Σισκάουσκας: "Διαθέτει ταλέντο ο Ολυμπιακός"

- Σίσκα, σε ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σου λίγες ώρες πριν από τον καθοριστικό αγώνα με τον Ολυμπιακό. Τελικά, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας δεν είναι ανίκητη, όπως πολλοί υποστήριζαν. Στα μάτια τα δικά σου, όμως, η ήττα από την Γαλατάσαραϊ πρέπει να έχει μικρή σημασία...

"Το πιο σημαντικό κομμάτι της χρονιάς αρχίζει τώρα. Και τι έγινε πού χάσαμε από την Γαλατάσαραϊ την περασμένη αγωνιστική; Αν χάναμε στα πλέι οφ και μέναμε εκτός Φάιναλ Φορ ή αν πηγαίναμε στο Φάιναλ Φορ και χάναμε εκεί, ποιος θα θυμόταν τις 14 σερί νίκες μας; Η ήττα στην Τουρκία δεν έφερε την καταστροφή στην ομάδα μας. Στην Ευρωλίγκα, άλλωστε, όλοι μπορεί να χάσουν. Το παν είναι να αγωνιζόμαστε ως ομάδα και αυτό είναι το σημαντικότερο στοιχείο, τότε είσαι και αισθάνεσαι πραγματικά ισχυρός. Όταν αρχίζεις να κάνεις πράγματα μόνος σου, διαταράσσεται το ομαδικό πνεύμα και μπαίνεις σε μπελάδες. Αυτό με έχει διδάξει η διαδρομή μου στο μπάσκετ".

- Είναι προφανές ότι ο Αντρέι Κιριλένκο αποτελεί σημείο αναφοράς στην εφετινή ΤΣΣΚΑ. Τι είναι αυτό που τον κάνει τόσο ξεχωριστό; Ευχαριστιέσαι να αγωνίζεσαι μαζί του;

"Το στοιχείο που τον κάνει ξεχωριστό είναι ότι αγωνίζεται με φοβερή ενέργεια. Δεν σταματάει ποτέ. Εχει σπουδαία αθλητικά προσόντα και το ύψος του, σε συνδυασμό με τα τεράστια χέρια του, τον κάνουν να έχει έφεση στα ριμπάουντ, στην άμυνα, στα κλεψίματα, στις τάπες. Ασφαλώς, λοιπόν, ευχαριστιέμαι να παίζω μαζί του. Είναι σπουδαίος παίκτης. Ίσως ορισμένες φορές θα έπρεπε να είναι περισσότερο υπομονετικός. Πώς να το πω; Λίγο πιο πειθαρχημένος, να κατανέμει καλύτερα την ενέργειά του και να την ξοδεύει αρμονικά μέσα στο παιχνίδι. Υπάρχουν στιγμές που ο Αντρέι θέλει να βρίσκεται παντού στο παρκέ. Έτσι, παίζει, όμως, από την αρχή της χρονιάς και έχουμε συνηθίσει το στιλ παιχνιδιού του".

- Σε όλη αυτή τη σπουδαία αθλητική διαδρομή σου, ποιους πρώην συμπαίκτες σε συλλογικό επίπεδο θα έβαζες δίπλα στον «ΑΚ47»;

"Ουφ, δύσκολο! Κοίτα, όταν αγωνιζόμουν στην Μπενετόν, είχαμε μια μεσαίου επιπέδου ομάδα, χωρίς μεγάλους σταρ, με καλούς παίκτες μεν, αλλά όχι αυτό που λέμε, σπουδαίους. Στον Παναθηναϊκό είχα τον Διαμαντίδη, που είναι σπουδαίος. Είναι η καρδιά της ομάδας και πολύ σημαντικός στην αμυντική και επιθετική στρατηγική. Θα έβαζα λοιπόν αυτόν, χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω άλλους πρώην συμπαίκτες μου. Το ίδιο ισχύει και στην ΤΣΣΚΑ, όπου είχα πολλούς, σπουδαίους παίκτες δίπλα μου, αλλά θα ξεχώριζα τα δύο παιδιά που αποσύρθηκαν, τον Χόλντεν και τον Λάνγκτον. Θα μπορούσα να βάλω και τον Σμόντις, ο οποίος υπήρξε τέλειος παίκτης, αλλά τα τελευταία τρία χρόνια οι συνεχείς τραυματισμοί δεν τον άφησαν να παραμείνει στο ίδιο επίπεδο".

