ANALYSIS

Λαβωμένος, Μονότονος, Απροετοίμαστος

Λαβωμένος, Μονότονος, Απροετοίμαστος

Οι Hoop Fiction γράφουν στο Sport24.gr για την ήττα του Ολυμπιακού από την Ζάλγκιρις. Ο καθοριστικός Ουάιτ, ο προβλέψιμος Ολυμπιακός και ο Γιασικεβίτσιους που κέρδισε κατά κράτος τον Σφαιρόπουλο.

Υπάρχουν δύο πανομοιότυπες φάσεις από το χθεσινό παιχνίδι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την Ζάλγκρις οι οποίες, αν κανείς τις δει αντικριστά, μεταφέρουν μεγάλο μέρος της αλήθειας του.

Αμφότερες αφορούν την αμυντική αντιμετώπιση της Ζάλγκιρις στο pick and roll του Σπανούλη, αλλά εκτείνονται πολύ πέρα από τα επιμέρους μιας συγκεκριμένης αμυντικής κατάστασης.

Η πρώτη συνέβη στην πρώτη περίοδο:

Ο Σπανούλης παίρνει το σκριν από τον Τίλι και βρίσκει μπροστά του τον Ντέιβις, ο οποίος, ενώ έπρεπε να κάνει ένα δυναμικό hedge-out, όπως ήταν η εντολή του Γιασικεβίτσιους, μένει πολύ πίσω σ’ αυτό το αναιμικό drop που μόνο προβλήματα μπορούσε να προκαλέσει στην άμυνα των Λιθουανών. Ο Σπανούλης τον περνάει εύκολα και πάει στο lay-up.

Η δεύτερη συνέβη προς το τέλος της τρίτης περιόδου:

Η φάση είναι σχεδόν ταυτόσημη. Ο Σπανούλης, και στα δύο στιγμιότυπα, παίρνει ένα high-screen στην κορυφή, ελεύθερος να επιλέξει πλευρά, κι αρχίζει να κατευθύνεται προς τα αριστερά, βρίσκοντας και στις δύο περιπτώσεις μπροστά του τον ίδιο αμυντικό, ο οποίος όμως τη δεύτερη φορά τον αντιμετωπίζει με τελείως διαφορετικό τρόπο.

Το hard-hedge -τακτική την οποία ακολούθησε ο Γιασικεβίτσιους και στα δύο παιχνίδια της κανονικής διάρκειας- που κάνει ο Ντέιβις στη δεύτερη εικόνα δεν βάζει απλώς ένα τείχος ανάμεσα στον Σπανούλη και το roll του screener, αλλά ωθεί τον αρχηγό του Ολυμπιακού στο να σταματήσει την ντρίμπλα του —κι είναι αυτό το σημείο που πρέπει να επικεντρωθεί κανείς, όχι το τρίποντο του Μάντζαρη που ακολούθησε στην εξέλιξη της φάσης μετά από φανταστική κάθετη πάσα του Λαρισαίου γκαρντ.

Αυτή η πάσα δεν είναι κάτι που μπορεί να επαναληφθεί εύκολα —ειδικά με δύο παίκτες του Ολυμπιακού στη δυνατή πλευρά, οι οποίοι γίνονται τρεις όταν κανείς συνυπολογίσει και τον Σπανούλη που κινείται προς την κατεύθυνσή τους. Η ένταση της αμυντικής συμπεριφοράς, ωστόσο, αυτή που αναγκάζει τον Σπανούλη να διακόψει την ντρίμπλα του με το ενδεχόμενο παγίδας ακόμα ζωντανό, μπορεί να επαναλαμβάνεται σε κάθε φάση, τουλάχιστον θεωρητικά.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Η ΖΑΛΓΚΙΡΙΣ, ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΙ ΟΥΑΙΤ ΚΑΙ ΝΤΕΙΒΙΣ

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ολιγωρία και μια σωστή τοποθέτηση;

Κανείς μπορεί να απαντήσει απλώς η έλλειψη συγκέντρωσης του Μπράντον Ντέιβις στην πρώτη φάση, και η παρουσία της αντίστοιχα στη δεύτερη. Μόνο που τα δύο στιγμιότυπα χαρακτηρίζουν ευρύτερα τα χρονικά σημεία του παιχνιδιού κατά τα οποία συνέβησαν.

