ANALYSIS

Ολυμπιακός - Βαλένθια: η μοναξιά του αρχηγού

Ολυμπιακός - Βαλένθια: η μοναξιά του αρχηγού

Οι Hoop Fiction γράφουν στο Sport24.gr για τη νίκη του Ολυμπιακού επί της Βαλένθια, την ηγετική εμφάνιση του Σπανούλη, τα ανησυχητικά σημάδια στο παιχνίδι των "ερυθρόλευκων" και τα ερωτήματα που γεννά η προσθήκη του Μπόμπι Μπράουν.

Λίγες ημέρες μετά τη σκληρή ήττα στον τελικό του Κυπέλλου, ο Ολυμπιακός υποδέχθηκε τη Βαλένθια έχοντας να διαχειριστεί το πρέπει της νίκης. Και μπορεί οι ερυθρόλευκοι να τα κατάφεραν, όμως συγκεκριμένα στοιχεία της απόδοσής τους κρύβουν ανησυχία για τη συνέχεια.

Αν κάτι έπρεπε να είναι υπογραμμισμένο ως χαρακτηριστικό που θα έκρινε αρκετά στο παιχνίδι, αυτό ήταν το να καταφέρει ο Ολυμπιακός να κερδίσει χώρους και να έχει την πρωτοβουλία στις κινήσεις των ψηλών. Οι Ισπανοί ξεκίνησαν με Πλάις και Ντούμπλιεβιτς να είναι ταυτόχρονα στο παρκέ, ενδεχομένως σε μία προσπάθεια να γεμίσουν περισσότερο τους χώρους αλλά και να έχουν τη δυνατότητα της τοποθέτησης ενός ψηλότερου και πιο δυνατού κορμιού πάνω στον Πρίντεζη για όσες επιθέσεις ο Έλληνας φόργουορντ θα δοκίμαζε να παίξει με πλάτη στο χαμηλό ποστ.

Από την άλλη, ο Ολυμπιακός προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τα κλασικά σκριν του Μιλουτίνοβ τόσο στην κορυφή όσο και μακριά από την μπάλα προκειμένου να τραβήξει τον Πλάις εκτός ρακέτας, δημιουργώντας παράλληλα χώρους για το κάθετο παιχνίδι του Βασίλη Σπανούλη. Η πρώτη κιόλας επίθεση του παιχνιδιού είναι χαρακτηριστική:

 

Στην αρχή, ο Μιλουτίνοβ βρίσκεται ψηλά, σχεδόν στο αριστερό φτερό της επίθεσης, για να δώσει το σκριν στο Βασίλη Σπανούλη, με τον Πλάις να μένει περίπου στο ύψος των βολών. Την ίδια στιγμή, ο Κώστας Παπανικολάου βρίσκεται χαμηλά στη ρακέτα, ενώ ξεκινά να κινείται προς τον Πλάις. Στην συνέχεια, ο Σπανούλης παίρνει το σκριν, ο προσωπικός του αμυντικός μένει εκτός και αναγκάζεται απλά να κυνηγά (κόκκινος κύκλος-δεύτερο στιγμιότυπο), και ο Ολυμπιακός έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να επιτεθεί με τρεις παίκτες εναντίον δύο Ισπανών, με τον Παπανικολάου να έχει φτάσει κι αυτός στο ύψος των βολών δίνοντας το σκριν πάνω στον Πλάις. Στην εξέλιξη της φάσης:

 

Ο Βασίλης Σπανούλης προσπερνά εύκολα τον Πλάις, δύο αμυντικοί της Βαλένθια μένουν εκτός φάσης, ο Σαν Εμετέριο βγαίνει πάνω στον Σπανούλη για να καλύψει τη διείσδυση, ενώ ο Μιλουτίνοβ έχει κινηθεί στον κάθετο άξονα και υποδέχεται την πάσα του αρχηγού για ένα εύκολο κάρφωμα.

Από τις παραπάνω κινήσεις, το στοιχείο που αποδεικνύεται είναι πως ο Ολυμπιακός γνωρίζει πώς πρέπει να λειτουργήσει όταν στην πεντάδα του συνυπάρχει ο βασικότερος φετινός του άξονας -- το ότι ο Βασίλης Σπανούλης έχει διαχρονικά καταφέρει να συνεργαστεί σε πικ ν ρολ δράσεις με κάθε ψηλό που πέρασε από τον Ολυμπιακό δεν είναι τυχαίο. Ακόμα κι αν η άμυνα των Ισπανών είχε τα αντανακλαστικά να κινηθεί ως σύνολο προς το κέντρο της ρακέτας ο Ολυμπιακός θα είχε ήδη εξασφαλίσει ένα ελεύθερο σουτ με τους Μάντζαρη και Πρίντεζη να βρίσκονται ακροβολισμένοι στις γωνίες.

ΟΤΑΝ Ο ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ ΜΕΝΕΙ ΕΚΤΟΣ...

