να έχω κλειστό το κινητό μου ώστε να ξεφύγω από όλο αυτό.

Το να βρίσκομαι στις πρώτες ειδήσεις του 2016 είναι... λοιπόν, είναι ενδιαφέρον.

Εκείνη την ημέρα, θα κάνω tweet κάτι σαν "Είναι τόσο ωραία που γύρισα σπίτι".

Και οι πρώτες δέκα απαντήσεις είναι, "Βεβαιώσου ότι δεν θα ρίξεις μπουνιά σε κανέναν".

Ντανγκ.

Αυτό είναι δίκαιο, Twitter. Σκληρό, αλλά δίκαιο.

Δεν θέλω να επεκταθώ πολύ πάνω στο ζήτημα, αλλά πιστεύω ότι οφείλω στους φανς των Clippers να το πω για μια ακόμα φορά: συγγνώμη.

Με όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες, δεν έχετε καμία ιδέα πόσο ενθουσιασμένος είμαι που θα παίξω μπάσκετ ξανά. Είναι τρελό να το σκέφτεται κανείς, αλλά αυτή θα είναι η όγδοη χρονιά μου ως Clippeer. Είμαι πολύ περήφανος για όσα έχουμε πετύχει αυτό το διάστημα.

Έχοντας μεγαλώσει στην Οκλαχόμα που δεν είχε ομάδα NBA εκείνη την εποχή, δεν γνώριζα πολλά για τους Clippers πριν με επιλέξουν στο Draft. Δεν ήταν ποτέ στην τηλεόραση της Midwest, και δεν τους έβλεπα συχνά στο SportsCenter. Οπότε δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το πόσο μονόπλευρη ήταν η κόντρα Lakers-Clippers, μέχρι που πήγα στο Los Angeles.

Θυμάμαι που κατέβηκα από το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο LAX για πρώτη φορά το 2009, και περπατούσα στο αεροδρόμιο, βλέποντας τα καταστήματα με τα σουβενίρ και τις διαφημίσεις στους τοίχους, καθώς και τους ανθρώπους, και ήταν τα ΠΑΝΤΑ Lakers, Dodgers και USC.

Έβλεπα ζακέτες Lakers. Αρκουδάκια Lakers. Πιστωτικές κάρτες Lakers.

Ήμουν κάπως, που είναι... περιμένετε, που βρίσκονται αντικείμενα των Clippers;

Κυριολεκτικά δεν υπήρχε κανένα αντικείμενο των Clippers στον ορίζοντα. Ούτε διαφημιστικές πινακίδες, ούτε καπέλα. Τίποτα. Δεν είχα δει πουθενά το σήμα των Clippers μέχρι που έφτασα στις εγκαταστάσεις της ομάδας.

Ο Griffin στην πρώτη του αγωνιστική σεζόν

Είναι πραγματικά πολύ ωραίο να είσαι μέρος μιας ομάδας, που μια δεκαετία πριν δυσκολευόταν να βρει ανθρώπους να γίνουν μέλη της, και σήμερα είναι μια ομάδα που όλοι σέβονται. Δεν έχουμε πετύχει τον απώτερο μας στόχο, αλλά ελπίζω ότι αλλάξαμε τον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν τους Clippers. Στο κάτω κάτω, τώρα είμαστε μια ομάδα που αξίζει να μισεί κανείς.

Για πολύ καιρό, δεν νομίζω οι φανς των Lakers να ήθελαν να ξοδέψουν την ενέργεια τους ασχολούμενοι με εμάς. Αυτό έχει οριστικά αλλάξει.

Τις προάλλες, ο Austin Rivers ήταν στα αποδυτήρια λέγοντας για το πόσο νευρικός ήταν που θα ρίξει την πρώτη μπαλιά σε έναν αγώνα Baseball των Dodgers επειδή δεν είχε ρίξει μπαλιά από εκείνο το σημείο ξανά.

Του είπα, "Ω, απλά να είσαι προετοιμασμένος, γιατί πιθανότατα θα ‘σαι αποδοκιμάσουν."

Μου είπε, "Τι; Τι; Είμαστε στο L.A."

Και του εξήγησα ότι η πλειονότητα των φανς των Dodgers υποστηρίζουν τους Lakers.

Του είπα κάτι σαν, "Φιλαράκο, θα δεις."

Αποδοκιμάστηκε τόσο σκληρά που μόλις και μετά βίας πέταξε τη μπάλα καθώς πήγαινε προς το σημείο βολής. Ήταν εκπληκτικό.

Για να σας δώσω μια ιδέα πως ήταν τις μαύρες μέρες, όταν έριξα την πρώτη μπαλιά σε αγώνα Baseball μετά την επιλογή μου στο Draft, ο εκφωνητής του σταδίου είπε κάτι σαν, "Παρακαλώ υποδεχτείτε τον Blake Griffin των Los Angeles Clippers!"

Η απόλυτη σιγή. Κανένας δεν αντέδρασε. Μερικοί χειροκρότησαν ευγενικά. Είμαι αρκετά σίγουρος ότι αισθάνθηκαν άσχημα για μένα.

