ANALYSIS

Προβλήματα του παρόντος, λύσεις του μέλλοντος

Προβλήματα του παρόντος, λύσεις του μέλλοντος

To Hoop Fiction και το Sport24.gr αναλύουν τη νίκη του Ολυμπιακού επί της ΤΣΣΚΑ. Το χαμηλό σχήμα που ήρθε από ανάγκη και θύμισε Houston Rockets, ο ρόλος των δύο "Παπ", ο ΜαΚλίν και ο ανεβασμένος Σπανούλης.

Καμιά φορά το μέλλον ξεπηδά μέσα από την απαίτηση προσαρμογής σε μια κατάσταση που, εκ των προτέρων τουλάχιστον, μοιάζει αδύνατον να αντιμετωπιστεί. Χθες ο Ολυμπιακός είχε να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση: οι συσσωρευμένες απουσίες στην front-line τον έφεραν μπροστά σ’ ένα δίλημμα που σπάνια μια ομάδα καλείται να αντιμετωπίσει: τι κάνω όταν λείπουν όλοι οι PF με τους οποίους ξεκίνησα τη χρονιά και ταυτόχρονα απουσιάζει ο βασικός μου σέντερ;

Ήταν ένα δραστικό πρόβλημα για το οποίο ο Σφαιρόπουλος, μεταξύ άλλων συμβατικών επιλογών, είχε στη διάθεσή του και μία δραστική λύση. Η τελική του κίνηση ήταν η επιλογή αυτής ακριβώς της λύσης, η οποία κλείδωσε τη χθεσινή νίκη και ταυτόχρονα έφερε στο ΣΕΦ μια σκιά του αέρα μπασκετικής αλλαγής που πνέει στο ΝΒΑ.

Η ΠΕΝΤΑΔΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Ο Σφαιρόπουλος ξεκίνησε την τελευταία περίοδο με Strelnieks, Σπανούλη, Thompson, Παπανικολάου στο 4, και Παπαπέτρου στο 5. Πρόκειται για την πιο πειραματική και πρωτοποριακή πεντάδα που έχει εμφανιστεί φέτος σε Ευρωπαϊκό γήπεδο, και μάλλον με διαφορά από την επόμενη.

Απέναντί τους ο Ιτούδης επέλεξε τους Rodriguez, De Colo, Higgins, Clyburn, και Korobkov. Αργότερα πέρασε στον αγώνα και τους Kourbnov-Hines, χωρίς επί τοις ουσίας να αλλάξει κάτι.

Μετά από δυο αναγνωριστικές κατοχές, ο Ολυμπιακός έμοιαζε, ξαφνικά, να’ χει αλλάξει πλήρως δέρμα, μεταμορφώνοντας την αγωνιστική το φυσιογνωμία κι ενσαρκώνοντας ταυτόχρονα κάτι από το μέλλον του αθλήματος. Στην άμυνα, ξεκίνησε να πιέζει (μερικές φορές σ’ όλο το γήπεδο) και ν’ αλλάζει σε κάθε υποψία σκριν, με παραδειγματική επικοινωνία και συγχρονισμό μεταξύ των παικτών του. Στις ελάχιστες περιπτώσεις που η CSKA βρήκε κάποιο mismatch στον Σπανούλη ή τον Strelnieks οι υπόλοιποι λειτούργησαν υποδειγματικά, πάντα έτοιμοι για τη βοήθεια αλλά ποτέ πολύ μακρυά από τον προσωπικό τους αντίπαλο.

 

Οι παίκτες του Ιτούδη, συνηθισμένοι ίσως στην παραγωγή mismatch που πλέον δεν υπήρχαν, ήρθαν γρήγορα σε αμηχανία, αντιμέτωποι όχι μόνο με τον ταχυδυναμικό τέρας του Σφαιρόπουλου, αλλά κυρίως με την αμφιβολία που αυτό έσπειρε στο μυαλό τους, δείχνοντάς τους πως, όποια επιθετική δράση κι αν ακολουθήσουν, η άμυνα θα είναι πάντα ένα βήμα μπροστά. Ο τρόπος που ο Ολυμπιακός απορρόφησε και ακύρωσε κάθε φιλοδοξία των Ρώσων ήταν το τελικό χτύπημα σε μια επίθεση η οποία υπολειτουργούσε καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα.

