ANALYSIS

Παναθηναϊκός - Μακάμπι: Με τεχνικό πλάνο και ψυχικό σθένος

Παναθηναϊκός - Μακάμπι: Με τεχνικό πλάνο και ψυχικό σθένος

Το Hoop Fiction και το Sport24.gr αναλύουν τη νίκη του Παναθηναϊκού επί της Μακάμπι. Ο ρόλος του Λεκαβίτσιους, η ατομική ποιότητα κάποιων παικτών και η ομαδική άμυνα, που άλλαξε τα δεδομένα στην τρίτη περίοδο.

Ο Παναθηναϊκός απέδειξε πως υπάρχει ζωή και χωρίς τον Καλάθη, η Μακάμπι δεν κατάφερε να βρει ρυθμό μ’ οποιονδήποτε τρόπο κι αν προσπάθησε να επιτεθεί, κι έτσι οι πράσινοι συνεχίζουν διατηρώντας το αήττητο του ΟΑΚΑ, σταθερά εδραιωμένοι στην πρώτη τετράδα της βαθμολογίας.

Απέναντι στους Ισραηλινούς, ο Παναθηναικός βρισκόταν μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της σεζόν. Για πρώτη φορά, θα έπρεπε να παραταχθεί χωρίς τον βασικό του πλέιμέικερ, αναζητώντας τρόπους να καλύψει τα πολλά και διαφορετικά που προσφέρει διαχρονικά ο Νικ Καλάθης.

ΤΑ 4 ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΕΚΡΙΝΑΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Η στατιστική του Έλληνα γκαρντ αποτελεί ένα είδος καθρέφτη για το ποια είναι η επίδρασή του στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Οι πράσινοι έπρεπε να αναπληρώσουν τα 27 λεπτά που κατά μέσο όρο ο Καλάθης βρισκόταν στο παρκέ,μαζί με τους 13.6 πόντους, τις 7.9 ασσίστ, και τα 3.6 ριμπάουντς. Εκτός από τους αριθμούς, ίσως περισσότερα είναι τα στοιχεία που δεν αποτελούν δεδομένα καταγεγραμμένα από στατιστικές υπηρεσίες. Ο Παναθηναϊκός είχε ανάγκη την αμυντική ένταση του Καλάθη, έχοντας να αντιμετωπίσει μια ομάδα που απόλυτο κέντρο της είναι τα όσα δημιουργούν ή ο τρόπος που εκτελούν οι περιφερειακοί της (Τζάκσον-Κόουλ). Εκτός απ’ αυτό, οι πράσινοι χρειάζονταν την επιθετική συμβολή του Τζέιμς Γκιστ --η σχεδόν τηλεπαθητική επικοινωνία του Αμερικανού με τον Καλάθη σε καταστάσεις πικ ν ρολ αποτελεί μια από τις σημαντικότερες επιθετικές σταθερές του Παναθηναϊκού, όμως αυτός από τον οποίο ξεκινούν όλα έλειπε απέναντι στους Ισραηλινούς.

Κι ίσως το αποτέλεσμα να δείχνει πως όλα τα προαναφερθέντα ενδεχομένως μοιάζουν υπερβολικά ή ότι ήταν απλά μια νίκη απέναντι σε μια ομάδα που θα διεκδικήσει την είσοδό της στην οκτάδα, όμως τα όσα πέτυχε ο Παναθηναϊκός ήταν πραγματικά σπουδαία σε πολλά επίπεδα. Ποια ήταν τα στοιχεία που οδήγησαν στη νίκη;

Πρώτον, το πολύ δυνατό ξεκίνημα του Λεκαβίτσιους, στοιχείο που έκλεισε την πόρτα σε πιθανές αμφιβολίες που θα δημιουργούνταν σε άλλη περίπτωση.

Δεύτερον, η ατομική ποιότητα πολλών παικτών του Παναθηναϊκού στην επίθεση.

Τρίτον, η ομαδική άμυνα της τρίτης περιόδου.