Κάνουμε fast-forward μερικά χρόνια αργότερα, όταν αρχίσαμε να μπαίνουμε στα playoffs, και είμαι σε παιχνίδι των Dodgers στις κερκίδες. Ξαφνικά, βλέπω έναν κάμεραμαν να έρχεται προς το μέρος μου, και πάγωσα σκεπτόμενος, Ω όχι, τώρα να δούμε.

Δύο δευτερόλεπτα μετά, το πρόσωπο μου βρίσκεται στο μόνιτορ που υπάρχει εντός του γηπέδου. Και συνέχιζαν να έχουν την κάμερα κολλημένη πάνω μου. Έκανα λοιπόν αυτή την περίεργη γκριμάτσα με το χαμόγελο που κάνεις σ' αυτές τις στιγμές, σαν να λες, "Έι, σε όλους. Πώς είστε;"

Καταστράφηκα. Όλο το στάδιο με γιούχαρε.

Ένας μέρος του εαυτού μου σκεφτόταν, Λοιπόν, αυτό είναι απαίσιο.

Και ένα άλλο μέρος του εαυτού μου έλεγε Πολύ ωραία, αυτό είναι πραγματικά υπέροχο. Είμαστε και επίσημα οι εχθροί.

Σήμερα, οι φανς των Lakers θα μας αποδοκιμάσουν σε κάθε ευκαιρία.

 

Το 2013, ο Chris Paul πήγε και έριξε την πρώτη μπαλιά μαζί με το παιδί του. Περπάτησε χέρι-χέρι με τον τετράχρονο γιο του έως το σημείο βολής, και ο γιος του φορούσε μάλιστα μια πολύ χαριτωμένη φανέλα των Dodgers.

Αν χειροκρότησαν;

Δεν το έκαναν.

Τον γιούχαραν και τον ίδιο και τον αξιολάτρευτο γιο του.

Γι' αυτό έχω απεριόριστο σεβασμό για τους φανς των Clippers που ήταν εκεί από το ξεκίνημα κιόλας, που έμειναν μαζί μας στη σουρρεαλιστική εποχή του Sterling, και που έμειναν μαζί μας στις απογοητευτικές μας πορείες στα playoff, και οι οποίοι ακόμα πρέπει να αντέξουν όλους τους φανς των Lakers, που τους περιτριγυρίζουν στο σχολείο ή στη δουλειά.

Όλοι ξέρουμε ποια είναι η αφήγηση για αυτή τη σεζόν. Όλοι λένε πάνω κάτω, "Ω, χάνουν στα playoffs κάθε χρόνο. Οι ίδιοι παλιοί Clippers."

Σε όλα αυτά έχω να πω το εξής: Η ομάδα μας αποτελείται από τον ίδιο κορμό που κέρδισε τους υπερασπιστές του Πρωταθλήματος Spurs στα εφτά παιχνίδια, μόλις 17 μήνες πριν. Ξέρω ότι οι 17 μήνες μοιάζουν με αιωνιότητα, ιδιαίτερα στο χώρο του NBA, αλλά ξέρουμε πόσο στενά είναι τα όρια ανάμεσα στη νίκη και την ήττα, και πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει η αφήγηση γύρω από μια ομάδα.

Ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας σειράς επτά παιχνιδιών, η ιστορία μπορεί να αλλάξει. Οι Cavs βρέθηκαν μια μόλις ήττα από τον αποκλεισμό (μερικοί δεν περίμεναν καν αυτή την ήττα), και τώρα είναι οι Πρωταθλητές ΝΒΑ.

Έχοντας αυτό κατά νου, η ομάδα μας έχει κατά κάποιο τρόπο υποστηρίξει την εικόνα που έχει το κοινό για το ποιοι είμαστε. Λόγω έλλειψης ενός καλύτερου όρου, υιοθετήσαμε τη φιλοσοφία του: γ@μ@ το. Ας βγούμε έξω να παίξουμε μπάσκετ.

Έχουμε τον, για πρώτη φορά μέλος της καλύτερης πεντάδας του ΝΒΑ, για center, τον DJ. Έχουμε τον εννέα φορές All-Star CP3. Έχουμε έναν από τους πιο εύστοχους σουτέρ τριών πόντων στη λίγκα, τον JJ. Έχουμε τον τρεις φορές καλύτερο έκτο παίκτη της χρονιάς στο NBA, τον Jamal Crawford. Έχουμε έναν ιδιοκτήτη, τον Steve Ballmer, ο οποίος άλλαξε όλη την κουλτούρα του franchise με την θετικότητα του, και έναν προπονητή, τον Doc ο οποίος έχει οδηγήσει ομάδα του σε τίτλο πριν μερικά χρόνια.

Η Δύση είναι, σίγουρα, δύσκολη αλλά πραγματικά έχουμε τα κομμάτια ώστε να τρέξουμε το δρόμο αν παραμείνουμε υγιείς.