Επιθετικά, σε σετ καταστάσεις, ο Ολυμπιακός διατήρησε μια κάποια συμβατικότητα στη λειτουργία του, δίνοντας στον Παπαπέτρου, τηρουμένων των αναλογιών, ρόλο center. Ο forward του Ολυμπιακού είτε βρισκόταν στο χαμηλό ποστ, είτε ήταν ο screener στο pick-n-roll με τον Σπανούλη. Αλλά αυτό ακριβώς ήταν το πλεονέκτημα αυτής της πεντάδας: δεν χρειάστηκε να παίξει πολλές κατοχές σε σετ καταστάσεις. Κυνηγούσε διαρκώς τον αιφνιδιασμό, είτε πρωτεύοντα είτε δευτερεύοντα, τρέχοντας εντυπωσιακά το γήπεδο και βγάζοντας ενέργεια που σε καμιά στιγμή η CSKA δεν έδειξε ικανή να ματσάρει. Χαρακτηριστικό είναι εδώ ότι από καταστάσεις αιφνιδιασμού ο Ολυμπιακός πήρε δύο τρίποντα με ελάχιστη μεταξύ τους χρονική απόσταση, ένας του Strelnieks κι ένα του Παπανικολάου, τα οποία του έδωσαν οριστικά το momentum του αγώνα.

Ο Σφαιρόπουλος κράτησε αυτήν την πεντάδα στο γήπεδο για 6 λεπτά, και την άλλαξε μόνο μετά την αποβολή του Παπανικολάου. Όταν η περίοδος ξεκίνησε, η CSKA προηγούνταν 64-68. Όταν ο Παπανικολάου πήγε στον πάγκο, στο 3.58 για τη λήξη, το σκορ ήταν 81-74. Σύμφωνα με το Overbasket.com, αυτή η πεντάδα, την οποία ο Σφαιρόπουλος είχε δοκιμάσει νωρίτερα για 50 δευτερόλεπτα, έμεινε στο παρκέ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο συνδυασμό παικτών (6.55), έδωσε τους περισσότερους πόντους (21 συνολικά, 17 στην τελευταία περίοδο) και δέχθηκε μόλις 6, ενώ είχε και το μεγαλύτερο plus-minus (+15, εντυπωσιακό για κλειστό ματς).

ΜΕ ΣΧΗΜΑ ΠΟΥ ΘΥΜΙΣΕ HOUSTON ROCKETS

Πριν περάσουμε στις προϋποθέσεις που κατέστησαν την επιτυχία αυτής της πεντάδας δυνατή, οφείλουμε μια αναφορά σ’ ένα αντίστοιχο σχήμα που συναντάμε στο ΝΒΑ, και πιο συγκεκριμένα στους Houston Rockets. Πρόκειται για την πεντάδα των Paul, Harden, Ariza, Tucker, και Luc Mbah a Moute. Ο D’ Antoni μέχρι τώρα έχει χρησιμοποιήσει μόνο μια παραλλαγή της, με τον Gordon στη θέση του Paul, στο εναρκτήριο παιχνίδι της σεζόν, απέναντι στους Warriors. Αλλά ήδη θεωρείται εξαιρετικά πιθανό αυτή η πεντάδα να σταθεί κάποια στιγμή μες τη σεζόν απέναντι στους πρωταθλητές, οι οποίοι βέβαια είναι η ομάδα που ανέδειξε την ανάγκη ενός τέτοιου σχήματος.

Η κύρια ιδέα πίσω από αυτά τα σχήματα είναι κοινή: δυο αθλητικοί και ογκώδεις forward στο 4 και το 5, ικανοί να κρατήσουν στις διάφορες διεκδικήσεις τους αντίπαλους ψηλούς, ή τουλάχιστον να τους δυσκολέψουν σε κάποιο βαθμό, και έτοιμοι ν’ αλλάξουν πάνω σε οποιοδήποτε άλλο παίκτη, προλαβαίνοντας να καλύψουν αποστάσεις με ένταση και σε βαθμό που καμιά επίθεση δεν μπορεί να συνηθίσει. To switch-all που κηρύττουν αυτές οι άμυνες, ακολουθώντας διαρκώς την επίθεση δίχως (όπως φιλοδοξούν) να παραχωρούν το παραμικρό πλεονέκτημα σ’ αυτήν, αν γίνει με τον σωστό τρόπο και στον σωστό χρόνο, προσφέρει ένα είδος αμυντικής χορογραφίας το οποίο κατά καιρούς πολλοί έχουν προφητέψει, αλλά κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει δει.