- Μιας και αναφέρθηκες στα παιδιά που αποσύρθηκαν, τον περασμένο Σεπτέμβριο έκλεισες τα 33 και μπήκες στα 34. Πώς είναι αλήθεια να οδεύεις προς τη δύση της καριέρας σου; Αισθάνεσαι ότι περνούν τα χρόνια ή αντιθέτως, λειτουργεί ο αθλητικός εγωισμός μέσα σου και νιώθεις ασταμάτητος;

(γελάει) "Ασφαλώς και δεν μπορείς να κάνεις ό,τι έκανες πριν από 6-7 χρόνια. Αυτό είναι δεδομένο. Το όπλο, όμως, που αποκτάς με το πέρασμα των χρόνων είναι η εμπειρία. Χρησιμοποιείς περισσότερο το μυαλό σου και αυτό σε βοηθάει να είσαι αποτελεσματικός για την ομάδα σου. Διαβάζεις καλύτερα το παιχνίδι, παίρνεις πιο σωστές αποφάσεις, κερδίζεις φάουλ. Μιλώντας για τον εαυτό μου, θεωρώ ότι δεν είμαι πια ασταμάτητος, αλλά συνεχίζω να αγωνίζομαι στο υψηλότερο επίπεδο υπηρετώντας μια από τις ισχυρότερες ομάδες της Ευρώπης. Φυσικά, τα πάντα εξαρτώνται και από τον ρόλο του κάθε παίκτη. Αν, για παράδειγμα, είσαι 30 ετών και βάλε, και ο ρόλος σου εξακολουθεί να είναι νευραλγικός, τότε δεν θα δυσκολευτείς να διεκπεραιώσεις την αποστολή σου. Μερικές φορές, όμως, οι προπονητές σού δίνουν έναν διαφορετικό ρόλο, ελαφρώς δευτερεύοντα, οπότε ο παίκτης είναι υποχρεωμένος να ανταποκριθεί και να είναι χρήσιμος στην ομάδα του με λιγότερες ίσως αρμοδιότητες".

- Είναι αλήθεια ότι όλα αυτά τα χρόνια αντιμετωπίζεις μια σπάνια πάθηση στη μέση; Ένα πρόβλημα, που σε έχει καθηλώσει αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της καριέρας σου και ενδεχομένως να έπαιξε τον ρόλο του στην απόφασή σου να σταματήσεις από την Εθνική Λιθουανίας.

"Το πρόβλημά μου στη μέση δεν είναι τόσο σοβαρό, εννοώ τόσο, ώστε να έχει χρειαστεί να υποβληθώ σε επέμβαση. Πολλοί παίκτες έχουν επιλέξει το χειρουργείο, αλλά στη δική μου περίπτωση ευτυχώς δεν χρειάστηκε. Κατάφερνα πάντα να το αντιμετωπίζω με συντηρητική αγωγή, θεραπεία και ειδικές ασκήσεις. Υπάρχουν, βέβαια, στιγμές που όταν το κορμί μου δέχεται μεγάλη καταπόνηση, οι μύες δεν συγκρατούν σωστά τα οστά της μέσης και τότε αρχίζουν οι πόνοι. Είναι αυτό που ονομάζεται στην ιατρική κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ίσως, όπως λες και εσύ, αυτό το πρόβλημα να ήταν ένας από τους λόγους, που σταμάτησα να αγωνίζομαι στην Εθνική τα καλοκαίρια. Ο ένας μήνας ξεκούρασης, που πολλές φορές ήταν και κουτσουρεμένος, δεν ήταν επαρκής. Χρειαζόμουν περισσότερο διάστημα για να επιστρέψει ο οργανισμός μου".

- Έχεις κατακτήσει τα πάντα. Μελετώντας κανείς το βιογραφικό σου... ζαλίζεται! Αισθάνεσαι ότι υπάρχει κάποιο απωθημένο, ένα ανεκπλήρωτο όνειρο; Μην πάει ο νους σου στο ΝΒΑ, αλλά σε κάτι που θα ήθελες πολύ να έχεις κατακτήσει.

"Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είμαι χορτασμένος από τίτλους. Έχω πάρει δύο φορές την Ευρωλίγκα, έχω κατακτήσει εθνικά πρωταθλήματα, έχω βγει MVP, έχω πανηγυρίσει μετάλλια με την Εθνική. Υπάρχει κάτι που θα είναι πάντα το απωθημένο μου και θα στο πω τώρα. Όχι, δεν είναι οι χαμένες βολές στο Σίδνεϊ στον ημιτελικό με τις ΗΠΑ, όπως θα περίμεναν να ακούσουν πολλοί. Σε αυτό θα επανέλθω αργότερα. Είναι η ήττα από την Ιταλία στον ημιτελικό της Αθήνας. Είχαμε μια τεράστια ευκαιρία, αν όχι για να κατακτήσουμε το χρυσό μετάλλιο, έστω να πάμε στον τελικό, αλλά ένα άσχημο παιχνίδι τα κατέστρεψε όλα. Η Ιταλία έπαιξε απίστευτα εκείνο το βράδυ του Αυγούστου του 2004 και εμείς όχι όπως στα προηγούμενα ματς. Αυτό το βράδυ θα το θυμάμαι για πάντα, φίλε. Πιο πολύ και από τον ημιτελικό στο Σίδνεϊ, όπου συνέβησαν μια σειρά γεγονότων για να χάσουμε. ΟΚ, εγώ αστόχησα, αλλά δεν χάθηκε το ματς εκεί. Αν ήθελε 2'' και αστοχούσα στις βολές, θα το συζητούσαμε"...