Νιώθω ότι είμαστε στα καλύτερα μας όταν πάμε με την ψυχολογία δεν-έχουμε-τίποτα-να-χάσουμε. Οπωσδήποτε ήταν κάτι που είχαμε στη σειρά με τους Spurs, η οποία ήταν πιθανώς το πικ της καριέρας μου μέχρι σήμερα. Είχε τα πάντα που αγαπώ στο μπάσκετ.

Θυμάμαι πριν ξεκινήσει η σειρά είχαμε στα αποδυτήρια ένα μεγάλο κομμάτι χαρτί με τις προβλέψεις όλων των ειδικών που πήγαινε από χέρι σε χέρι. Ούτε ένας δεν προέβλεπε την επικράτησή μας.

Οι Spurs στα πέντε. Οι Spurs στα έξι. Οι Spurs στα πέντε.

Ένας είχε τους Spurs στα επτά.

Αυτό ήταν η κινητήρια δύναμη μας.

Όταν πολεμάς μαζί με τους συμπαίκτες σου, ώστε να μείνεις ζωντανός κάθε βράδυ, περνώντας από τα απόλυτα ύψη στα πιο χαμηλά που μπορεί να φτάσει άνθρωπος, αυτό είναι το πιο συναρπαστικό συναίσθημα στον κόσμο. Απλώς να είμαστε μαζί στα χαρακώματα, να πηγαίνουμε σε μέρη όπου όλοι μας αποδοκίμαζαν. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο είναι που αγωνίζεσαι.

Το γεγονός ότι δεν μπορούσα να ζήσω και πάλι αυτή την γεμάτη σκαμπανεβάσματα εμπειρία ήταν ένα ξυπνητήρι, ένα καμπανάκι για μένα. Για να είμαι ειλικρινής, κατά τη διάρκεια των έξι σεζόν NBA, των 82 παιχνιδιών το χρόνο, όλων των ταξιδιών, και όλης της διαδρομής, είναι πολύ εύκολο όλα να αναμειχθούν μεταξύ τους.

Δεν θέλω να πω ότι προσπερνάς τα συναισθήματα, αλλά είναι εύκολο να πάρεις την όλη πορεία ως δεδομένη. Όταν χτύπησα, και βασικά καθόμουν πηγαίνοντας εδώ κι εκεί σαν τρελός, με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι το μπάσκετ λειτουργούσε σαν θεραπεία για μένα. Οτιδήποτε και να συμβαίνει στον πραγματικό κόσμο, κάθε φορά που πηγαίνω απλά στο γυμναστήριο, τα πάντα εξαφανίζονται.

Όταν ήμουν στο χαμηλότερο σημείο μου, λίγες μέρες μετά το περιστατικό της περασμένης σεζόν, έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον μεγαλύτερο μου αδερφό, τον Taylor, που βρισκόταν στην Ιταλία.

Δεν μου είπε ό,τι θα ήθελα να ακούσω. Μου είπε κατευθείαν, "Φίλε, τι κάνεις; Αυτό δεν είσαι εσύ. Γιατί το έκανες αυτό;"

Ήμουν συντετριμμένος.

Έσπασε κάθε βεβαιότητα μέσα μου. Να το ακούω αυτό από εκείνον, τον οποίο θαύμαζα όλη μου τη ζωή, ο οποίος πάντα μου έλεγε ότι είχα ανάγκη να ακούσω, τότε είναι που συνειδητοποίησα πραγματικά ποιος είμαι, και ποιος θέλω να είμαι.

Δεν θέλω να σας πω ποια ακριβώς ήταν αυτή η συνειδητοποίηση. Θέλω απλά να βγω έξω και να σας το δείξω.

Φανς των Clippers σας ευχαριστώ που είσαστε πάντα οι πιο αληθινοί.

-Blake

SHARE:

BEST OF NETWORK

PICS

H Kylie Jenner σκανδαλίζει το instagram. Στο δρόμο που χάραξε η Κιμ

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Κιμ. Η μικρή αδερφή των Kardashians φωτογραφίζεται με σέξι μπικίνι και το ίντερνετ παραληρεί (pics)

SEX

20 σημάδια (στο σεξ) που δείχνουν ότι χωρίζεις σύντομα

Ο πιο ασφαλής τρόπος για να υπολογίσεις το μέλλον της σχέσης σου είναι να σημειώσεις τις επιδόσεις σας στο κρεβάτι. Τι; Το κάνετε πλέον μια φορά την εβδομάδα; Κουράγιο, όλα θα πάνε καλά.

ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Μία νεκρή μετά από επέμβαση ρουτίνας. Τέσσερις ακόμα με επιπλοκές

Κλιμάκιο του ΚΕΕΛΠΝΟ μεταβαίνει στο νησί. Ανεστάλη η λειτουργία των χειρουργείων. Τι ανακοίνωσε το νοσοκομείο

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

H Marvel ετοιμάζει σειρά ‘Inhumans’ και αυτά είναι τα 3 πράγματα που ξέρουμε

Μπορεί να έχασαν την ταινία, αλλά τραβάνε τελικά για τηλεόραση.

 
UNIQUE

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24