ANALYSIS

Barcelona-Παναθηναϊκός: Εκτροχιασμός σε ολισθηρή επιφάνεια

Barcelona-Παναθηναϊκός: Εκτροχιασμός σε ολισθηρή επιφάνεια

Η έλλειψη επικοινωνίας στην άμυνα του Παναθηναϊκού, η κυριαρχία της Μπαρτσελόνα σε περιφέρεια και frontline και η αναιμική εμφάνιση του Σίνγκλετον. Το Hoop Fiction γράφει για την πρώτη "πράσινη" ήττα στην EuroLeague.

Μετά το ΣΕΦ, ο Παναθηναϊκός καλούνταν να διαχειριστεί ακόμα μία κατηφορική έδρα. Μετά το τέλος του χθεσινού παιχνιδιού με τη Μπαρτσελόνα, έχοντας αποτύχει πλήρως, καλείται σε ανασυγκρότηση και, ίσως, έναν πρώτο αναστοχασμό.

Η κατασκευαστική επάρκεια της φετινής front-line του Παναθηναϊκού έχει ήδη αμφισβητηθεί. Από κάθε πιθανό δίδυμο ψηλών φαίνεται να λείπουν απαραίτητα γι’ αυτό το επίπεδο χαρακτηριστικά. Η χθεσινή εμφάνιση, ωστόσο, ήταν τόσο αποκαρδιωτική που δεν μπορεί καν να μας υποδείξει ποιο ακριβώς (θα) είναι το πρόβλημα του φετινού Παναθηναϊκού: λείπει κάτι σαν τον Κούζμιτς στη θέση του Βουγιούκα ή η επάρκεια απέχει τόσο όσο η προσαρμογή του -mobile και δυναμικού, θεωρητικά- Auguste; Όσο η συνολική ομαδική απόδοση δεν αναδεικνύει τουλάχιστον κάποιες από τις αρετές του υπάρχοντος ρόστερ, η ερώτηση είναι αδύνατον ν’ απαντηθεί.

Έλλειψη επικοινωνίας και αυτοματισμών στην άμυνα

Ο Pascual, όπως και στο ΣΕΦ, ξεκίνησε χθες με μια πεντάδα σκοπός της οποίας ήταν να ματσάρει ακριβώς αυτό το πρόβλημα, και ειδικότερα την αμυντική του διάσταση. Οι Καλάθης, Lojeski, Θανάσης, Singleton, Gist, οι οποίοι αποτελούν μια σπάνια εκπλήρωση της προπονητικής ονείρωξης για μια πεντάδα δίμετρων αθλητών, υποτίθεται θ’ απορροφούσαν τους πρώτους κραδασμούς που θα έφερνε η πίεση που λογικά θα έβαζε η Barcelona στη ρακέτα των πρασίνων. Ο Pasqual, με τον τρόπο αυτό, θέλησε να αναβάλλει την απάντηση που νομοτελειακά θα καλούνταν να δώσει στους ψηλούς των Καταλανών.

Πράγματι, η δυναμική πεντάδα του Παναθηναϊκού, με διαδοχικές αλλαγές στα screen, ανταποκρίθηκε καλά στις πρώτες κατοχές. Αλλά η Barcelona προσαρμόστηκε γρήγορα και, τρέχοντας κάποιες απλές δράσεις, έκανε εμφανές ένα τεράστιο κενό στην καρδιά της άμυνας των πρασίνων, το οποίο όσο η βραδιά προχωρούσε φαινόταν όλο και μεγαλύτερο.