Τέταρτον, η ψυχολογική προετοιμασία από τον Τσάβι Πασκουάλ, ο οποίος παρουσίασε μια ομάδα με σαφές πλάνο και γεμάτη ψυχικό σθένος παρά την απουσία του καλύτερού της παίκτη.

Πιο αναλυτικά, με περισσότερες λεπτομέρειες για καθένα από τα παραπάνω:

ΣΤΑΘΕΡΟΣ Ο ΛΕΚΑΒΙΤΣΙΟΥΣ, ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Για τον Λούκα Λεκαβίτσιους, η βραδιά απέναντι στη Μακάμπι ήταν ευχή και κατάρα. Μια ιδανική ευκαιρία ανάκαμψης μετά από συνεχόμενες αρνητικές εμφανίσεις, η οποία, όμως, συνοδευόταν από τον κίνδυνο του να μην τα καταφέρει, γεγονός που θα μπορούσε να τον επηρεάσει για τη συνέχεια. Ο Λιθουανός διαχειρίστηκε αυτό το γεμάτο παγίδες υπόβαθρο, εμφανίστηκε σταθερός και αποφασισμένος, και επιβεβαίωσε το ποιος είναι ο τρόπος για να αποδίδει καλύτερα.

Ο Λεκαβίτσιους είναι φύσει εκτελεστής, και για όσα λεπτά μένει στο παρκέ οι υπόλοιποι της πεντάδας πρέπει να δουλεύουν για να του δώσουν προσπάθειες. Ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλιστεί πως κάποιος παίκτης θα αποδειχθεί κατώτερος των πραγματικών του δυνατοτήτων είναι το να γίνει μέρος ενός πλάνου που τον απομακρύνει από τη φύση του. Με το βλέμμα στραμμένο στο καλάθι, ο Λιθουανός ήταν εξαιρετικός. Σούταρε γεμάτος αυτοπεποίθηση, μετέφερε την μπάλα με ασφάλεια, και τα όσα έκανε ήταν σαφές βήμα προόδου.

 

Ακόμα και κάποια λάθη που έκανε, ή κάποιες στιγμές που η επίθεση του Παναθηναικού ξεκίνησε ανορθόδοξα (κάποιες περιπτώσεις που η μπάλα κατέβηκε στην επίθεση από τον Σίνγκλετον ή τον Θανάση, στιγμές που σταμάτησε να ντριπλάρει) παραβλέπονται μπροστά στη συνολική του εμφάνιση. Κι ενώ είναι πλέον δεδομένο πως θα παίξει καλύτερα έχοντας το ρόλο του σκόρερ, ένα επιπλέον δεδομένο είναι πως υπήρξαν στιγμές που αποφάσισε σωστά να γείρει προς τη δημιουργία, τελειώνοντας το παιχνίδι με 4 ασσιστς.

Εκτός από τα όσα κέρδισε ο Παναθηναικός με την παρουσία του Λεκαβίτσιους, στοιχείο που επίσης ήταν απαραίτητο και έκρινε το παιχνίδι ήταν η ατομική ποιότητα αλλά και τα πολλά διαφορετικά πρόσωπα που μπορούν να συνεισφέρουν στην πράσινη επίθεση (5 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων, 9 πόντους ο Ντένμον). Για τον Παναθηναϊκό, αναγκαία ήταν η ασφαλής μεταφορά της μπάλας. Ο Τσάβι Πασκουάλ χρησιμοποίησε τον Ντένμον για αρκετά λεπτά σ’ αυτό το ρόλο, κι από τη στιγμή που η επιλογή αυτή ήταν αποδοτική, όλα ήταν ευκολότερα σε σχέση με τη ροή του επιθετικού πλάνου.

Οι πράσινοι απέδειξαν πως έχουν αποκτήσει ισχυρούς κώδικες επικοινωνίας, κι αυτό γίνεται προφανές από τις 17 ασσίστς σε μια βραδιά που έλειπε ο βασικός δημιουργός. Η μπάλα κυκλοφορούσε φτάνοντας στους εκτελεστές της αδύναμης πλευράς, οι ψηλοί τροφοδοτήθηκαν καταφέρνοντας να τελειώσουν άμεσα χωρίς ντρίπλα, ενώ ο Παναθηναϊκός δημιούργησε διαδρόμους για να φτάσει ο Νίκος Παππάς μέχρι το καλάθι. 