 

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε πολύ καλά το παιχνίδι. Έβγαλε τη Ζάλγκιρις από τα καλά της σημεία, χάλασε θέσεις και συνεργασίες στην επίθεση των Λιθουανών και κατάφερε προσωρινά να τους απομακρύνει από το είδος μπάσκετ που θέλουν να παίζουν, ωθώντας τους προς την προσωπική φάση. Αποκορύφωμα αυτού του σερί ήταν το 22-8 με το οποίο ο Ολυμπιακός προηγήθηκε στα μέσα περίπου της πρώτης περιόδου —σερί το οποίο ξεκίνησε με το πρώτο από τα δύο παραπάνω στιγμιότυπα.

Η Ζάλγκιρις αντέδρασε αμέσως και μείωσε τη διαφορά με τη σιγουριά ομάδας που έχει παίξει δεκάδες τέτοια παιχνίδια. Επέμεινε στο πλάνο της κι έδειξε τον αγωνιστικό χαρακτήρα που έχει χτίσει με τον Γιασικεβίτσιους στον πάγκο, ελέγχοντας ουσιαστικά το παιχνίδι και καθορίζοντας το πλαίσιο στο οποίο αυτό παιζόταν. Οι προσπάθειες του Ολυμπιακού να τρέξει στον αιφνιδιασμό έφεραν κάποια καλάθια, αλλά όλα ήταν μεμονωμένα περιστατικά και μάλλον εξαιρέσεις από τον ρυθμό που επέβαλλαν μετά την πρώτη περίοδο οι Λιθουανοί.

Σημαντικός εδώ ο Άαρον Ουάιτ o οποίος έπαιξε μόλις 14 λεπτά, αλλά για όσο ήταν στο παρκέ έδωσε στην ομάδα του περίσσευμα αθλητικότητας κι αποτελεί τον βασικό λόγο που η Ζάλγκιρις κέρδισε ξεκάθαρα τη μάχη των power-forward, εκεί όπου υποτίθεται πως θα απολαμβάναμε μια κλασική μονομαχία μεταξύ Πρίντεζη και Γιανκούνας, αλλά τελικά η μέτρια απόδοση και των δύο άνοιξε τον δρόμο για τον Αμερικανό forward, ο οποίος έγραψε τον μεγαλύτερο δείκτη του αγώνα στο plus/minus με +19.

Μαζί με τον Ντέιβις, τα 6 επιθετικά ριμπάουντ του οποίου αποτελούν ένα από τους βασικούς λόγους που ο έλεγχος του ρυθμού δεν ξέφυγε ποτέ από την ομάδα τους, είχαν συνολικά 29 πόντους με 10/17 σουτ, 12 ριμπάουντ, 2 ασίστ, και 4 τάπες.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους 29 πόντους, αλλά και γενικότερα της επιθετικής παραγωγής της Ζάλγκιρις ήταν αποτέλεσμα εξαιρετικής ομαδικής λειτουργίας, επιμονής, υπομονής, και πειθαρχίας.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της τελευταίας: από τα 22 τρίποντα που επιχείρησε η ομάδα του Γιασικεβίτσιους, τα 17 (με 10 εύστοχα) προήλθαν από τους Πάνγκος και Μιλάνκις, τους δύο καλύτερους σουτέρ της και τα δύο συμπληρώματα στη χθεσινή τετράδα των πρωταγωνιστών της. Κι ήταν τα τρίποντα, μαζί με τη διαφορά των δύο ομάδων στα λάθη, που κάλυψαν το κενό στην παραγωγή που δημιουργήθηκε από το χαμηλό ποσοστό της Ζάλγκιρις στα δίποντα, το οποίο υπό φυσιολογικές συνθήκες αποτελεί το βαρύ άρμα μάχης της ομάδας.

Ο ΓΙΑΣΙΚΕΒΙΤΣΙΟΥΣ ΚΕΡΔΙΣΕ ΚΑΤΑ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΝ ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟ

Η Ζαλγκίρις έκανε 7 λάθη για τις 14 ασίστ που έδωσε (νούμερο που θα ήταν υψηλότερο αν ο Ντέιβις τελείωνε κάποιες φάσεις πιο προσεκτικά). Ο Ολυμπιακός έδωσε τον ίδιο αριθμό ασίστ, αλλά έκανε 16 λάθη.