Το πρόβλημα δεν περιορίστηκε στη κυριαρχική εμφάνιση του Seraphin, ο οποίος από πολύ νωρίς έδειξε ότι πάει για βραδιά-καριέρας. Κάθε φορά που κάποιος παίκτης της Barcelona, όντας μακρυά από την μπάλα, ξεκινούσε μια κίνηση προς αυτήν, η άμυνα του Παναθηναϊκού έδειχνε ανέτοιμη να τον αντιμετώπισει. Ήταν πολλές οι περιπτώσεις όπου με ένα απλό, δυναμικό κόψιμο ή ένα screen μακρυά από την μπάλα ο επιτιθέμενος κατέληγε ανενόχλητος να λαμβάνει την μπάλα κοντά στην ρακέτα του Παναθηναϊκού. Ενδεικτικές είναι εδώ οι 5 ασίστ του Heurtel σε λιγότερο από πέντε λεπτά στην πρώτη περίοδο (συνολικά: 24 για την Μπαρτσελόνα, 9 για τον Παναθηναϊκό). Η άμυνα του Παναθηναϊκού, στην πρώτη και τη δεύτερη γραμμή της, πάνω στη μπάλα και μακρυά από αυτήν, επέδειξε παντελή έλλειψη επικοινωνίας και αυτοματισμών, πρωτόγνωρη γι’ αυτό το επίπεδο σύγχυση, και χαρακτηριστική αδυναμία στο να επιτύχει και την πιο βασική αμυντική προσαρμογή.

Όπως εύλογα θα περίμενε κανείς, όταν η άμυνα παράγει διαρκώς απογοήτευση και εκνευρισμό, αντί να οπλίζει μια ομάδα με αυτοπεποίθηση, η επίθεση είναι πολύ δύσκολο να λειτουργήσει καλύτερα. Ο μικρός αριθμός λαθών (10), ο οποίος υπό άλλες συνθήκες ίσως ήταν απόδειξη συγκέντρωσης, είναι εξόχως παραπλανητικός. Ο Παναθηναϊκός επιθετικά έδειξε σε πολλές περιπτώσεις και για μεγάλα χρονικά διαστήματα πολλά από τα περσινά του προβλήματα. Μόνο που χθες η στατικότητα της επίθεσής του δεν ήταν αποτέλεσμα της παρουσίας συγκεκριμένων παικτών, του James ή του Μπουρούση, δεν ήταν δηλαδή προϊόν στόχευσης, αλλά προϊόν της αδυναμίας του να τρέξει επιτυχημένα οποιοδήποτε σύστημα.

Οι αριθμοί που δεν λένε την αλήθεια για τον Καλάθη και ο Παππάς

Ο μονοψήφιος αριθμός ασίστ είναι εδώ χαρακτηριστικός. Ακόμα και το σχετικά καλό ποσοστό στα σουτ δύο πόντων (25/45, 55%), είναι περισσότερο αποτέλεσμα της αμυντικής πίεσης της Barcelona, την οποία ο Παναθηναϊκός σε κάποιες περιπτώσεις έσπασε βρίσκοντας εύκολα lay-up (πόντοι πλήρως ελεγχόμενοι από το αμυντικό πλάνο του Alonso), παρά δείγμα μιας συντονισμένης προσπάθειας των πρασίνων να εκμεταλλευτούν συγκεκριμένες αμυντικές αδυναμίες του αντιπάλου. Οι Καταλανοί, όπως έκαναν και πέρσι και θα κάνουν και φέτος οι περισσότερες ομάδες απέναντι στον Παναθηναϊκό, ξεκινούσαν την πίεση στον Καλάθη από την τελική γραμμή, αποκόβοντάς τον από τους υπόλοιπους και βγάζοντας τον έτσι εκτός παιχνιδιού, ενώ συχνά η άμυνά στους υπόλοιπους παρέμενε επιθετική ακόμα και αρκετά βήματα έξω από το τρίποντο.

Οι 14 πόντοι και οι 6 ασίστ του Καλάθη, με το ικανοποιητικό 7/15 σουτ, δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια στρεβλή εικόνα της στατιστικής, αφού πολλές από αυτές τις φάσεις προέκυψαν αφού το παιχνίδι είχε κριθεί. Για την ακρίβεια, η υπεροχή των Ribas-Heurtel-Pressey επί της περιφερειακής γραμμής του Παναθηναϊκού, κι ειδικότερα επί των Καλάθη-Lekavicious, υπήρξε τόσο ολοκληρωτική όσο η αντίστοιχη του Seraphin και των υπολοίπων επί της γραμμής των πράσινων ψηλών.