Απέναντι στη Βαλένθια, ο αρχηγός πέτυχε 25 πόντους (9/13 δίποντα, αριθμός που καταδεικνύει το πόσο αποτελεσματικά τρύπησε την ισπανική άμυνα κινούμενος κάθετα), 9 ασσίστ, και 1 κλέψιμο, ενώ υπέπεσε σε μόλις 1 λάθος. Έχοντας να αντιμετωπίσει μια γραμμή ψηλών χωρίς ταχύτητα, ο Σπανούλης σημάδεψε αυτή την αδυναμία και οι Ισπανοί έμειναν απλοί παρατηρητές --ιδιαίτερα στο τέλος του παιχνιδιού, τα τηλεοπτικά πλάνα έδειχναν τον κόουτς Βιντορέτα να αποδέχεται μοιρολατρικά την ήττα. Ο Σπανούλης διέλυσε οποιονδήποτε αμυντικό προσπάθησε να τον σταματήσει, διέκρινε κάθε κενό και εκμεταλλεύτηκε οποιαδήποτε ανεπάρκεια στις αντιδράσεις της αντίπαλης άμυνας σε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του στην Ευρωλίγκα --ο Πλάις, ο οποίος αποτελεί το βασικότερο πυλώνα εκτέλεσης και δημιουργίας στη ρακέτα των Ισπανών, έπαιξε μόλις 8 λεπτά πριν αποσυρθεί στον πάγκο.

Τα ερωτηματικά προκύπτουν όταν ο Σπανούλης πρέπει να μείνει εκτός, και το πιο αρνητικό είναι πως οι βραδιές που ο αρχηγός μοιάζει μόνος απέναντι σ’ ολόκληρη την αντίπαλη άμυνα αυξάνονται --στο Βελιγράδι δεν άντεξε μέχρι το τέλος, και το ίδιο συνέβη απέναντι στην ΑΕΚ. Τι θα συμβεί όταν ο Ολυμπιακός βρεθεί σε βραδιές που θα χρειαστεί ουσιαστική βοήθεια από τους αναπληρωματικούς του;

Στο χτεσινό παιχνίδι, ένα στοιχείο που επίσης αποδείχθηκε και έχει επανειλημμένα σημειωθεί σε αρκετές αναλύσεις μετά από τους φετινούς αγώνες των ερυθρόλευκων στην Ευρωλίγκα είναι πως ο Ολυμπιακός δείχνει να μην μπορεί να εμπιστευθεί και να νιώσει ασφάλεια εφαρμόζοντας το εναλλακτικό του πλάνο. Τα όσα (δεν) έκαναν οι αναπληρωματικοί του απέναντι στη Βαλένθια δεν αφήνουν ιδιαίτερα περιθώρια αισιοδοξίας: ο Τόμπσον είναι ξένο σώμα και για ακόμα μια φορά εκτός κλίματος, ο Ουίλτζερ έχει καταχωρηθεί ως αδύναμος αμυντικός κρίκος και πλέον είναι κανόνας πως οποτεδήποτε εμφανίζεται στο παρκέ οι αντίπαλοι τον σημαδεύουν στο χαμηλό ποστ, ο ΜακΛιν δείχνει να μη διαθέτει την ενέργεια με την οποία κέρδιζε μονομαχίες απέναντι σε δύο αντιπάλους, ενώ προβληματικό εμφανίστηκε και το δίδυμο Ρόμπερτς-Στρέλνιεκς (εν μέρει δικαιολογημένοι καθώς χάθηκαν μέσα στη γενικότερη μετριότητα, ένας περιφερειακός δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικός όταν δεν λειτουργούν όλα τα υπόλοιπα γύρω του).

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ Η ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΜΠΡΑΟΥΝ

Μέσα σ’ αυτόν τον λαβύρινθο ερωτηματικών, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την προσθήκη του Μπόμπι Μπράουν. Τα δύο προηγούμενα χρόνια, ο Αμερικανός αγωνίστηκε στους Ρόκετς παίζοντας ελάχιστα, αμέσως πριν είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Μπεσίκτας, ενώ πριν την Τουρκία έπαιξε για τρία χρόνια στην Κίνα. Με την τελευταία του ουσιαστική συμμετοχή σε υψηλό ευρωπαϊκό επίπεδο να είναι ο ρόλος του ως κυριότερος επιθετικός μόχλος στη γεμάτη θράσος Μοντεπάσκι Σιένα της σεζόν 2012-13, οι εκτιμήσεις για το κατά πόσο μπορεί να προσφέρει ουσιαστικά είναι δύσκολο να είναι ασφαλείς.