Οι ερυθρόλευκοι πήραν τη μεγάλη εκτελεστικά βραδιά του Σπανούλη, μαζί με 9 ασίστ και 6 λάθη, μια αξιοπρεπή εμφάνιση από τον Μάντζαρη και τίποτα από τους υπόλοιπους περιφερειακούς τους. Κι η απόδοση των τελευταίων δημιουργεί μια άσχημη εικόνα τόσο για τους ίδιους τους παίκτες όσο και για τον προπονητή τους.

 

Όσο δύσκολο κι αν είναι να κρίνει κανείς έναν προπονητή σε μια βραδιά που είχε να διαχειριστεί τόσα προβλήματα τραυματισμών, ήταν ξεκάθαρο χθες πως ο Σφαιρόπουλος έχασε κατά κράτος τη μάχη των πάγκων από τον Γιασικεβίτσιους.

Το παραδοσιακά ανέμπνευστο play-book του Σφαιρόπουλου, σε μια εποχή που κάθε προπονητής εισάγει μικρές λεπτομέρειες που ενίοτε αποδεικνύονται καθοριστικές, εξαντλήθηκε και πάλι στα PNR του Σπανούλη, χωρίς την παραμικρή καινοτομία συγκριτικά με ό,τι έχουμε δει από τις αρχές της χρονιάς. Το μαζικό underperfoming τόσων παικτών, αν συνεχιστεί και στο υπόλοιπο της σειράς, οφείλει να αρχίσει να αθροίζεται και να δείχνει προς τον προϊστάμενό τους.

Κι αν οι εμπνεύσεις του Σφαιρόπουλου στην επίθεση αποτελούσαν ανέκαθεν στοιχείο που μετά βίας εμφανίζεται στο βιογραφικό του, ο τρόπος που ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε καταστάσεις στην άμυνα, ειδικά προς το τέλος του παιχνιδιού, ήταν το άλλο μισό της χθεσινής αποτυχίας.

Ειδικότερα, τα δύο plays που κατέληξαν σε τρίποντα του Μιλάνκιν, ένα στο τέλος της κανονικής διάρκειας κι ένα στην παράταση, ήταν πανομοιότυπα και πολύ κοντά χρονικά το ένα με το άλλο, πέρα από το ότι η Ζάλγκιρις τα τρέχει από πέρσι, αλλά και στα δύο ο Ολυμπιακός έδειξε τελείως απροετοίμαστος δίνοντας δώρο δυο ελεύθερα σουτ στον καλύτερο σουτέρ του αντιπάλου.

Ο Σφαιρόπουλος έχασε χθες τόσο στη σκακιέρα της μιας βραδιάς, όσο και στο πιο μακροσκοπικό επίπεδο που ορίζει την ευρύτερη κατεύθυνση μιας ομάδας.

Επιμέλεια: Βασίλης Καγιάς

 
SHARE

BEST OF NETWORK

Emilia Clarke: «Η τελευταία σκηνή της Daenerys με γ@μησε»

Η ηθοποιός που υποδύεται τη Daenerys έχει μια πικρή ιστορία να σου πει.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΦΙΛΕΡΗΣ

Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος

Ο Γιάννης Φιλέρης βγάζει το καπέλο στη νέα Πρωταθλήτρια Ευρώπης, τον προπονητή Πάμπλο Λάσο και μια ομάδα 12 σπουδαίων παικτών.

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ρε τον μάγειρα...

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την πανάξια Πρωταθλήτρια Ευρώπης, τον αδικημένο Πάμπλο Λάσο και δείχνει τον δρόμο προς την Βιτόρια

ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Ο τελικός του Σλούκα και του Γιουλ

Η Ευρώπη παραμιλάει για τον MVP Λούκα Ντόντσιτς, αλλά ο τελικός είναι διαφορετική ιστορία. Και αυτός ο τελικός είναι ξεχωριστός και για τον Σέρχιο Γιουλ και για τον Κώστα Σλούκα. Γράφει ο Σπύρος Καβαλιεράτος.

ANALYSIS

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24