Η ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΕΝΤΑΣΗ ΕΚΡΙΝΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Κι ενώ στο πρώτο ημίχρονο οι πράσινοι απέδειξαν πως μπορούν να αποδώσουν επιθετικά ακόμα και χωρίς τον Καλάθη, οι σταθερότερες βάσεις για νίκη μπήκαν μέσω της άμυνας της τρίτης περιόδου. Η Μακάμπι είναι ομάδα που ζει μέσω των επιθετικών επιλογών των περιφερειακών της, προσπαθεί να σπάσει τις close out άμυνες με τον Ντεσόν Τόμας, ενώ ένας ακόμα πόλος είναι η επίθεση στο χαμηλό ποστ με τον Παραχούσκι και οι πικ ν ρολ συνεργασίες με τελικό αποδέκτη της μπάλας τον Άλεξ Τάιους. Αποκλείοντας κάθε επιλογή, ο Παναθηναϊκός πίεσε αφόρητα τοποθετώντας ψηλά κορμιά στην περιφέρεια αφήνοντας έναν κοντό παίκτη να παίξει άμυνα μπροστά από τον ψηλό της Μακάμπι, ενώ έκλεινε αποτελεσματικά όταν οι Ισραηλινοί προσπαθούσαν να διεισδύσουν ή να περάσουν την μπάλα στη ρακέτα. Κάποια χαρακτηριστικά στιγμιότυπα:

 

Η Μακάμπι προσπαθεί και καταφέρνει να περάσει την μπάλα στον Παραχούσκι. Ο Παναθηναικός έχει Γκιστ και Σίνγκλετον στην περιφέρεια, ενώ στο κέντρο της ρακέτας έχει μείνει ο Κέι Σι Ρίβερς, με τον Λοτζέσκι να είναι επίσης εκεί για να δώσει τη βοήθεια. Οι πράσινοι κλείνουν τον ορίζοντα της πάσας, ο Γκιστ βρίσκεται σε σημείο που ελέγχει την ενδεχόμενη πάσα προς την περιφέρεια. Μια παρόμοια φάση στις αρχές της τέταρτης περιόδου:

 

Ο Γκιστ μένει και πάλι στην περιφέρεια μετά το σκριν που κάνει ο Παραχούσκι στον Νίκο Παππά, και ο Έλληνας γκαρντ είναι αυτός που μένει στη ρακέτα. Οι Ισραηλινοί καταφέρνουν να περάσουν την μπάλα στον ψηλό, ο Κέι Σι Ρίβερς έχει έρθει για να δώσει τη βοήθεια, και μόλις ο Παραχούσκι γυρνάει το κορμί του βγάζοντας εκτός θέσης τον Παππά, ο Αμερικανός κλέβει την μπάλα. Όταν η μπάλα δεν περνούσε στη ρακέτα και η Μακάμπι έπρεπε να επιτεθεί διαφορετικά, η άμυνα του Παναθηναϊκού ήταν το ίδιο έτοιμη:

 

Ο Γκιστ(1) δίνει μάχη για να μην μπορέσει ο Παραχούσκι να τον βάλει στην πλάτη του, και η μπάλα φτάνει στον Ντεσόν Τόμας ο οποίος βρίσκεται στην κορυφή. Την ίδια στιγμή, η άμυνα του Παναθηναικού είναι γεμάτη αόρατους τοίχους, στοιχείο που γίνεται προφανές από τη στάση του σώματος των Ρίβερς και Ντένμον. Ο Τόμας δεν βρίσκει κάποια πιθανή γραμμή πάσας, κι έτσι αναγκάζεται να διεισδύσει με τον Σίνγκλετον να τον μαρκάρει. Στην εξέλιξη της φάσης:

 

Για να φτάσει μέχρι το καλάθι, ο Τόμας πρέπει να περάσει από τρεις αμυντικούς του Παναθηναϊκού. Κατανοώντας πως κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατο, αναγκάζεται να εκτελέσει με υπερένταση πατώντας ακριβώς μπροστά από τη γραμμή των βολών και τελικά αστοχεί.