Επιθετικά τα πάντα εξαρτώνται από το πόσο καλά σουτάρουν από το τρίποντο οι δύο forward που αγωνίζονται στο 4 και το 5. Το δύσκολο είναι να συνδυαστεί η αμυντική τους επάρκεια (στο συγκεκριμένο καθήκον) μαζί με την ικανότητα στο σουτ. Οι Tucker και a Moute φέτος σουτάρουν καλύτερα του αναμένομένου, κάτι που έχει διατηρήσει τη συγκεκριμένη πεντάδα στην επικαιρότητα (ακόμα κι αν ο D’ Antoni, μέχρι τώρα, δεν τη χρησιμοποιεί). Οι δυο παίκτες του Ολυμπιακού είναι δεδομένο ότι μπορούν να κάνουν το ίδιο, ειδικά από τη στιγμή που ο Παπαπέτρου μετατρέπεται εδώ σε screener. Αν αυτό συμβεί, το πλεονέκτημα που αποκτά μια ομάδα σε spacing, χρόνους ανάπτυξης και αντίδρασης, χτύπημα στα close-out, πρωτεύοντα και δευτερεύοντα αιφνιδιασμό, κι άλλα, γίνεται τρομακτικό.

Όταν το δοκίμασε το Houston, το γήπεδο έμοιαζε κάπως έτσι:

 

Όταν το δοκίμασε χθες ο Ολυμπιακός, τα κενά δεν έμοιαζαν τόσο μεγάλα, λόγω των μικρότερων διαστάσεων του γηπέδου και πιο συντηρητικής αμυντικής αντιμετώπισης, αλλά ακόμα κι έτσι είναι εύκολο να φανταστεί κανείς το πλεονέκτημα που είχαν ερυθρόλευκοι μ’ αυτό το σχήμα, μεταξύ άλλων, σε κάθε κατάσταση 5vs4:

 

Παρόλα τα κοινά σημεία των δύο, ωστόσο, πάνω απ’ όλα στέκεται η αγεφύρωτη διαφορά τους: το σχήμα του Houston είναι αποτέλεσμα μιας ευρείας τάσης προς την οποία κατευθύνεται το ΝΒΑ. Το σχήμα του Ολυμπιακού είναι αποτέλεσμα ελλείψεων κι ειδικών συνθηκών, κι ίσως να μην το ξαναδούμε για την υπόλοιπη χρονιά. Η πιο κοντινή σ’ αυτό εκδοχή, πιθανότατα, θα είναι μια πεντάδα με Σπανούλη, Μιλουτίνοφ, και τους τρεις forward.

Η ΤΡΙΑΔΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Για χθες, ο παίκτης που συνήθως έρχεται πίσω από τον Μιλουτίνοφ ήταν αυτός που επέτρεψε στον Ολυμπιακό να φτάσει στην τελευταία περίοδο τόσο κοντά στο σκορ. Ο McLean έκανε βραδιά καριέρας, κυριαρχώντας σε κάθε σημείο του παιχνιδιού, βάζοντας στα καλάθια τους αντίπαλους αμυντικούς, πότε με τη δύναμη και πότε με την τεχνική του, και μοιράζοντας στον Hines τόσες ήττες σε προσωπικές μονομαχίες όσες, πιθανόν, είχε να βιώσει από τις μάχες του απέναντι στον Lasme (όχι τυχαίο ότι και οι δύο είναι εξίσου αθλητικοί και δυνατοί με τον Hines, αλλά και ελαφρώς ψηλότεροι).