- Ωραία πάσα. Πάμε στο παρελθόν και συγκεκριμένα στη σειρά των πλέι οφ της Ευρωλίγκας μεταξύ ΤΣΣΚΑ Μόσχας - Ολυμπιακού την περίοδο 2007-08. Νίκη του ΟΣΦΠ στη Μόσχα και απάντηση δική σας με διαδοχικές νίκες στο ΣΕΦ και στην έδρα σας. Η ερώτηση είναι η εξής: Σε αυτά τα τρία χρόνια, που μεσολάβησαν και δεν έχεις αντιμετωπίσει ξανά τον Ολυμπιακό, παρά μόνο στον πρόσφατο αγώνα του Top16, τι έχει αλλάξει στην ομάδα του Πειραιά; Τι έχεις διαπιστώσει και ποια είναι η γνώμη σου για τη σημερινή (22/2) αντίπαλό σας;

"Θυμάμαι πολύ καλά εκείνη τη σειρά. Θυμάμαι ότι είχαμε χάσει στην έδρα μας και έπρεπε οπωσδήποτε να περάσουμε από το ΣΕΦ για να φέρουμε τη σειρά πίσω στη Μόσχα. Όλα αυτά, όμως, ανήκουν στο παρελθόν και εμείς είμαστε συγκεντρωμένοι μόνο στον αποψινό αγώνα με τον Ολυμπιακό, έναν πολύ σημαντικό αγώνα για μας, γιατί παίζουμε στην έδρα μας και αν κατακτήσουμε αυτή τη νίκη θα προκριθούμε στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας. Όσο για την ελληνική ομάδα; Είναι κάπως διαφορετική σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Τότε ο Ολυμπιακός ξόδευε πάρα πολλά χρήματα για να αποκτήσει σταρ, αλλά δεν κατάφερε να πάρει τίτλους. Τώρα, όμως, άλλαξαν τη φιλοσοφία τους, έδωσαν χρόνο σε πολλά νέα παιδιά και κράτησαν τον Σπανούλη, που είναι πολύ έμπειρος και ουσιαστικά ο κινητήριος μοχλός τους. Τα πάντα περνούν από τα χέρια του, αλλά ξέχωρα από τον Σπανούλη, ο Ολυμπιακός διαθέτει παίκτες με ταλέντο, που μπορούν να σκοράρουν από την περιφέρεια, καθώς και ψηλούς, που μπορούν να παίξουν καλά στη ρακέτα. Είναι καλή ομάδα και περιμένουμε ένα δύσκολο παιχνίδι. Και για αυτούς ο αγώνας είναι σημαντικός, επομένως θα προσπαθήσουν να εμφανιστούν με όλη την ενέργεια και όλες τις δυνάμεις τους".

- Να σε ρωτήσουμε κάτι ακόμη; Ίσως να μην θέλεις να απαντήσεις, αλλά είναι σημαντικό να ακούσουμε τη γνώμη σου για ένα παιδί, που όσο αγωνιζόταν στον Ολυμπιακό είχε βρεθεί αρκετές φορές στο μάτι του κυκλώνα κυρίως λόγω των αντιδράσεών του και της εν γένει στάσης του. Αναφερόμαστε στον Μίλος Τεόντοσιτς...

"Όχι, γιατί να μην θέλω να απαντήσω; Μιλώντας ειλικρινά, δεν είναι εύκολο να μάθεις και να καταλάβεις απόλυτα έναν άνθρωπο μέσα σε 6-7 μήνες. Αυτό νομίζω είναι κατανοητό. Δεν ξέρω, πάντως, τι λένε στην Ελλάδα, αλλά εδώ στην ΤΣΣΚΑ, δεν έχει κανείς πρόβλημα μαζί του. Για μένα είναι ΟΚ παιδί. Μπορείς να συζητήσεις μαζί του, να ζητήσεις τη βοήθειά του, δεν θα μπορούσα να πω με τίποτε κάτι κακό για τον Μίλος. Ίσως στην Ελλάδα να ήταν παρεξηγημένος εξαιτίας της αντιπαλότητας μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού ή μέσω των εφημερίδων. Εγώ έχω διαφορετική άποψη. Θα καταλάβαινα μέχρις ενός σημείου ότι μπορεί να εκνευρίζει κάπως τους αντιπάλους του κάνοντας ‘flopping’ ή όταν γίνεται πολύ επιθετικός. Για μένα, όμως, που αγωνίζομαι στην ίδια ομάδα μαζί του, είμαστε μια χαρά. Και όσο για το μπάσκετ που ξέρει; Βλέπει το γήπεδο με εξαιρετικό τρόπο και αυτό είναι το πιο σημαντικό για έναν πόιντ γκαρντ. Φυσικά, όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες, θα σουτάρει κιόλας, αλλά κατά τη γνώμη μου η δουλειά του αληθινού πόιντ γκαρντ είναι να δημιουργεί για τους συμπαίκτες του και να τους βάζει στις σωστές θέσεις".