Τα χαρακτηριστικά του παίκτη είναι γνωστά (σκόρερ ολκής, αμυντικά αδύναμος), το γεγονός πως χρειάζεται την μπάλα στα χέρια του επίσης, το ύψος του τον καθιστά αυτόματα στόχο για επίθεση από ψηλότερους περιφερειακούς στο ποστ, ενώ το μεγαλύτερο ερώτημα είναι το κατά πόσο μπορεί να συνυπάρξει με το Βασίλη Σπανούλη. Με την επιλογή Μπράουν, ο Ολυμπιακός βρίσκεται μπροστά σ’ ένα αίνιγμα και η λύση του απαιτεί αρκετές δοκιμές. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος χρειάζεται να πειραματιστεί με τα δίδυμα της περιφέρειας (ο Μπράουν δεν έρχεται για ένα μικρό ρόλο 5-7 λεπτών), το στάτους του Μπράιαν Ρόμπερτς στο ερυθρόλευκο ρόστερ μένει να αιωρείται πριν διαπιστωθεί ο βαθμός ετοιμότητας του Μπράουν, ενώ κανείς δε φαίνεται να ρωτάει το προφανές:

Μήπως το πρόβλημα του Ολυμπιακού δεν είναι η χημεία της περιφέρειας;

Από τη μία, ο Κώστας Παπανικολάου μοιάζει να αναλώνει την περισσότερή του ενέργεια στην άμυνα, είτε αυτό σημαίνει πως θα βγει πάνω στον καλύτερο επιθετικό των αντιπάλων (όπως για παράδειγμα συνέβη με τον Ντόνσιτς), είτε θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει ψηλότερους και πιο δυνατούς παίκτες στο ποστ, είτε θα χρειαστεί να ξεπεράσει τον εαυτό του για να είναι αποτελεσματικός στον τομέα των ριμπάουντ, αναγκάζοντας έτσι τον εαυτό του να ψάχνει ανάσες στην επίθεση (ακόμα κι έτσι, οι κινήσεις του παράλληλα με τη βασική γραμμή είναι βασική επιθετική επιλογή).

Από την άλλη, όταν στο παρκέ βρίσκονται οι αναπληρωματικοί, ο Ολυμπιακός δεν καταφέρνει να δημιουργήσει καταστάσεις στον κεντρικό άξονα προκειμένου να αναγκάσει την άμυνα να κινηθεί προς τη ρακέτα (φανερή η διαφορά μεταξύ Μιλουτίνοβ-ΜακΛιν στο πώς λειτουργούν ως σκρίνερ), οι πλάγιοι μένουν ανεκμετάλλευτοι χωρίς να έχουν ευκαιρίες είτε για περιφερειακή εκτέλεση είτε για να σπάσουν την άμυνα που βγαίνει στην περιφέρεια διεισδύοντας προς το καλάθι, και ο Ολυμπιακός αναγκάζεται να μένει για μεγάλα διαστήματα χωρίς σκορ στηριζόμενος σε ατομικές προσπάθειες.

Την ερχόμενη εβδομάδα, οι ερυθρόλευκοι επισκέπτονται το ΟΑΚΑ. Ακόμα κι αν φαίνεται πως τελικά θα εξασφαλίσουν το πλεονέκτημα έδρας, μια αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό πάντα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, πόσο μάλλον από τη στιγμή που οι πράσινοι προχώρησαν σε προσθήκες εν όψει της τελικής ευθείας. Ίσως είναι απλά ένα πρώτο ουσιαστικό δείγμα των όσων ακολουθούν. Ακόμα κι αν δεν προκύψει εκ νέου συνάντηση στα πλέι οφ ή στο Βελιγράδι, υπάρχει πάντα ένας ακόμα τίτλος την άνοιξη.

Photo credits: eurokinissi.gr

 
SHARE

BEST OF NETWORK

Όταν έγινα τσακωτός από ματάκηδες (δύο φορές μάλιστα)

Τι συμβαίνει όταν σου τυχαίνει το 'μη σου τύχει'. Μια αληθινή ιστορία.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Στην ανηφόρα… δαγκώνεις

Ο Γιώργος Οικονόμου γράφει για τον Παναθηναϊκό Superfoods ,ο οποίος χαλάρωσε στο κρίσιμο σημείο και την πάτησε από τις "παλιοσειρές" της Ρεάλ Μαδρίτης. Μία ευκαιρία θα έχει, αρκεί να την εκμεταλλευτεί…

ΦΙΛΕΡΗΣ

Το 1-1 γυρίζει, το 0-2 όχι

Ο Γιάννης Φιλέρης βγάζει από την εξίσωση τις δικαιολογίες του 0-1 και ψάχνει να βρει τις αιτίες που ο Ολυμπιακός παίζει, παίζει και όλο χάνει από τη Ζαλγκίρις.

ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

50 υπέρ (μας) - 50 εναντίον (τους)

Περισσότερο από κάθε άλλη φορά οι διαιτητές βρίσκονται στο επίκεντρο στα playoffs της EuroLeague. Τι είναι τελικά αυτό το 50-50 που ζητούν όλες οι ομάδες και τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουν. Γράφει ο Σπύρος Καβαλιεράτος.

ANALYSIS

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24