Όσο κι αν είναι το επιθετικό του ταλέντο, ο Παναθηναϊκός θα φτάσει μέχρι εκεί που θα του επιτρέψει η άμυνα. Με παίκτες γρήγορους, αλτικούς, και ικανούς να καταθέσουν τόνους ενέργειας, οι πράσινοι οφείλουν να εκπέμπουν φόβο. Το πόσο άβολη ήταν η κατάσταση που αντιμετώπισαν οι Ισραηλινοί γινόταν προφανές από τις αντιδράσεις τους όταν πήγαιναν στον πάγκο, σχεδόν απελπισμένοι από το ότι έμοιαζαν σχεδόν ανήμποροι να επιτεθούν ορθολογικά.

Εκτός, όμως, από τεχνικό πλάνο και αμυντική ένταση, ο Παναθηναϊκός νίκησε επειδή ήταν απόλυτα αποφασισμένος και παρουσιάστηκε ψυχολογικά ανεπηρέαστος από την απουσία του Νικ Καλάθη --είναι πολλές οι περιπτώσεις ομάδων που λύγισαν χάνοντας τον καλύτερό τους παίκτη, οποιοδήποτε κι αν ήταν το ποιοτικό και ποσοτικό βάθος του πάγκου τους. Αν σε κάποιον οφείλονται τα εύσημα γι’ αυτή την ψυχολογική ετοιμότητα, αυτός είναι χωρίς αμφιβολία ο Τσάβι Πασκουάλ.

Σε δύο ημέρες, ο Παναθηναϊκός δοκιμάζεται στο Βελιγράδι. Οι πράσινοι παραδοσιακά δυσκολεύονται απέναντι στον Αστέρα, η έδρα θα προσθέσει βάρος στα όσα έχουν να διαχειριστούν οι παίκτες (και ιδιαίτερα χωρίς Καλάθη να οργανώνει), όμως το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι απ’ αυτά που εξασφαλίζουν το πλεονέκτημα έδρας. Με νίκη την Πέμπτη, ο Παναθηναϊκός μπορεί οριστικά να ξεχάσει την χαμένη ευκαιρία στη Χώρα των Βάσκων.

 

Επιμέλεια: Ευάγγελος Καραγιαννακίδης

 
SHARE

BEST OF NETWORK

Φτιάξαμε τους πραγματικούς χάρτες του Ας Περιμένουν οι Γυναίκες

Φαντάζεσαι να χρησιμοποιούσαν GPS στο Ας Περιμένουν οι Γυναίκες;

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Στην ανηφόρα… δαγκώνεις

Ο Γιώργος Οικονόμου γράφει για τον Παναθηναϊκό Superfoods ,ο οποίος χαλάρωσε στο κρίσιμο σημείο και την πάτησε από τις "παλιοσειρές" της Ρεάλ Μαδρίτης. Μία ευκαιρία θα έχει, αρκεί να την εκμεταλλευτεί…

ΦΙΛΕΡΗΣ

Το 1-1 γυρίζει, το 0-2 όχι

Ο Γιάννης Φιλέρης βγάζει από την εξίσωση τις δικαιολογίες του 0-1 και ψάχνει να βρει τις αιτίες που ο Ολυμπιακός παίζει, παίζει και όλο χάνει από τη Ζαλγκίρις.

ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

50 υπέρ (μας) - 50 εναντίον (τους)

Περισσότερο από κάθε άλλη φορά οι διαιτητές βρίσκονται στο επίκεντρο στα playoffs της EuroLeague. Τι είναι τελικά αυτό το 50-50 που ζητούν όλες οι ομάδες και τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουν. Γράφει ο Σπύρος Καβαλιεράτος.

ANALYSIS

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24