Κι όταν ο Καλάθης περιορίζεται σ’ αυτόν τον βαθμό, είναι σχεδόν απαγορευτικό για τους διάφορους σκόρερ του Παναθηναϊκού να βρουν χώρο και ευκαιρίες. Οι Rivers-Lojeski, παρά τους συνολικά 17 πόντους τους, δεν μπήκαν ποτέ στο παιχνίδι. Ακόμα χειρότερα: σε κανένα σημείο δεν είχαν την ευκαιρία να το κάνουν. Αμφότεροι χρειάζονται την αντίπαλη άμυνα σε κίνηση, περιμένουν να τη δουν να ωθείται στην απόπειρα μιας παρακινδυνευμένης προσαρμογής, για να τη βγάλουν μετά οι ίδιοι εκτός ισορροπίας —αλλά κάποιου είδος αμυντικής αρρυθμίας οφείλει να είναι ήδη εκεί.

Κι είναι ακριβώς η χθεσινή αδυναμία του Παναθηναϊκού να αναπτύξει μια τέτοια επίθεση συνεργασιών η οποία δημιουργεί μια επιφύλαξη για την εμφάνιση του μοναδικού χθεσινού διακριθέντα, του Νίκου Παππά: η επιτυχία του Έλληνα guard σε αυτήν την ομάδα θα κριθεί από τον τρόπο που θα ενσωματώσει τα γνωστά επιθετικά χαρακτηριστικά του σε αυτήν, κι όχι από το πως θα εκμεταλλευτεί μια δυσλειτουργική κατάσταση γράφοντας υψηλά νούμερα. Είναι δεδομένο ότι μπορεί να κάνει το δεύτερο, αλλά είναι ακόμα αμφίβολο αν μπορεί να αποδώσει στο πρώτο.

Το διαχρονικό πρόβλημα της μετά Ομπράντοβιτς/Διαμαντίδη εποχής

Από το μικρό ποιοτικά αποτύπωμα που άφησαν οι Rivers και Lojeski, στην ισχνή ποσοτικά συμμετοχή του Denmon: τα μόλις πέντε λεπτά που βρήκε χθες είναι σίγουρα απαγορευτικά για την εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος σχετικά με τις ικανότητές του, αλλά αναδεικνύουν μια ερώτηση σχετικά με την ευρύτερη παρουσία του: ποιος υπολογίζεται ότι θα είναι ο ρόλος του στο φετινό rotation; Και κυρίως: πόσο χρόνο μπορεί να του διαθέσει ο Pasqual όσο, σε συνάρτηση με τους υπόλοιπους, έχει και τον Lojeski ετοιμόπολεμο για τουλάχιστον 20 λεπτά;

Κι όσο για την ελληνική front-line, αρκεί μια ματιά στην εμφάνιση του Singleton, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό προσωποποιεί όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισαν χθες οι ψηλοί του Παναθηναϊκού. Ήταν με διαφορά η χειρότερη εμφάνισή του Αμερικανού forward από τότε που έγινε κάτοικος ΟΑΚΑ: 1/8 σουτ και 5/12 βολές, απαράδεκτη αμυντική συμπεριφορά, κατάχρηση ντρίμπλας και προσπαθειών, έλλειψη συγκέντρωσης, αδυναμία αποκωδικοποίησης καταστάσεων, και εκνευριστική γκρίνια στους διαιτητές. Ο Singleton συνεχίζει τις αναιμικές εμφανίσεις των φιλικών και χωρίς αυτόν σε καλό φεγγάρι οι δυνατότητες του Παναθηναϊκού περιορίζονται κατά πολύ.