Παράλληλα, για μία ακόμη φορά τη φετινή σεζόν, ο Παπανικολάου κινήθηκε σε πολύ υψηλά επίπεδα. Τελείωσε με 15 πόντους, 5/9 σουτ, 6 ριμπάουντ, 3 ασίστ, και +23 στο plus-minus (τόσο μεγάλο που μοιάζει σχεδόν ύποπτο, για τόσο κλειστό παιχνίδι). Αν καταφέρει να διατηρηθεί σ’ αυτά τα επίπεδα απόδοσης, μέχρι το τέλος της χρονιάς θα έχει αλλάξει αγωνιστικό status. Ακόμα κι ο τρόπος που πανηγύριζε, συνήθως χαρακτηριστικός της αδυναμίας του να ελέγξει τον εαυτό του συναισθηματικά, χθες παρήγαγε μια ιδιότυπη αρχηγική αύρα και ταυτόχρονα έμοιαζε να δημιουργεί το ιδανικό υπόβαθρο για χτίσιμο momentum, όπως κάποτε έκαναν οι παρατατεμένες κραυγές του Mike Batiste για τον Παναθηναϊκό μετά από κάθε πετυχημένο του κάρφωμα.

Η εμφάνιση του Σπανούλη ήταν όπως είναι πάντα απέναντι στην CSKA: καθοριστική. Το πιο σημαντικό της στοιχείο ήταν η συχνότητα και η ένταση με την οποία κινούνταν προς το καλάθι των Ρώσων, τελειώνοντας πολλές φάσεις κοντά στο καλάθι και δείχνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στα πατήματά του. Τελείωσε με 16 πόντους, 6/13 σουτ, 4 ριμπάουντ, 8 ασίστ (όλη η CSKA είχε 10), και 3 λάθη. Μετά τον Παπανικολάου, είχε το μεγαλύτερο δείκτη στο plus-minus (+9).

 

Ο Ολυμπιακός πήρε μια πολύ μεγάλη νίκη, αγγίζοντας την εκσταστική συνειδητοποίηση του ότι,, όπως είναι χρήσιμο να υπενθυμίζει συχνά στον εαυτό του, μπορεί να κάνει τα πάντα, να κατακτήσει τα πάντα, να νικήσει κάθε αντίπαλο, οποιουδήποτε μεγέθους, όσες απουσίες κι αν έχει. Είναι μια νίκη που θ’ αποτελέσει ψυχολογικό φάρο για όλη την υπόλοιπη χρονιά.

Αν, κατά τη διάρκεια μιας σεζόν, υπάρχουν βραδιές που στο τέλος αποδεικνύεται πως παρείχαν πολλά περισσότερα από μια απλή νίκη, είναι βραδιές σαν τη χθεσινή.

Επιμέλεια: Βασίλης Καγιάς

 
SHARE

BEST OF NETWORK

Σεισμός στην Ανατολική Αττική: Συνέχεια του 'σμήνους μικροσεισμών' τα 4,4 Ρίχτερ

Συνέχεια των σεισμών της 9ης Ιανουαρίου, η χθεσινοβραδινή δόνηση - Καθησυχαστικοί οι σεισμολόγοι

Τα κορίτσια του Survivor 2 είναι μπουκιά και συχώριο

Τι δουλειά είπαμε ότι έχει η Όλγα Φαρμάκη ανάμεσα σε ένα μάτσο υπερ-αθλήτριες με six pack στον Άγιο Δομίνικο;

Πέθανε η τραγουδίστρια των Cranberries, Dolores Ο' Riordan

Σε ηλικία 46 ετών έφυγε από τη ζωή η Ιρλανδή τραγουδίστρια Ντολόρες των Cranberries

Τζιμάκος και ξερό ψωμί...

Ο Θανάσης Κρεκούκιας αποχαιρετά με μερικές σκέψεις του τον Τζίμη Πανούση.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΦΙΛΕΡΗΣ

Έχει ανάσες ο Ολυμπιακός;

Δεν είναι μόνο η βαριά ήττα, αλλά και η εικόνα μιας ομάδας χωρίς ανάσες, που προβληματίζει. Ο Γιάννης Φιλέρης γράφει για το πόσο κομβική είναι η ερχόμενη εβδομάδα για τον Ολυμπιακό

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ρεζιλίκι

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τη "μαύρη σελίδα" του Ολυμπιακού στη Βιτόρια και περιμένει τις λύσεις των προβλημάτων.

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Τζέιμς είναι και…

Ο Γιώργος Οικονόμου γράφει για το δίλημμα της προσθήκης στον Παναθηναϊκό Superfoods με τον Μάικ Τζέιμς ελεύθερο, τα δεδομένα έως τώρα και την πράσινη ραψωδία κόντρα στη Μπαρτσελόνα.

ANALYSIS

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24