Αποτελεί τον πιο καθοριστικό παίκτη της ομάδας του, μαζί με τον Καλάθη, κι ένας από τους λίγους τρόπους για να βγάλει κανείς νόημα από τη στελέχωση της front-line είναι να την ερμηνεύσει ως μια έκφραση απόλυτης εμπιστοσύνης του Pasqual στο πρόσωπο και τις ικανότητες του Singleton. Τα 33 λεπτά που έπαιξε χθες σε συνδυασμό με την εμφάνισή του είναι μια κατάσταση πολύ σπάνια για ομάδα που στοχεύει τουλάχιστον στην 8αδα, αν όχι και στο πλεονέκτημα, και προκαλεί έντονο προβληματισμό για την ποιοτική πληρότητα της ομάδας του.

Ακόμα κι υπό αυτές τις συνθήκες, ωστόσο, η διαφορά δεν θα είχε φτάσει ποτέ σε αυτά τα ύψη χωρίς την ολική κατάρρευση του τελευταίου δεκαλέπτου. Εδώ εντοπίζεται ένα διαχρονικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού, το οποίο έγινε πρώτα εμφανές μετά την αποχώρηση Obradovic και φυσιολογικά διογκώθηκε μετά την απόσυρση του Διαμαντίδη: οι πράσινοι τα τελευταία αρκετά χρόνια παρουσιάζονται ιδιαίτερα εύθραυστοι ψυχολογικά, συχνά ανήμποροι να σπάσουν το ρυθμό του αντιπάλου, δείχνοντας μία τάση παραίτησης όταν το παιχνίδι τείνει να ξεφεύγει από τον έλεγχό τους. Η οικοδόμηση ενός στέρεου χαρακτήρα είναι ένα ακόμα από τα πολλά φετινά στοιχήματα του Pascual.

Έχοντας αρκετά δύσκολο πρόγραμμα τις επόμενες αγωνιστικές, ο Παναθηναϊκός αναζητά απεγνωσμένα χρόνο, ο ορισμός του οποίου έχει αλλάξει ριζικά με το καινούριο φορμάτ της διοργάνωσης.

Επιμέλεια: Βασίλης Καγιάς

 
SHARE

BEST OF NETWORK

Black Friday: Ποιες αλυσίδες ανοίγουν νωρίτερα σήμερα

Η παγκόσμια ημέρα του καταναλωτισμού, το Black Friday, έχει ξεκινήσει. Ποιοι είναι αυτοί που μπαίνουν πρώτοι στην αρένα ανοίγοντας νωρίτερα τα καταστήματα τους

Οι καμπύλες της Tao Wickrath δεν χωράνε πουθενά

Μια πρώτη γνωριμία με το κορίτσι πίσω από το sideboob της εβδομάδας.

Ξανά σε χώρους Σένγκεν οι επιβάτες από Ελλάδα

Οι επιβάτες από Ελλάδα δεν θα μεταφέρονται πλέον στα γερμανικά αεροδρόμια στο χώρο εκτός Σένγκεν όπως αποφασίστηκε στη χθεσινή τριμερή συνάντηση μεταξύ Γερμανίας- Ελλάδας- Κομισιόν

Τον περασμένο Ιούλιο, ο Σπύρος Χρυσικόπουλος επανακαθόρισε τα ανθρώπινα όρια.

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΦΙΛΕΡΗΣ

Πέτυχε το "σχέδιο Μιλουτίνοφ"

Ο Γιάννης Φιλέρης γράφει για την ικανότητα του Ολυμπιακού να ξεπερνάει σκοπέλους αλλά και να παρουσιάζει ένα σέντερ όπως ο Νίκολα Μιλουτίνοφ.

ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Από το μαύρο βράδυ, στο... Βελιγράδι

Πριν από μία εβδομάδα ο Ολυμπιακός αποδοκιμαζόταν μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Τώρα ονειρεύεται Final Four και καλά κάνει. Ομως ο δρόμος είναι μακρύς προς το Βελιγράδι. Γράφει ο Σπύρος Καβαλιεράτος

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Τόσα φέρνει ο Καλάθης

Ο Γιώργος Οικονόμου γράφει από την Κωνσταντινούπολη για το τρελό βράδυ του Νικ και τα έξι βήματα για το μεγάλο "διπλό"

ANALYSIS

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24